กว่าจะไม่มีเรา ... สนทนาธรรมที่บ้านซอยพัฒนเวศม์ เช้า 9/3/69
ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น
กว่าจะไม่มีเรา ไม่มีอัตตา เป็นธรรมะแต่ละหนึ่งซึ่งเกิดดับ ประจักษ์แจ้งจึงละความติดข้อง มันไม่เหลือแล้วจะไปติดข้องว่ามันเป็นโน่นเป็นนี่ได้อย่างไรเพราะฉะนั้นหนทางและความเห็นผิดว่าเป็นสิ่งหนึ่งสิ่งใดเป็นเราก็คือเมื่อรู้ความจริงระดับขั้นที่ปรากฏ
การเกิดดับเป็นภัยที่ยังไม่เห็น เป็นภัยที่ยังไม่รู้
ละความอยากและความไม่รู้เพราะรู้ความจริงว่าแสนไกล เพราะฉะนั้นต้องเริ่มต้นและต้องมั่นคงว่าธรรมะทั้งปวงเป็นอนัตตาไม่ใช่เรา เพราะฉะนั้นไม่รู้แล้วค่อยๆ รู้ขึ้น ไม่ใช่ไม่รู้แล้วอยากเลย ... เมื่อไหร่จะหมด ถ้ารู้ความลึกซึ้งก็รู้ว่าทำอะไรไม่ได้ ... ไม่ทำแล้ว และความเข้าใจเขาละ อดทนขันติบารมีแล้วแต่ปัจจัย เข้าใจขึ้นเมื่อไหร่ ค่อยๆ ละค่อยๆ สะสมความเข้าใจให้มั่นคงขึ้น ค่อยๆ สะสมความเห็นถูกจนกว่าจะมั่นคง ไม่ทำอะไร พอทำปุ๊บเจตนาปั๊บ สีลัพพตปรามาสโดยไม่รู้เพราะมันบางมาก ความเป็นเรามันเป็นใหญ่ตราบใดที่ปัญญาไม่รู้ว่าไม่ใช่เรา
อดทนที่จะไม่ใช่เรา ฟังเท่าไหร่ฟังเรื่องจิตเท่าไหร่เพื่อจะไม่ใช่เรา จนไม่เหลือความเป็นเรา ... สุดที่จะยาก ... ให้เราทำอะไรทำได้จะพยายามทำให้เสร็จ ... เราทั้งนั้น แต่ขณะนั้นให้รู้ความจริงว่าไม่ใช่เรา ความพยายามมี ธาตุรู้มีอะไรมีแต่ละหนึ่งเป็นสิ่งที่มีจริงซึ่งไม่ใช่เราทั้งหมด แต่พอไม่รู้ก็เราเพียรเราพยายาม แล้วเมื่อไหร่จะเอาที่เราเพียรไปเป็นลักษณะของธรรมะที่พยายาม มันบังกันอยู่ตลอดเวลาระหว่างเรากับอนัตตา
ถ้าไม่เข้าใจไม่อดทนรีบร้อนจะไปวิปัสสนากรรมฐาน ไปสำนักปฎิบัติแล้วบารมีอยู่ไหน ไม่มีการสะสมที่จะมั่นคงจนกระทั่งละความเป็นเรา จึงจะสามารถรู้ว่าไม่ใช่เรา
ไม่มีอะไรอดทนมากเท่ากับอดทนที่จะรู้ลักษณะของสภาพธรรมะ เพราะไม่เคยเข้าใจมาเลย พูดว่าธรรมะแล้วรู้ว่าเป็นสิ่งที่มีจริง ... ไหนล่ะ?
อดทนที่จะไม่ทำอะไรด้วยความเข้าใจสิ่งที่เกิดแล้วเดี๋ยวนี้ ต้องมั่นคง ยิ่งไกลถึงได้ละความหวัง หวังได้อย่างไรมันเกิดแล้วดับ เพราะฉะนั้นสิ่งที่เกิดแล้วถ้ารู้ก็รู้ว่ามันไม่ใช่อะไรเลย เป็นสิ่งนั้นเท่านั้นที่เกิดแล้วดับ จนกว่าจะประจักษ์ความจริง ถ้าไม่มีเหตุที่จะให้ถึงไม่มีทางถึง ทั้งที่ความจริงก็เป็นความจริงที่เปลี่ยนไม่ได้ ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนความจริงได้ แต่ไม่ถึงการรู้ว่าจริงอย่างไร เพราะเครื่องขวางมันเยอะมาก เครื่องกั้นเยอะมาก
กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ด้วยความเคารพยิ่ง
ยินดีในความดีของทุกท่านค่ะ