การมีธรรมเป็นเกาะเป็นที่พึ่งคือการเจริญสติปัฏฐาน
 
Khaeota
วันที่  6 พ.ย. 2552
หมายเลข  14176
อ่าน  1,034

เรื่องการมีธรรมเป็นเกาะเป็นที่พึ่งคือการเจริญสติปัฏฐาน  

พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย มหาวรรค เล่ม ๒ ภาค ๑ หน้าที่ 274

ข้อความบางตอนจาก มหาปรินิพพานสูตร

ทรงแสดงเรื่องมีตนเป็นเกาะมีตนเป็นสรณะ

ดูก่อนอานนท์  ก็ภิกษุเป็นผู้มีตนเป็นเกาะ   มีตนเป็นสรณะอยู่   ไม่มีสิ่งอื่นเป็นสรณะ  เป็นผู้มีธรรมเป็นเกาะ   มีธรรมเป็นสรณะอยู่   ไม่มีสิ่งอื่นเป็นสรณะ  อย่างไร.

ดูก่อนอานนท์   ภิกษุในพระศาสนานี้พิจารณากายในกาย  เป็นผู้มีความเพียร  มีสัมปชัญญะ  มีสติอยู่  กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้. พิจารณาเวทนาในเวทนาทั้งหลาย . . .พิจารณาจิตในจิต. . .

พิจารณาธรรมในธรรมทั้งหลาย  มีความเพียร  มีสัมปชัญญะ  มีสติอยู่ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้.

ดูก่อนอานนท์ ภิกษุเป็นผู้มีตนเป็นเกาะ  มีตนเป็นสรณะ  ไม่มีสิ่งอื่นเป็นสรณะ  เป็นผู้มีธรรมเป็นเกาะ มีธรรมเป็นสรณะอยู่  ไม่มีสิ่งอื่นเป็นสรณะ  ด้วยอาการอย่างนี้แล.

ดูก่อนอานนท์  เพราะว่า ในกาลบัดนี้ก็ดี โดยการที่เราตถาคตล่วงลับไปแล้วก็ดี  ภิกษุทั้งหลายพวกใดพวกหนึ่ง  จักเป็นผู้มีตนเป็นเกาะ  มีตนเป็นสรณะอยู่  ไม่เป็นผู้มีสิ่งอื่นเป็นสรณะ จักมีธรรมเป็นเกาะมีธรรมเป็นสรณะอยู่  ไม่เป็นผู้มีสิ่งอื่นเป็นสรณะ  ภิกษุทั้งหลายพวกใดพวกหนึ่ง  ซึ่งเป็นผู้ใคร่ในการศึกษาเหล่านี้นั้น  จักเป็นผู้ประเสริฐสุดยอด  ดังนี้แล.

ขอนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย


Tag  ที่พึ่ง มีธรรม เกาะ
  ความคิดเห็นที่ 1  
 
papon
papon
วันที่ 3 ก.ย. 2556

ขอบคุณ และขออนุโมทนาครับ

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
chatchai.k
chatchai.k
วันที่ 18 ส.ค. 2563

ขออนุโมทนาครับ 

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ