ฝนโบกขรพรรษ
 
Khaeota
วันที่  4 ต.ค. 2552
หมายเลข  13853
อ่าน  1,335

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๔

หน้าที่ 157

  เราได้ประพรมพื้นที่ในลาน  พระเจดีย์นั้น  ด้วยน้ำในลักจั่น,  ด้วยผลแห่งกรรมของเรานั้น ฝนโบกขรพรรษจึงตกลงในเมืองไพศาลี,  เราได้ยกธงแผ่นผ้าขึ้นและผูกฉัตรไว้บนพระเจดีย์นั้น,  ด้วยผลแห่งกรรมของเรานั้น  ห้องจักรวาลทั้งสิ้น จึงเป็นราวกะว่ามีมหรสพเป็นอันเดียวกัน  ด้วยธงชัย  ธงแผ่นผ้า  และฉัตรซ้อนๆ กันเป็นต้นตลอดถึงอกนิฏฐภพ, ภิกษุทั้งหลาย  เพราะเหตุดังนี้แลบูชาสักการะนั่นเกิดในแก่เรา  ด้วยพุทธานุภาพก็หาไม่,  เกิดขึ้นด้วยอานุภาพแห่งนาคเทวดาและพรหมก็หาไม่,  แต่ว่า เกิดขึ้นด้วยอานุภาพแห่งการบริจาคมีประมาณน้อย  ในอดีตกาล ดังนี้แล้ว  เมื่อจะทรงแสดงธรรมจึงตรัสพระคาถานี้ว่า:-

  ๑. มตฺตาสุขปริจฺจาคา ปสฺเส  เจ  วิปุล  สุข

จเช  มตฺตาสุข  ธีโร สมฺปสฺส  วิปุล  สุข.

" ถ้าบุคคลพึงเห็นสุขอันไพบูลย์  เพราะสละสุข

พอประมาณเสีย,  ผู้มีปัญญา  เมื่อเห็นสุขอันไพบูลย์

ก็พึงสละสุขพอประมาณเสีย  [จึงจะได้พบสุขอันไพบูลย์]."


  ความคิดเห็น 1  
 
suwit02
วันที่ 5 ต.ค. 2552

สาธุ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ