ปันธรรม - ปัญญ์ธรรม ... ครั้งที่ ๔๔๓
 
khampan.a
khampan.a
วันที่  16 ก.พ. 2563
หมายเลข  31552
อ่าน  917

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น 

ขออนุญาตแบ่งปันข้อความธรรม (ปันธรรม)   ที่ได้จากการฟังพระธรรมจากท่านอาจารย์สุจินต์  บริหารวนเขตต์  ในแต่ละครั้ง รวบรวมเป็นธรรมเตือนใจเพื่อศึกษาและพิจารณาร่วมกัน  เพื่อความเข้าใจธรรม (ปัญญ์ธรรม) ตามความเป็นจริง ซึ่งเป็นข้อความที่สั้นบ้าง ยาวบ้าง  แต่ก็มีอรรถที่สมบูรณ์ พอที่จะเข้าใจได้ควรค่าแก่การพิจารณาอย่างยิ่ง  ดังนี้

** ปันธรรม - ปัญญ์ธรรม ... ครั้งที่ ๔๔๓**


~ประโยชน์ คือ อะไร ในการที่จะประกาศความไม่เลื่อมใสในพระภิกษุผู้ประพฤติไม่สมควร?  ประโยชน์ ก็คือ เพื่อเกื้อกูลอนุเคราะห์ไม่ให้ภิกษุนั้นกระทำกรรมที่ร้ายแรงกว่านั้นอันจะเป็นโทษเป็นภัยแก่ภิกษุนั้นเอง

~ฟังพระธรรม เหมือนการเข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า  ได้ฟังคำของพระองค์  เพราะฉะนั้น เราจะไม่กล่าวถึงคำของคนอื่นที่คิดเอง  แต่ว่าทุกคำของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ลึกซึ้ง ยากที่จะเข้าใจได้  ต้องไตร่ตรองโดยรอบคอบอย่างละเอียดจริงๆ   มิฉะนั้น  จะไม่เห็นความเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า


~ธรรมไม่ใช่เรา  แต่ว่าธรรมฝ่ายดี ก็มี  ธรรมฝ่ายไม่ดี ก็มี  ต้องรู้ความเป็นจริง ว่า ทั้งหมดเป็นธรรมที่ตรงตามความเป็นจริง ธรรมที่ดีจะเป็นชั่วไม่ได้  และ   ธรรมที่ชั่ว ก็จะเป็นดีไม่ได้

~ชีวิตไม่ได้ซับซ้อนอะไรมากมาย   เพียงแต่ว่าเห็นคุณของพระธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ละเว้นโอกาสที่จะทำให้มีคำที่เตือนสติทำให้คนได้เข้าใจถูกต้องว่ากุศลหรืออกุศล ดีหรือชั่ว  แล้วก็เห็นประโยชน์ที่ว่าพระองค์ทรงบำเพ็ญพระบารมี(คุณความดีที่ทำให้ถึงฝั่งของการดับกิเลส) เพื่อให้เราได้ฟังคำที่ถูกต้องที่จะละกิเลส  เพราะเหตุว่า   ทุกคนก็มีกิเลสแล้วก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรให้กิเลสหมด  ลองหาทางกันเองว่าจะทำอย่างไรให้กิเลสหมด ไม่มีทางเป็นไปได้เลย   แต่หนทางมีเมื่อไหร่? เมื่อมีความเข้าใจถูก แล้วจะเอามาจากไหน  ก็ต้องมาจากการที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงตรัสรู้และทรงแสดงความจริงแม้คำสองคำก็เป็นประโยชน์อย่างยิ่งให้รู้ตัวเองตามความเป็นจริง

~คนมีกิเลส  เป็นคนดีไหม?  ฟังพระธรรม เพื่อไตร่ตรองจนกระทั่งเป็นความเข้าใจของตนเอง   ประโยชน์อยู่ตรงนี้

~ชาวโลกบอกว่าคนนี้ดี  ทำดีอย่างนั้นอย่างนี้  แล้วจริงหรือเปล่า? ถ้าไม่ได้ฟังคำของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า  ก็เข้าใจว่าเป็นคนดี  แต่ลองคิด ว่า   เมื่อไหร่ยังมีกิเลส  เป็นคนดีหรือเปล่า  เพราะยังมีกิเลส เพราะฉะนั้น ประโยชน์จากการได้ฟังทุกคำต้องเป็นผู้ที่ไตร่ตรองแล้วรู้จักตนเองตามความเป็นจริง   ไม่อย่างนั้นก็ขัดเกลากิเลสไม่ได้ ไม่เห็นคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า  แม้แต่แต่ละคำ ดูเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ สั้นๆ   แต่ความหมาย  ก็คือ  เตือนให้คนที่ได้ฟังไตร่ตรองแล้วก็มีความเข้าใจในคุณของพระองค์

~รู้ตัวเองว่าตัวเองไม่ดี  เป็นประโยชน์ไหม   จะได้เห็นโทษของความไม่ดี   ซึ่งมีอยู่   ที่จะต้องค่อยๆ ขัดเกลาให้หมดสิ้นไป

~ตราบใดที่ยังมีกิเลส   กิเลสก็เพิ่มขึ้นแน่นอน  จะเล็กๆ น้อยๆ ไม่ได้

~คำของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า  ไม่ใช่เพียงอ่าน   แต่ต้องไตร่ตรองจนกระทั่งเห็นความลึกซึ้งอย่างยิ่ง   ยังความไม่ประมาทให้ถึงพร้อมแม้ในการฟัง

~ปัญหาทั้งหมดที่เป็นเหตุให้ทำในสิ่งที่ผิด เกิดจากความไม่รู้ เพราะฉะนั้น   เมื่อไม่รู้ก็ทำสิ่งที่ผิดเป็นอย่างนี้เสมอไป ไม่ว่าที่ไหนทั้งสิ้นหนทางเดียวที่จะช่วย  ก็คือ  ให้เขาได้เข้าใจพระธรรมถูกต้องแล้วเขาก็จะรู้ว่าอะไรถูก  อะไรผิด  เพราะฉะนั้น  ใครก็ตามที่ไม่รู้ ก็ต้องเป็นอย่างนี้ทั้งนั้นแหละ   เพราะฉะนั้น   หน้าที่  ก็คือว่า  ขอให้เราได้มีส่วนทำให้เขาได้เข้าใจถูกต้องในพระธรรมวินัย  จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งกับเขา

~การที่จะเบียดเบียนผู้อื่นสัตว์อื่นให้เดือดร้อน เป็นเพราะขาดเมตตา  ถ้าขณะใดที่กุศลจิต  เป็นเมตตา ขณะนั้น จะไม่มีการประหารหรือว่าเบียดเบียนสัตว์อื่นบุคคลอื่นให้เดือดร้อนเลย ถ้าขณะใดเกิดความไม่แช่มชื่นใจ เกิดความหงุดหงิดรำคาญใจ อันมีต่อสัตว์อื่นบุคคลอื่น เป็นเพราะขาดความเมตตา ขณะนั้น เป็นอกุศลจิต เพราะเหตุว่า ไม่มีความเข้าใจ ไม่มีความเห็นใจในสัตว์อื่นในบุคคลอื่น   

~
ชาติไหนที่มีโอกาสได้ยินได้ฟังพระธรรม  ชาตินั้นประเสริฐสุด เพราะว่า ไม่ใช่ทุกชาติจะได้ฟัง   ถ้าเกิดเป็นสัตว์ แมว นก หนู   ก็ไม่มีโอกาสเลย ถ้าเกิดในประเทศที่ไม่มีคำสอนของพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า  ก็ไม่มีโอกาสอีก  ถ้าไม่มีบุญที่สะสมไว้ในอดีตก็ไม่มีโอกาสได้ฟังแน่นอน  เพราะเสียงก็มีตั้งหลายเสียง แต่เสียงที่จะให้เข้าใจพระธรรม ต้องเป็นเสียงซึ่งบุญที่ได้กระทำมาแล้วเป็นปัจจัยทำให้ได้ยิน

~
ไม่ควรที่จะประมาทในเรื่องของอกุศล และก็จะเห็นได้ว่า พระธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดง ย่อมเป็นประโยชน์ในทุกทางที่จะให้ท่านผู้ฟังได้พิจารณาธรรมโดยละเอียดจริงๆ เพราะเหตุว่า ถ้าต้องการที่จะเจริญปัญญา เจริญกุศล ก็ต้องไม่ประมาทที่จะรู้จักอกุศลของตนเองด้วย

~
ไม่รั้งรอที่จะกระทำความดีเท่าที่สามารถจะกระทำได้ เพราะเหตุว่าแม้ว่าจะกระทำความดีสักเท่าไรก็ยังไม่พออยู่นั่นเอง ตราบใดที่เมื่อไม่กระทำความดี จิตก็ต้องเป็นอกุศล เพราะฉะนั้น ก็ควรที่จะเจริญกุศลทุกประการ ด้วยการที่จะอบรมตนเองให้เป็นผู้ที่มีความอดทน แล้วก็คิดถึงคนอื่น แทนที่จะคิดถึงตนเองเสมอๆ   ถ้าเป็นอย่างนี้ได้ ก็มีโอกาสที่กุศลจิตจะเกิดมากกว่าอกุศล

~
ยิ่งเห็นอกุศลของตนเองมากเท่าใด ละเอียดขึ้นเท่าใด บ่อยเท่าใด ย่อมเป็นทางที่จะให้รู้จักตัวเองมากเท่านั้น แต่ถ้าพูดถึงเรื่องกุศลของตนเอง อาจจะเป็นทางที่ทำให้เกิดอกุศลได้ คือ ความสำคัญตน

~
บุคคลที่ได้ฟังพระธรรม  ย่อมได้ลาภที่ประเสริฐที่จะทำให้ได้เข้าใจถูกเห็นถูก  ซึ่งก็คือได้เข้าใจสิ่งที่มีจริงๆ ในขณะนี้  เมื่อฟังต่อไป  ความเข้าใจก็จะค่อยๆ เจริญขึ้น  เกิดในภพหนึ่งภพใด  เพราะเคยได้ฟังพระธรรมมาแล้ว ก็จะเป็นเหตุให้ได้ฟังต่อ ได้อบรมเจริญปัญญาต่อไปอีก

~
เมื่อไม่เข้าใจ ก็เหมือนอยู่ในความมืด  ถ้ายังไม่เห็นประโยชน์ของพระธรรม  ก็ยังเป็นผู้มีความต้องการที่จะอยู่ในความมืด(ด้วยอวิชชาคือความไม่รู้)ต่อไป

~
จากมืดสนิท  มาสู่ความสว่างทีละเล็กทีละน้อย  ด้วยความเข้าใจพระธรรมเพิ่มขึ้น  ซึ่งจำเป็นอย่างยิ่ง ที่จะต้องฟังพระธรรม ศึกษาพระธรรม  โดยละเอียด  เพื่อความเข้าใจจริงๆ

~
เพราะความไม่รู้ จึงทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปด้วยความไม่รู้  แต่ถ้ามีความรู้  คือ  ปัญญาเพิ่มขึ้น  จากที่ไม่รู้ว่าอะไรดี อะไรชั่ว  อะไรผิด อะไรถูก  ก็จะรู้ตามความเป็นจริง  ชีวิตก็จะเปลี่ยนไปในทางที่ถูกที่ควร คล้อยตามปัญญาที่ค่อยๆ เจริญขึ้น  ทำให้พ้นจากความประพฤติที่จะเป็นเหตุนำความทุกข์ความเดือดร้อนมาให้

~แต่ละคนก็ดำรงอยู่เพียงชั่วขณะจิตหนึ่ง  ชีวิตของใครจะมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น สุขสบาย ทุกข์ยาก ลำบาก มากน้อยสักเท่าใด จะเห็นอะไร ได้ยินอะไร  ทั้งหมดก็ให้ทราบว่า แท้ที่จริงแล้ว ก็เป็นเพียงชั่วขณะจิตหนึ่ง  ซึ่งเกิดขึ้นแล้วก็ดับไปเท่านั้นจริงๆ

~ฟังพระธรรม ต้องตั้งต้น  พื้นฐานที่จะต้องเข้าใจก่อน ก็คือ ทุกอย่างเป็นธรรม(คือเป็นสิ่งที่มีจริงๆ )   ไม่ว่าจะพูดถึงสภาพธรรมใดๆ ก็ตาม เมตตาเป็นธรรม กรุณาเป็นธรรม อกุศลเป็นธรรม โลภะ โทสะ โมหะเป็นธรรม  ทุกอย่างเป็นธรรม ถ้าเข้าใจอย่างนี้ ก็สามารถเข้าใจแต่ละคำที่มีในพระไตรปิฎกถูกต้องชัดเจนขึ้น

~ในชีวิตประจำวัน ถ้าเป็นผู้มีเมตตาแล้ว ก็จะทำให้กุศลจิตอีกหลายประการเกิดได้  แต่ข้อสำคัญต้องเป็นผู้ตรงจริงๆ   เมตตาจึงเป็นธรรมเครื่องอยู่ของผู้ประเสริฐ  ถึงแม้ว่าจะมีใครกล่าวร้าย ว่าร้าย หรือว่ามีกิริยาอาการที่ไม่เหมาะสมประการใดก็ตาม บุคคลผู้นั้นก็ไม่หวั่นไหว

~ปัญญาสามารถที่จะรู้ว่า อะไรดี อะไรชั่ว  เพราะฉะนั้น  ปัญญา
ไม่เลือกสิ่งที่ไม่ดี  ไม่เลือกที่จะสะสมสิ่งที่ไม่ดี. 

** ขอเชิญคลิกอ่านย้อนหลังครั้งที่ผ่านมาได้ที่หัวข้อด้านล่างนี้ครับ **



ปันธรรม - ปัญญ์ธรรม ... ครั้งที่ ๔๔๒



...กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์
ที่เคารพยิ่ง
และขออนุโมทนาในกุศลจิตของทุกๆ ท่านครับ...  


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
Nattaya40
Nattaya40
วันที่ 16 ก.พ. 2563

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ 

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
mammam929
mammam929
วันที่ 16 ก.พ. 2563

กราบอนุโมทนาค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
Khemsai
Khemsai
วันที่ 17 ก.พ. 2563

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาด้วยค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
มกร
มกร
วันที่ 17 ก.พ. 2563

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ 

 
  ความคิดเห็นที่ 5  
 
petsin.90
petsin.90
วันที่ 17 ก.พ. 2563

กราบขอบพระคุณและขออนุโมทนาในกุศลจิตค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 6  
 
jaturong
วันที่ 17 ก.พ. 2563

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาครับ 

 
  ความคิดเห็นที่ 7  
 
เมตตา
เมตตา
วันที่ 17 ก.พ. 2563

ปัญญาสามารถที่จะรู้ว่า อะไรดี อะไรชั่ว  เพราะฉะนั้น  ปัญญา
ไม่เลือกสิ่งที่ไม่ดี  ไม่เลือกที่จะสะสมสิ่งที่ไม่ดี

...ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ...

 
  ความคิดเห็นที่ 8  
 
j.jim
j.jim
วันที่ 17 ก.พ. 2563

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ 

 
  ความคิดเห็นที่ 9  
 
panasda
วันที่ 17 ก.พ. 2563

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ 

 
  ความคิดเห็นที่ 10  
 
ธนฤทธิ์
วันที่ 19 ก.พ. 2563

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาครับ 

 
  ความคิดเห็นที่ 11  
 
kukeart
kukeart
วันที่ 23 ก.พ. 2563

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาครับ 

 
  ความคิดเห็นที่ 12  
 
kullawat
วันที่ 4 มี.ค. 2563

สาธุ
ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ 

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ