ไม่มีเราจำ เป็นสัญญาเจตสิก

ผู้ถาม     ก็หมายความว่า การศึกษาปรมัตถธรรม ไม่จำเป็นต้องไปจำลักษณะก่อน

สุ.      สัญญาเจตสิกจำทุกขณะ ไม่มีเราเลย แต่ให้เข้าใจให้ถูกต้องว่า ไม่ว่าจิตเกิดที่ไหน เมื่อไร อย่างไร ก็มีสัญญาเจตสิกเกิดร่วมด้วย และเมื่อจิตดับ สัญญาเจตสิกก็ดับพร้อมกัน เมื่อจิตเกิดอีก สัญญาเจตสิกก็เกิดอีก แล้วก็ดับอีก

ผู้ถาม     อันนี้เป็นขั้นปฏิบัติหรือเปล่าคะ

สุ.      ปฏิบัติคืออะไร

ผู้ถาม     เจริญสติ เจริญวิปัสสนาที่ฟังท่านอาจารย์พูด

สุ.      เมื่อสติเกิด จะรู้ลักษณะหนึ่งลักษณะใดที่กำลังปรากฏ ตรงลักษณะนั้นแล้วค่อยๆเข้าใจความเป็นธรรมของลักษณะนั้น

ผู้ถาม      แต่ขั้นศึกษาจะต้องจำหรือเปล่าคะ

สุ.      เวลานี้กำลังฟังหรือเปล่าคะ สัญญาเจตสิกเกิดหรือเปล่า

ผู้ถาม     เกิด

สุ.      แล้วใครจะจำ

ผู้ถาม     สัญญาจำ

สุ.      ค่ะ เพราะว่าสัญญาเจตสิกเกิดกับจิตทุกขณะ

ผู้ถาม     สัญญาจำ ทีนี้หมดไป ก็ลืมไป

สุ.      จิตก็เกิดอีก แล้วก็มีสัญญาเจตสิกเกิดกับจิตต่อไป ให้รู้ว่าไม่มีเรา ค่อยๆเข้าใจว่า ไม่มีเรา

ผู้ถาม     ถ้าเราจะใช้คำพูด จะพูดว่าอย่างไรคะ

สุ.      ทำไมจะต้องไปพูดให้ถูก หรือจะไปพูดให้ผิด เข้าใจอย่างไร ถูกต้องอย่างไร ก็พูดอย่างนั้น ไม่ใช่จะต้องจำไปพูดอย่างนี้ ไม่ใช่นะคะ


หัวข้อหมายเลข  4084
ปรับปรุง  20 ก.ค. 2558