สีสปาสูตร
 
khampan.a
khampan.a
วันที่  12 เม.ย. 2562
หมายเลข  30638
อ่าน  103

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค เล่ม ๕ ภาค ๒ - หน้าที่ ๔๔๙
                                                                                      

๑. สีสปาสูตร

(เปรียบสิ่งที่ตรัสรู้มีมากเหมือนใบไม้บนต้น)

[๑๗๑๒]  สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่  ณ  สีส-ปาวัน    กรุงโกสัมพี   ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงถือใบประดู่ลาย๒ - ๓ ใบด้วยฝ่าพระหัตถ์   แล้วตรัสเรียกภิกษุทั้งหลาย    มาแล้วตรัสถามว่า   ดูกร ภิกษุทั้งหลาย   เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน  ใบประดู่ลาย ๒ - ๓ ใบที่เราถือด้วยผ่ามือกับใบที่บนต้น  ไหนจะมากกว่ากัน      

ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า   ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ   ใบประดู่ลาย ๒ - ๓ ใบ     ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงถือด้วยฝ่าพระหัตถ์มีประมาณน้อย  ที่บนต้นมากกว่า  พระเจ้าข้า.          

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า   อย่างนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย สิ่งที่เรารู้แล้วมิได้บอกเธอทั้งหลายมีมาก   ก็เพราะเหตุไร    เราจึงไม่บอก.   เพราะสิ่งนั้นไม่ประกอบด้วยประโยชน์   มิใช่พรหมจรรย์เบื้องต้น   ย่อมไม่เป็นไปเพื่อความหน่าย   ความคลายกำหนัด   ความดับ   ความสงบ    ความรู้ยิ่งความตรัสรู้    นิพพาน   เพราะเหตุนั้น   เราจึงไม่บอก          

[๑๗๑๓]  ดูกร ภิกษุทั้งหลาย    สิ่งอะไรเราได้บอกแล้ว  เราได้บอกแล้วว่า  นี้ทุกข์...นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา ก็เพราะเหตุไร  เราจึงบอก   เพราะสิ่งนั้นประกอบด้วยประโยชน์   เป็นพรหมจรรย์เบื้องต้น  ย่อมเป็นไปเพื่อความหน่าย...  นิพพาน  เพราะฉะนั้น  เราจึงบอกดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  เพราะฉะนั้นแหละ   เธอทั้งหลายพึงกระทำความเพียรเพื่อรู้ตามความเป็นจริงว่านี้ทุกข์ ฯลฯ นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา.

        จบสีสปาสูตรที่  ๑            



เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ