จะมีเราแต่ตรงไหน?
 
เมตตา
เมตตา
วันที่  23 พ.ย. 2562
หมายเลข  31323
อ่าน  127

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

      สิ่งที่สำคัญที่สุดในการศึกษาพระธรรม ก็คือ เข้าใจความธรรม  พิจารณาสิ่งที่มีจริงที่กำลังปรากฏเดี๋ยวนี้ซึ่งเป็นธรรม  ความเป็นปกติของสิ่งที่มีจริงที่กำลังปรากฏ ซึ่งเกิดเพราะเหตุปัจจัย ไม่มีใครทำให้ธรรมเกิดขึ้นได้  เห็นมี แต่ไม่รู้ความจริงว่า เห็น คืออะไร  เพราะ ไม่รู้จักเห็นขณะนี้ ไม่เห็นภัยของความไม่รู้  การศึกษาธรรมต้องไม่คิดเอง หรือเชื่อคำของผู้อื่นโดยไม่พิจาราณาความเป็นเหตุเป็นผล เป็นผู้ละเอียดมีเหตุผลไตร่ตรองจนรู้ความจริง ไม่คลาดเคลื่อนจากความจริงตรงตามที่ทรงแสดง  ไม่มีคำของใครจะจริงถูกต้องตามคำของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่มีบุคคลใดเปรียบได้ สมควรฟัง ใส่ใจให้ดี แต่เพราะคนส่วนใหญ่ไม่ไตร่ตรองจึงหลงผิด   ฟังธรรมเพื่อเข้าใจว่า ไม่มีเรา  ไม่ไปทำอย่างอื่น  มั่นคงที่จะเข้าใจถูกต้องสิ่งที่กำลังมีขณะนี้ เห็น  ได้ยิน ....  เป็นธรรมที่เกิด ไม่ใช่เรา  ไม่มีเรา  กำลังเริ่มเห็นถูก ต้องไม่ประมาทที่จะเข้าใจว่า ธรรมที่ทรงตรัสรู้นั้นลึกซึ้งอย่างยิ่ง ไม่ใช่จะเข้าใจได้ง่ายๆ เมื่อมีความมั่นคงในความเป็นธรรม และมีความเข้าใจว่าหนทางนี้ถูกต้อง อดทนฟังต่อไป สักวันย่อมประจักษ์แจ้งได้ในความจริงที่เกิดขึ้นแต่ละหนึ่ง ที่เกิดแล้วดับไป  จะมีเราแต่ตรงไหน? 

        ขอเชิญคลิกอ่านเพิ่มได้ที่...

     ทรงแสดงสภาพธรรมเป็นไปทางตาหู จมูก ลิ้น กาย ใจ

       ถอดคำบรรยายธรรม-- ฟังด้วยดีคืออย่างไร--

      ฺฺ....กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์สุจินต์ด้วยความเคารพอย่างยิ่งค่ะ....



  ความคิดเห็นที่ 1  
 
nattawan
nattawan
วันที่ 26 พ.ย. 2562

ขออนุโมทนาค่ะ 

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ