ไม้พ้นเรา… สนทนาธรรมที่บ้านซอยพัฒนเวศม์ เช้า 9/3/69

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ขณะนี้อยู่ในความมืด เดี๋ยวนี้ปรากฏอยู่แล้วแต่ยังไม่รู้ว่าเป็นธรรมะ ... ได้ยินคำไหนเอาความเป็นเราและความคิดของเรามาใส่ทันที เพราะฉะนั้นเราออกไปไม่ได้ พอได้ยินนิดนึงเรื่องราวคิดตามหมด ฟังแล้วอยาก ... ผิด ... ฟังแล้วเข้าใจสิ่งที่ได้ฟัง!! เพราะฉะนั้นฟังแล้วเข้าใจคำที่ได้ฟัง ไม่ใช่เราอยากอย่างนั้น ใส่ความเป็นเราเข้ามาอีก เพราะฉะนั้นต้องรู้ว่ายังมีเราอีกมหาศาลตราบใดที่ความจริงไม่ปรากฏว่าไม่ใช่เรา ไม่ใช่หมอน ไม่ใช่โต๊ะ ไม่ใช่เก้าอี้ แค่สิ่งที่เป็นสีสันวันนะต่างๆ จนกว่าความจริงจะปรากฏในความมืด

ไม่พ้นเรา ไม่รู้เลยว่าความเป็นเรากั้นไว้หมดเพราะไม่รู้ว่าไม่มีเรา สิ่งที่กระทบตาเป็นอื่นไม่ได้ เป็นโต๊ะเป็นเก้าอี้เป็นใครไม่ได้ เป็นโทรทัศน์เป็นอะไรไม่ได้ จนกว่าจะมั่นคงต่อความเป็นจริงว่าแค่ปรากฎ

แทนที่จะไตร่ตรองให้ตรงที่ฟัง ความคิดเข้ามาแทรกแล้ว เพราะฉะนั้นขณะที่ฟัง เข้าใจคำที่ฟังแค่ไหน ไม่ใช่เอาเราเข้ามาแทรกหมด แม้แต่การฟังยังต้องรู้ว่าฟังผิดหรือถูก ... เป็นเราฟัง ... นานเท่าไหร่แล้วที่เป็นเราฟัง แล้วมันจะหมดไปง่ายไหม แล้วถ้าไม่รู้ทีละเล็กทีละน้อยจะหมดได้ไหม แล้วถ้าได้ยินคำหนึ่งเอาความคิดของเรามาใส่หมดจะเข้าใจความลึกซึ้งไหม เพราะฉะนั้นต้องฟังด้วยดี ใส่ใจในทุกคำในความลึกซึ้ง ... ไม่มีเรานี่ลึกซึ้งไหม?? (ลึกซึ้ง) ก็เริ่มรู้ว่าลึกซึ้งตรงไหน ... ตรงที่ยังคิดว่าเป็นเรา ทรงจำว่าเป็นเรา ซึ่งความจริงไม่ใช่

ไม่ต้องเอาความคิดของเรามาใส่ แค่ฟังอย่างนี้ เห็นมีจริงไม่ใช่เราเพราะเห็นเกิดเพราะปัจจัยแล้วก็ดับ ไม่ต้องคิดอย่างอื่นมากยาวไกล ... ตรงนี้แหละจนกว่าจะรู้ความจริง

นอกจากจะเป็นกิเลสที่บางเบาโดยไม่รู้เลยว่า ขณะนี้ติดแล้วในทุกอย่างที่ปรากฏ ... อาสวะ ยังเป็นโอฆะห้วงน้ำใหญ่ของกระแสของความไม่รู้ จะออกไปได้อย่างไร โยคะมีเครื่องประกอบไว้ไม่ให้ไปไหนให้อยู่ตรงนี้แหละ คันถะมัดไว้อีกผูกไว้อีก ... จะไปไหนรอด ... มีแต่เราอยาก เราจะทำอย่างไร ... อยากหรือเปล่า (อยาก) เพราะฉะนั้นก็อยากไป ไม่ใช่ความเข้าใจเลยเมื่ออยาก ทั้งๆ ที่รู้ว่าอยากไม่ได้ อยากไปเถอะไม่สำเร็จหรอก (แต่อยากไม่ใช่เรา) รู้แล้วใช่ไหม ก็ฟังให้รู้จนกว่าจะรู้แต่ละหนึ่ง ไม่ใช่มานั่งคิดตลอดเวลา เอาเราเข้ามาคิดทั้งวัน ได้ยินอะไรก็เราเข้ามาแทรก (เป็นเราตลอด) ใช่ รู้ไว้ด้วยถ้าไม่มีความเข้าใจถูกแม้แต่หนึ่ง เราออกไม่ได้ นอกจากเรายังเป็นสิ่งโน้นสิ่งนี้เป็นโน่นเป็นนี่ เดี๋ยวนี้เองที่เห็นเป็นแล้ว!! เห็นไหมความลึกซึ้ง?! แค่จะตรงว่ามีเพียงสิ่งเดียวที่กระทบตาปรากฏยังไม่ถึงเลย!! เพราะฉะนั้นไม่มีวันประจักษ์เพราะได้ยินอย่างนี้แต่คิดเรื่องอื่น

ฟังธรรมะต้องละเอียดมาก เพราะธรรมะละเอียดลึกซึ้งยากจะรู้ได้ ... ใครตรัส ... ผู้ที่ตรัสรู้แล้วว่าความจริงเป็นอย่างนี้

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในความดีของทุกท่านค่ะ