สีสปาสูตร
 
khampan.a
khampan.a
วันที่  12 เม.ย. 2562
หมายเลข  30638
อ่าน  214

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค เล่ม ๕ ภาค ๒ - หน้าที่ ๔๔๙
   

๑. สีสปาสูตร

(เปรียบสิ่งที่ตรัสรู้มีมากเหมือนใบไม้บนต้น)

[๑๗๑๒]  สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่  ณ  สีส-ปาวัน  กรุงโกสัมพี   ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงถือใบประดู่ลาย๒ - ๓ ใบด้วยฝ่าพระหัตถ์  แล้วตรัสเรียกภิกษุทั้งหลาย  มาแล้วตรัสถามว่า  ดูกร ภิกษุทั้งหลาย  เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน ใบประดู่ลาย ๒ - ๓ ใบที่เราถือด้วยผ่ามือกับใบที่บนต้น  ไหนจะมากกว่ากัน   

ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า  ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ  ใบประดู่ลาย ๒ - ๓ ใบ   ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงถือด้วยฝ่าพระหัตถ์มีประมาณน้อย  ที่บนต้นมากกว่า  พระเจ้าข้า.

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า   อย่างนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย สิ่งที่เรารู้แล้วมิได้บอกเธอทั้งหลายมีมาก  ก็เพราะเหตุไร  เราจึงไม่บอก.  เพราะสิ่งนั้นไม่ประกอบด้วยประโยชน์  มิใช่พรหมจรรย์เบื้องต้น  ย่อมไม่เป็นไปเพื่อความหน่าย  ความคลายกำหนัด   ความดับ  ความสงบ  ความรู้ยิ่งความตรัสรู้  นิพพาน  เพราะเหตุนั้น  เราจึงไม่บอก

[๑๗๑๓]  ดูกร ภิกษุทั้งหลาย   สิ่งอะไรเราได้บอกแล้ว  เราได้บอกแล้วว่า  นี้ทุกข์...นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา ก็เพราะเหตุไร  เราจึงบอก  เพราะสิ่งนั้นประกอบด้วยประโยชน์  เป็นพรหมจรรย์เบื้องต้น  ย่อมเป็นไปเพื่อความหน่าย...  นิพพาน  เพราะฉะนั้น เราจึงบอกดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  เพราะฉะนั้นแหละ   เธอทั้งหลายพึงกระทำความเพียรเพื่อรู้ตามความเป็นจริงว่านี้ทุกข์ ฯลฯ นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา.

  จบสีสปาสูตรที่  ๑   


เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ