กุศลเป็นสิ่งที่ดี อกุศลไม่ดี ควรละ
 
vichit
วันที่  22 มี.ค. 2550
หมายเลข  3150
อ่าน  514

เป็นเรื่องที่เราทุกคนทราบกันดี  แต่การอยากจะทำกุศลเพื่อหวังผลที่ดี  ซึ่งเราก็คงมีความต้องการเช่นนั้นกันทั้งนั้น  อย่างนี้จะไม่เป็นความติดข้องต้องการ คือ เป็นโลภะ ซึ่งเป็นอกุศลหรือไม่ครับ

Tag  กุศล ละ อกุศล อบรม เจริญ
  ความคิดเห็น 1  
 
wannee.s
wannee.s
วันที่ 22 มี.ค. 2550


กุศลเป็นปัจจัยให้เกิดอกุศลก็ได้ เช่น เราปล่อยปลาแล้วปลาบางตัวไม่แข็งแรงว่ายได้นิดหน่อยแล้วตายต่อหน้าเรา เรารู้สึกไม่สบายใจเลย  เป็นต้น แต่ถ้าเราทำกุศลแล้วหวังรวยหวังได้ความสุข  เป็นกุศลที่ไม่ประกอบด้วยปัญญา  เพราะขณะนั้นยังติดในผลของกุศล
 

 
  ความคิดเห็น 2  
 
shumporn.t
วันที่ 22 มี.ค. 2550

เมื่อศึกษาพระธรรม ซึ่งกล่าวถึงเรื่องเหตุและผล เหตุที่ดีย่อมได้ผลที่ดี เจริญเหตุแล้วย่อมได้ผล มิได้ขึ้นอยู่ที่ความหวัง เพราะปกติของผู้ที่ยังมีความติดข้องในกามคุณ ๕  ย่อมต้องหวังผล  คือสุขเวทนา  เป็นธรรมดา เมื่อความหวังเกิด  ก็รู้ความจริงว่า  เป็นสภาพธรรมที่มีจริง  ที่ปรากฏแล้วตามการสะสม   เป็นฐานเป็นที่อาศัย  ให้สติระลึก  รู้ตามความจริงของสิ่งที่ปรากฏ เพื่อเป็นปัจจัยให้เข้าใจการเจริญบารมี  เพราะเป็นการเจริญกุศลทุกประการเพื่อวิวัฏฏะ  เพื่อละความหวัง สภาพธรรมละเอียด ควรพิจารณาโดยความรอบคอบ  เพราะหวังด้วยฉันทะซึ่งเป็นกุศลก็มี

 
  ความคิดเห็น 3  
 
คนรักหนัง
วันที่ 22 มี.ค. 2550


เป็นเรื่องปกติครับ  ที่มีความอยากทำกุศล  และหวังผลของกุศล  ขณะนั้น  สติปัฏฐานเกิดระลึกได้ครับ  ว่า
เป็นความอยาก  เป็นความหวัง  เป็นนามธรรมอย่างหนึ่ง   ไม่ใช่ตัวเราที่อยาก   ไม่ใช่ตัวเราที่หวัง  กล่าวอย่างนี้ดูเหมือนง่าย   แต่ความจริง  ยากมาก  เพราะโลภะ  จะคอยหาวิธีทำอย่างอื่น  ที่ไม่ใช่ แนวทางเจริญวิปัสสนา(สติปัฏฐาน)

 
  ความคิดเห็น 4  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 22 มี.ค. 2550

 
  เป็นธรรมดาอยู่แล้ว  มีเหตุปัจจัยให้เกิดก็เกิด (ความหวัง) แต่เรามักไปเดือดร้อนกับอกุศล
ที่เกิด  เพราะเราไม่รู้ว่าเป็นธัมมะ   ยังไม่มั่นคง  ทุกอย่างก็เป็นธัมมะ  หนทางที่ถูกก็คือ  เมื่อความหวังเกิด   สติก็ระลึกว่า  เป็นธัมมะไม่ใช่เรา   นี่คือหนทาง  ดับกิเลส(สติปัฏฐาน)   แต่ถึงแม้คุณจะให้ โดยไม่หวัง   แต่ไม่รู้เลยว่าที่ให้เป็นธัมมะ  ก็ยึดถือว่าเป็นเราที่ให้ ก็ไม่มีทางดับกิเลสได้เลย  ต้องมั่นคงว่า อกุศลก็เป็นธัมมะ ใครจะห้ามไม่ให้เกิดก็ไม่ได้  เพราะยังมีเหตุปัจจัยให้เกิด  อย่างที่กล่าวข้างต้น ต้องเป็นปรกตินะ ไม่ใช่ฝืน แต่ต้องรู้ตัวจริงของเขา (โลภะ) ไม่เช่นนั้น  เราก็จะไม่มีทางรู้ทั่วเลยว่าทุกอย่างเป็นธัมมะ  กิเลสที่ต้องดับก่อนคือ  การยึดถือว่า เป็นสัตว์  บุคคล  ตัวตน  ครับ 

  ความต้องการ   หรือใคร่ที่จะทำบุญ  เป็นฉันทะ  ที่เกิดกับกุศลจิตก็ได้   เพราะมีปัญญา  รู้ว่าบุญเป็นที่พึ่ง   ย่อมนำสุขมาให้  ดังตัวอย่างในพระไตรปิก

  ขอเชิญคลิกอ่านได้ที่...เรื่องนางลาชเทวธิดา

 
  ความคิดเห็น 5  
 
PUM
วันที่ 22 มี.ค. 2550
 
  อยากจะทำกุศลเพื่อหวังผลที่ดี  เป็นโลภะ  ซึ่งเป็นอกุศล  แต่เป็นอกุศล ที่อยู่ในกรอบ ของ  ศีล  เป็นบุญ  แต่เป็นบุญที่ ยังทำให้ติดข้องอยู่ในวัฏฏสงสาร  ทำให้ต้องเนิ่นช้า  เนื่องจากวัฏฏสงสารนั้น   ไม่แน่นอน   เพราะเราไม่รู้ว่าชาติใด  เราจะเป็นผู้ประมาท   ซึ่งก็อาจจะประมาท  จนกระทั่งทำอกุศล  จนต้องไปเกิดในอบาย   เพราะฉะนั้น   การเจริญกุศล จึงควรเจริญกุศล   เพื่อทำลายวัฏฏสงสาร โดยการเจริญกุศลทุกๆ อย่าง  มุ่งขัดเกลาอกุศลกิเลส   ไม่เพ่งเล็ง  จะได้ผลอันเป็น  ลาภ  ยศ   สุข สรรเสริญเป็นสำคัญ   ในส่วนของผลบุญนั้น  ย่อมได้อยู่แล้วตามสมควรแก่เหตุปัจจัย 
 
  ความคิดเห็น 6  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 23 มี.ค. 2550


ซึ่งเป็นอกุศล  แต่เป็นอกุศลที่อยู่ในกรอบ ของ  ศีล  เป็นบุญ  แต่เป็นบุญที่ยังทำให้ติดข้องอยู่ในวัฏฏสงสาร ? 
เอ๋ เมื่อศึกษาปรมัตถธรรม  จิต มี 4 ชาติ คือ  กุศล  อกุศล วิบาก   กิริยา

  ดังนั้น เมื่อเป็นอกุศล จะกล่าวว่า เป็นกุศล (บุญ) ไม่ได้ อกุศลก็ต้องเป็นอกุศล กุศลก็ต้องเป็นกุศล  นี่คือความหมายของพระอภิธรรม  คือสภาพธัมมะ  เป็นอย่างไร  ก็เป็นอย่างนั้น  เปลี่ยนแปลงไม่ได้

อนุโมทนา

 
  ความคิดเห็น 7  
 
PUM
วันที่ 24 มี.ค. 2550
ขอบพระคุณครับ  ขอยอมรับผิด  อนุโมทนา
 
  ความคิดเห็น 8  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 24 มี.ค. 2550

อนุโมทนาครับ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ