หนทางปรกติของการอบรมเจริญปัญญา - ควรระลึกอย่างไร ตอนที่ 8-11 [สนทนาธรรมกับชาวต่างชาติ]
 
wittawat
วันที่  14 พ.ค. 2562
หมายเลข  30857
อ่าน  72

ถาม: ผู้นั้นควรระลึกอย่างไร ผม(ดิฉัน)ทราบว่าสติคือการระลึก แต่ระลึกอย่างไร ควรที่จะมีการพิจารณาที่ลึกซึ้ง หรือพิจารณาแบบผิวเผินในสามัญลักษณะทั้ง 3 คือ ความไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตาหรือไม่หรือควรที่จะระลึกเพียงอ่อนและแข็ง ผม(ดิฉัน)เข้าใจที่ท่านสอนเกี่ยวกับการปฏิบัติ ฟังมาได้ 2-3 ปี แต่ว่าผม(ดิฉัน) ปฏิบัติไม่ได้ ผม(ดิฉัน)เรียนเรื่องนามและรูป แต่สิ่งนั้นคืออะไร ควรที่จะระลึกอย่างไรรู้สึกสับสนเกี่ยวกับการระลึกธรรมในขณะปัจจุบัน ต้องมีวิธีพิเศษสำหรับเรื่องนี้ วิธีพิเศษเป็นสิ่งที่สำคัญ ควรที่จะมีการระลึกอย่างลึกซึ้งหรือการระลึกตื้นๆ ระลึกเวลาสั้นๆ หรือระลึกเวลานานๆ แต่ก็ยังสำคัญว่าทุกสิ่งเป็นเรา

อ.สุจินต์: การกระทำอย่างนี้จะทำให้เกิดความสับสน ท่านพยายามที่จะควบคุมสติ ให้มีสติลึกซึ้ง หรือสติที่ระลึกตื้นๆ ให้สติมีมาก หรือมีน้อย แต่เพราะว่า "การอบรมเจริญปัญญา ไม่มีวิธีที่เฉพาะเจาะจง" การอบรมเจริญปัญญาเริ่มจากการฟังธรรม และศึกษาความจริง สติสามารถที่จะระลึกเพื่อที่ความเข้าใจจะเจริญขึ้นได้ มีปัจจัยมากมายให้สติเกิดขึ้น ที่จะระลึกตรงลักษณะของนามและรูปที่ปรากฏตามปรกติ เพราะว่านามและรูปที่ปรากฏเป็นสิ่งที่มีอยู่จริง ปัญญาสามารถที่จะเกิดขึ้นรู้สภาพที่เป็นจริงของสิ่งนั้น

     ไม่ควรที่จะพยายามควบคุมสติ หรือพยายามที่จะทำให้มาก หรือน้อย เพื่อให้อ่อน หรือทำให้ระลึกตื้นๆ ถ้าใครทำอย่างนั้น คนนั้นก็ติดอยู่กับตัวตนความเป็นเรา และไม่ได้สังเกตและศึกษาลักษณะของธรรมที่ปรากฏด้วย

     "อะไรคือสิ่งที่มีจริงที่ปรากฏ" "ผู้ที่ไม่หลงลืมความจริง สามารถที่จะระลึกความจริงที่ปรากฏตามปรกติ ระลึกตรงลักษณะของสิ่งที่มีจริงนั้น"

     "ผู้นั้นจะไม่พยายามทำสติเจาะจงกับสิ่งหนึ่งสิ่งใด เพื่อที่จะพิจารณาอารมณ์ให้ลึกขึ้นซ้ำๆ" สติเกิดขึ้นและดับไป ต่อจากนั้นอาจจะมีการหลงลืมสติอีกครั้ง สติอาจจะระลึกขึ้นอีกครั้งกับอารมณ์อื่น
เพราะฉะนั้น เราจะเห็นได้ว่าสติปัฏฐานเป็นอนัตตา คนที่เข้าใจว่าสิ่งที่มีจริงทั้งหมด รวมทั้งสติปัฏฐานด้วย เป็นอนัตตา ก็จะไม่สับสน

      ถ้าใครที่ยังติดข้องกับความเป็นเรา เขาก็จะพยายามควบคุมบังคับสติ แต่เขาก็ไม่รู้หนทางที่ถูกต้อง ถ้าหนทางปฏิบัติไม่เป็นไปตามปรกติแล้ว ก็เป็นเรื่องยากและสร้างความสับสน

     "ถ้ามีสติเป็นปรกติธรรมดา ถ้าสติศึกษาและพิจารณาความจริงที่ปรากฏ ก็จะมีความเข้าใจ ไม่ใช่มีความสับสน"

ข้อความนี้แปลจาก...The Natural Way of Development - How should one be aware?

อ่านตอนอื่นๆได้จากลิงค์นี้

 

ตอนที่ 1 - สมถและวิปัสนา

ตอนที่ 2 - อัตตสัญญาคืออะไร (1)

ตอนที่ 3 - อัตตสัญญาคืออะไร (2)

ตอนที่ 4 - ควรทำอะไรให้เข้าใจมากขึ้น

ตอนที่ 5 - ช่วยอธิบายหน่อยว่าระลึกอย่างไร

ตอนที่ 6 - การรวมกลุ่มวิธีปฏิบัติก็คือการหวังผล

ตอนที่ 7 - ความรู้ตามตำราและความรู้ระดับวิปัสสนาญาน

ตอนที่ 8 - ควรระลึกอย่างไร

ตอนที่ 9 - เช่นเดียวกับการจับด้ามมีด

ตอนที่ 10 - ข้อประพฤติปฏิบัติที่เป็นปรกติและไม่เป็นปรกติ

ตอนที่ 11 - ธรรมนั้นปฏิบัติกิจของตนเองตามปรกติ


เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ

หัวข้อแนะนำ