ทำไมพระอรหันต์ตายแล้วไม่เกิด
 
Bom
วันที่  29 มี.ค. 2550
หมายเลข  3225
อ่าน  2,638
ทำไมพระอรหันต์ตายแล้วไม่เกิด แล้วไปอยู่ที่ไหนคับ

Tag  พระอรหันต์ตายแล้ว

  ความคิดเห็นที่ 1  
 
study
วันที่ 29 มี.ค. 2550

ผู้ที่ละกิเลสได้หมดแล้วเรียกว่า พระอรหันต์   เพราะท่านละกิเลสอันเป็นเหตุของการ

เกิดใหม่ได้แล้ว  พระอรหันต์จึงไม่มีการเกิดขึ้นในภพใหม่อีกเลย  คือ ไม่ปรากฏในที่

ใดๆอีก เมื่อท่านดับขันธปรินิพพานแล้ว

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่ 29 มี.ค. 2550

ข้อความต่อไปนี้ตัดมาจาก net  ขอความกรุณามูลนิธิตรวจสอบด้วยคะ

มีเรื่องเล่าว่ามีพระรูปหนึ่งในสมัยพุทธกาล ได้เที่ยวกล่าวว่าพระอรหันต์ตายสูญ

        ท่านพระสารีบุตรได้เรียกเอาพระรูปนั้นมา และก็ได้ถามว่าเธอเที่ยวพูดดั่งนั้นจริงหรือ พระรูปนั้นก็ตอบรับว่าจริง  เที่ยวพูดไปอย่างนั้นจริงว่าพระอรหันต์ตายสูญ   ท่านพระสารีบุตรก็ถามว่าอะไรเป็นพระอรหันต์รูปเป็นพระอรหันต์หรือ  พระรูปนั้นก็ตอบว่าไม่ใช่  ท่านก็ถามไปโดยลำดับ และพระรูปนั้นก็ตอบไปโดยลำดับดั่งนี้   เวทนาเป็นอรหันต์หรือ ไม่ใช่   สัญญาเป็นพระอรหันต์หรือ ไม่ใช่   สังขารเป็นพระอรหันต์หรือ ไม่ใช่วิญญาณเป็นพระอรหันต์หรือ ไม่ใช่    ท่านพระสารีบุตรจึงได้กล่าวว่า   ก็เมื่อเธอได้ตอบว่า  รูปเวทนาสัญญาสังขารวิญญาณ  มิใช่เป็นพระอรหันต์  ทำไมจึงกล่าวว่าพระอรหันต์ตายสูญ           พระรูปนั้นจึงได้ยอมรับว่าที่กล่าวไปนั้น    เป็นการกล่าวไปด้วยความไม่รู้      และมิได้เฉลี่ยวคิดตามที่ท่านพระสารีบุตรได้ถาม และตนก็ได้ตอบไปนั้น พิจารณาดูตามคำถามและคำตอบนี้ก็จับความได้ว่า ที่เรียกว่าตายนั้นก็คือขันธ์ ๕ แตกทำลาย แต่เมื่อขันธ์ ๕ ไม่ใช่เป็นพระอรหันต์  ครั้นขันธ์ ๕ แตกทำลาย ทำไมจึงกล่าวว่าพระอรหันต์ตายสูญ  แต่ว่าท่านก็ไม่ได้เฉลยว่า  เมื่อไม่ตายสูญแล้วเป็นอย่างไร   แต่ว่าได้มีพระพุทธภาษิตแสดงไว้โดยอุปมา ว่าเหมือนอย่างไฟที่ต้องลมพัดดับไป หรือว่าไฟที่สิ้นเชื้อดับไป อันไฟนั้นเมื่อมีเชื้อก็ติดขึ้นมาอีก และเมื่อสิ้นเชื้อก็ดับ และเมื่อไม่มีเชื้อที่จะก่อให้เกิดไฟขึ้นอีก ไฟก็ไม่เกิด แต่ว่าไฟนั้นก็ไม่ควรจะกล่าวว่าสูญ  เพราะเมื่อมีเชื้อไฟก็เกิดขึ้นอีก หากไม่มีเชื้อ  ไฟจึงจะไม่เกิดขึ้นมาอีก  พระอรหันต์นั้นสิ้นกิเลสซึ่งเป็นเชื้อให้เกิดแล้ว ยกตัณหาขึ้นมาเป็นข้อแสดง ก็คือสิ้นตัณหาแล้ว สิ้นเชื้อที่ให้เกิดแล้ว  เพราะฉะนั้น  ท่านจึงไม่เกิดอีก   แต่ก็ไม่สูญ พิจารณาดูเทียบกับธาตุไฟ  เทียบกับไฟดังที่กล่าวมานั้น ตัวธาตุไฟนั้นไม่สูญ  คือหมายถึงตัวธาตุที่เป็นธาตุแท้ เมื่อไม่มีเชื้อก็ไม่ติดเป็นไฟขึ้นอีก แต่ว่าธาตุที่เป็นธาตุแท้นั้นก็ไม่ปรากฏ           เมื่อเป็นดั่งนี้   พระอรหันต์จึงไม่มีวิญญาณ เมื่อท่านดับขันธ์ปรินิพพานไปแล้ว  ไม่มีวิญญาณที่จะท่องเที่ยวอยู่  เมื่อมีวิญญาณที่ยังท่องเที่ยวอยู่  ก็แสดงว่ายังไม่เป็นพระอรหันต์ ยังต้องถือภพถือชาติ คือเกิดในภพชาติอย่างใดอย่างหนึ่งอยู่ ดังได้มีเรื่องที่เล่าว่า  เมื่อพระอรหันต์บางรูปท่านดับขันธ์ปรินิพพาน  มารได้ค้นหาวิญญาณของท่าน  ว่าวิญญาณของท่านไปในที่ไหน  แต่ก็ไม่สามารถจะพบวิญญาณของพระอรหันต์ได้ พระพุทธเจ้าจึงได้ตรัสว่ามารไม่สามารถจะพบวิญญาณของพระอรหันต์ได้  ก็เช่นเดียวกับไม่สามารถที่จะพบรอยต่างๆ เช่นรอยมือรอยเท้าในอากาศได้ เพราะท่านไม่เกิดเป็นอะไรอีก และก็มีแสดงว่า  เมื่อดับขันธ์ปรินิพพานแล้ว ก็พ้นสมมติบัญญัติ พ้นทางของถ้อยคำ ที่จะพูดถึงอีกต่อไปว่าเป็นอะไร เพราะเมื่อพูดถึงได้ว่าเป็นนั่นเป็นนี่ ก็ต้องแสดงว่าต้องมีภพ มีชาติ จึงยังเป็นนั่นเป็นนี่อยู่  เมื่อไม่มีภพมีชาติ ไม่เป็นโน่นเป็นนี่อะไรทั้งหมดแล้วก็ไม่มีที่ตั้งของถ้อยคำอะไรที่จะยกขึ้นมาพูดได้      เรียกว่าวิญญาณก็ไม่ได้ จิตก็ไม่ได้       อะไรก็ไม่ได้ทั้งนั้นเพราะฉะนั้น บรรดาผู้ที่ยังมีความคิดเห็น ว่ายังสามารถจะไปเฝ้าพระพุทธเจ้า  ไปเฝ้าพระอรหันต์ได้ในที่นั้นที่นี้ จึงไม่ตรงกับหลักแห่งพระพุทธศาสนา ที่พระพุทธเจ้าได้ทรงแสดงไว้  ดังที่ได้กล่าวมานี้  ท่านไม่มีภพมีชาติเป็นนั่นเป็นนี่ ที่จะไปเฝ้าได้ มีทางเดียวก็คือเห็นธรรมะ ดังที่มีพระพุทธภาษิตตรัสไว้ว่า  ผู้ใดเห็นธรรมผู้นั้นเห็นเรา  ผู้ใดเห็นเราผู้นั้นเห็นธรรม ก็คือเห็นธรรมะด้วยปัญญา  เห็นสัจจะคือความจริงด้วยปัญญา   ดังที่ธรรมจักษุดวงตาเห็นธรรม ได้บังเกิดขึ้นแก่ท่านพระโกณฑัญญะว่า  สิ่งใดสิ่งหนึ่งมีความเกิดขึ้นเป็นธรรมดาสิ่งนั้นทั้งหมดมีความดับไปเป็นธรรมดา เห็นเกิดเห็นดับ ของสิ่งที่เกิดดับทั้งหลาย เห็นสัจจะคือความจริงดั่งนี้ชื่อว่าเห็นธรรม    และเมื่อเห็นธรรมดั่งนี้ก็เห็นพระพุทธเจ้า  คือย่อมรู้ย่อมเห็นว่าพระพุทธเจ้า  ผู้ตรัสแสดงธรรมะข้อนี้ไว้เป็นพุทโธ คือเป็นผู้ตรัสรู้จริง   ดั่งนี้ คือเห็นพระพุทธเจ้า เห็นพระพุทธเจ้าก็คือเห็นธรรม เห็นธรรมก็คือเห็นพระพุทธเจ้า เห็นดั่งนี้ก็คือเป็นการเห็นสัจจะธรรม 

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
wannee.s
wannee.s
วันที่ 29 มี.ค. 2550

พระอรหันต์ปรินิพพานแล้วไม่เกิดอีก  เปรียบเหมือนเปลวไฟเมื่อดับ ไฟที่ดับไปไหน ก็ไม่ไปไหน หาที่มาที่ไปไม่ได้ พระอรหันต์หมดเชื้อคือกิเลสเมื่อปรินิพพาน ก็ไม่เกิดอีก

 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 29 มี.ค. 2550

ข้อความต่อไปนี้ตัดมาจาก net  ขอความกรุณามูลนิธิตรวจสอบด้วยคะ

พระอรหันต์นั้นสิ้นกิเลสซึ่งเป็นเชื้อให้เกิดแล้ว  ยกตัณหาขึ้นมาเป็นข้อแสดง  ก็คือ สิ้น

ตัณหาแล้ว สิ้นเชื้อที่ให้เกิดแล้ว  เพราะฉะนั้น  ท่านจึงไม่เกิดอีก  แต่ก็ไม่สูญ พิจารณา

ดูเทียบกับธาตุไฟ  เทียบกับไฟดังที่กล่าวมานั้น  ตัวธาตุไฟนั้นไม่สูญ  คือ หมายถึงตัว

ธาตุที่เป็นธาตุแท้เมื่อไม่มีเชื้อก็ไม่ติดเป็นไฟขึ้นอีก      แต่ว่าธาตุที่เป็นธาตุแท้นั้นก็ไม่

ปรากฏ ?

       ท่านจึงไม่เกิดอีก  แต่ก็ไม่สูญ

      แล้วอะไรที่ไม่สูญ ในเมื่อมีแต่ขันธ์ 5 เมื่อพระอรหันต์ ปรินิพพาน   ก็ไม่มีขันธ์ 5 ที่

จะต้องเกิดอีก แล้วอะไรที่ไม่สูญ        ก็สูญจากขันธ์ 5 ด้วย  เพราะถ้ากล่าวว่าไม่สูญก็

ยังจะมีสิ่งใดสิ่งหนึ่งอยู่นอกจากขันธ์ 5 ก็จะกลายเป็นลัทธิ สัตตัฏฏทิฏฐิ คือ ยังมีอัตตา

บางอย่าง ที่เที่ยง ที่ไม่สูญ   แม้จะไม่มีขันธ์ 5

       เมื่อเป็นดั่งนี้   พระอรหันต์จึงไม่มีวิญญาณ      เมื่อท่านดับขันธ์ปรินิพพานไปแล้ว

ไม่มีวิญญาณที่จะท่องเที่ยวอยู่  เมื่อมีวิญญาณที่ยังท่องเที่ยวอยู่    ก็แสดงว่ายังไม่เป็น

พระอรหันต์ ?        จากคำกล่าวที่ว่า วิญญาณท่องเที่ยวไป คำว่า  วิญญาณเป็นชื่อของจิต  จิตเป็น

สภาพรู้   ไม่สามารถท่องเที่ยวไปไหนได้  จิตเป็นสภาพธัมมะที่เกิดดับ  เกิดที่ใด ดับที่

นั่น เช่น จิตเห็น เกิดที่ จักขุปสาทรูป(ตา)  ก็ดับที่ตานั่นเอง     ไม่ได้ท่องเที่ยวไปไหน

ครับ 

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ