สัมมาสมาธิเป็นอย่างไร

 
suntarara
วันที่  15 พ.ค. 2550
หมายเลข  3713
อ่าน  9,191

สัมมาสมาธิเป็นอย่างไร ช่วยขยายความด้วย

ขอบคุณค่ะ


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
study
วันที่ 15 พ.ค. 2550
 
  ความคิดเห็นที่ 2  
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
wannee.s
วันที่ 15 พ.ค. 2550

สัมมาสมาธิ แปลว่า ความตั้งมั่นชอบ เป็นหนึ่งในอริยมรรคมีองค์ ๘ ว่าโดยองค์ธรรมแล้ว หมายถึง เอกัคคตาเจตสิก ในขณะที่สติปัฏฐานเกิดต้องมีองค์มรรคอย่างน้อย ๕ องค์ คือ สัมมาทิฏฐิ สัมมาสังกัปปะ สัมมาวายามะ สัมมาสติ สัมมาสมาธิ

 
  ความคิดเห็นที่ 5  
 
อิสระ
วันที่ 15 พ.ค. 2550
ขออนุโมทนาครับ
 
  ความคิดเห็นที่ 6  
 
suntarara
วันที่ 15 พ.ค. 2550

ขอบคุณค่ะ

ขออนุโมทนากับทุกท่านที่ช่วยให้ความกระจ่าง

 
  ความคิดเห็นที่ 7  
 
อารายเนี่ย
วันที่ 15 พ.ค. 2550

สัมมาสมาธิคือ ความตั้งมั่นของจิตในทางที่ถูก (เป็นกุศล) สัมมาสมาธิมีหลายระดับ ขณะที่จิตเป็นกุศล ขณะนั้นก็มีสมาธิ ขณิกสมาธิ ก็เป็นสัมมาสมาธิ แต่โดยทั่วไปแล้ว สัมมาสมาธิจะใช้ในกุศลที่เป็นไปในการอบรมเจริญปัญญา เช่น สัมมาสมาธิที่เกิดกับการอบรมสติปัฏฐาน หรืออริยมรรคมีองค์ ๘ ซึ่งสัมมาสมาธิ ในสติปัฏฐาน ก็จะเป็น ขณิกสมาธิ เพียงชั่วขณะ แต่เป็นไปทางกุศล และอบรมปัญญา สัมมาสมาธิที่เกิดในขณะเป็นอริยมรรค มีองค์ ๘ ก็จะเป็นสัมมาสมาธิเช่นกัน ดังจะขอยกข้อความดังนี้

พระอภิธรรมปิฎก ธรรมสังคณี เล่ม ๑ ภาค ๑ - หน้าที่ 360

[๓๙] สัมมาสมาธิ มีในสมัยนั้น เป็นไฉน

ความตั้งอยู่แห่งจิต ความดำรงอยู่แห่งจิต ความมั่นอยู่แห่งจิต ความไม่ส่ายไปแห่งจิต ความไม่ฟุ้งซ่านแห่งจิต ภาวะที่จิตไม่ส่ายไป ความสงบสมาธินทรีย์ สมาธิพละ ความตั้งใจชอบ ในสมัยนั้น อันใด นี้ชื่อว่าสัมมาสมาธิมีในสมัยนั้น.

....เชิญคลิกอ่าน...

สัมมาสมาธิ [สติปัฏฐานสูตร]

ขอนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย

 
  ความคิดเห็นที่ 8  
 
อารายเนี่ย
วันที่ 15 พ.ค. 2550

สมาธิเกิดกับจิตทุกขณะ ไม่ว่าจะเป็นกุศลหรืออกุศล ดังนั้น มิจฉาสมาธิก็มีด้วยครับ การตัดสินว่าเป็นสัมมาหรือมิจฉาสมาธิ มิได้ใช้ความตั้งมั่นของจิตหรือความสุขที่เกิดจากการนั่ง ความตั้งมั่น หรือแน่วแน่อยู่ที่หนึ่งที่ใดเป็นอกุศลก็ได้ (มิจฉาสมาธิ) หรือมีความสุขกับสิ่งใด ขณะนั้นจิตเป็นอกุศลก็ได้ (เพราะโสมนัสเวทนาเกิดกับโลภมูลจิตได้) เมื่อจิตเป็นอกุศล เป็นมิจฉาสมาธิครับ ลองอ่านข้อความในพระไตรปิฎกนะ

เรื่อง แม้จิตตั้งมั่นในอารมณ์หนึ่งอารมณ์ใดหรือสงบก็เป็นมิจฉาสมาธิได้

พระอภิธรรมปิฎก ธรรมสังคณี เล่ม ๑ ภาค ๒ - หน้าที่ 15

[๒๙๔] มิจฉาสมาธิ มีในสมัยนั้น เป็นไฉน

ความตั้งอยู่แห่งจิต ความดำรงอยู่แห่งจิต ความมั่นอยู่แห่งจิต ความไม่ส่ายไปแห่งจิต ความไม่ฟุ้งซ่านแห่งจิต ภาวะที่จิตไม่ส่ายไป ความสงบ สมาธินทรีย์ สมาธิพละ ความตั้งใจผิด ในสมัยนั้น อันใด นี้ชื่อว่า มิจฉาสมาธิ มีในสมัยนั้น.

ขอนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย

 
  ความคิดเห็นที่ 9  
 
chatchai.k
วันที่ 26 พ.ค. 2563

ขออนุโมทนาครับ

 
  ความคิดเห็นที่ 10  
 
yu_da2554hotmail
วันที่ 27 ม.ค. 2566

ยินดีในกุศลจิตค่ะ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ