การมีธรรมเป็นเกาะเป็นที่พึ่งคือการเจริญสติปัฏฐาน
 
Khaeota
วันที่  6 พ.ย. 2552
หมายเลข  14176
อ่าน  962

 
                 
เรื่องการมีธรรมเป็นเกาะเป็นที่พึ่งคือการเจริญสติปัฏฐาน                     พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย มหาวรรค เล่ม ๒ ภาค ๑                                                     หน้าที่ 274                                             ข้อความบางตอนจาก มหาปรินิพพานสูตร

   ทรงแสดงเรื่องมีตนเป็นเกาะมีตนเป็นสรณะ

        ดูก่อนอานนท์    ก็ภิกษุเป็นผู้มีตนเป็นเกาะ   มีตนเป็นสรณะอยู่    ไม่มี

สิ่งอื่นเป็นสรณะ  เป็นผู้มีธรรมเป็นเกาะ   มีธรรมเป็นสรณะอยู่   ไม่มีสิ่งอื่นเป็น

สรณะ  อย่างไร.

          ดูก่อนอานนท์      ภิกษุในพระศาสนานี้พิจารณากายในกาย    เป็นผู้มี

ความเพียร  มีสัมปชัญญะ   มีสติอยู่  กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้.

         พิจารณาเวทนาในเวทนาทั้งหลาย . . .

         พิจารณาจิตในจิต. . .

         พิจารณาธรรมในธรรมทั้งหลาย  มีความเพียร  มีสัมปชัญญะ  มีสติอยู่

กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้.                                               

         ดูก่อนอานนท์     ภิกษุเป็นผู้มีตนเป็นเกาะ    มีตนเป็นสรณะ    ไม่มีสิ่ง

อื่นเป็นสรณะ    เป็นผู้มีธรรมเป็นเกาะ   มีธรรมเป็นสรณะอยู่    ไม่มีสิ่งอื่นเป็น

สรณะ   ด้วยอาการอย่างนี้แล.

         ดูก่อนอานนท์     เพราะว่า   ในกาลบัดนี้ก็ดี       โดยการที่เราตถาคต

ล่วงลับไปแล้วก็ดี  ภิกษุทั้งหลายพวกใดพวกหนึ่ง    จักเป็นผู้มีตนเป็นเกาะ  มี

ตนเป็นสรณะอยู่     ไม่เป็นผู้มีสิ่งอื่นเป็นสรณะ  จักมีธรรมเป็นเกาะมีธรรมเป็น

สรณะอยู่  ไม่เป็นผู้มีสิ่งอื่นเป็นสรณะ  ภิกษุทั้งหลายพวกใดพวกหนึ่ง  ซึ่งเป็น

ผู้ใคร่ในการศึกษาเหล่านี้นั้น  จักเป็นผู้ประเสริฐสุดยอด   ดังนี้แล.

ขอนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย


Tag  ที่พึ่ง มีธรรม เกาะ

  ความคิดเห็นที่ 1  
 
papon
papon
วันที่ 3 ก.ย. 2556

ขอบคุณ และขออนุโมทนาครับ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ