การประหารชีวิตนักโทษ
 
bluebaker
วันที่  17 ก.พ. 2550
หมายเลข  2859
อ่าน  1,175

  ในทางพุทธศาสนานั้นการฆ่าผู้อื่นนั้นผิดศีลข้อปาณาแน่นอนอยู่แล้ว  แต่ด้วยหน้าที่เจ้าหน้าที่ต้องลั่นไกปืนจะผิดศีลหรือเปล่าครับ  เพราะทำตามหน้าที่   ไม่

ได้มีจิตคิดฆ่าเอง และกรณีที่คนชั่วมากๆ    มีโทษถึงประหารหากปล่อยไว้ก็จะไปก่อความวุ่นวายอีก   หรือจะให้จำคุกตลอดชีวิตได้อย่างเดียว   แต่อีกหน่อยก็จะได้รับ

การอภัยโทษนะครับ และขอความเห็นว่าควรมีโทษประหารในเมืองพุทธ หรือไม่ครับ

 


  ความคิดเห็น 1  
 
study
วันที่ 18 ก.พ. 2550

  ตามหลักพระธรรมคำสอนของพระพุทธองค์ทรงแนะนำสาวกทั้งหลายเว้นจากการคิดร้ายโกรธเคืองหรือพยาบาทผู้อื่น  เว้นจากการทำร้ายเบียดเบียน  และฆ่าสัตว์อื่น

 เพราะสัตว์ทั้งหลายย่อมรักความสุข  รังเกียจความทุกข์  ควรมีเมตตาต่อกัน  สำหรับ

ผู้ที่มีเจตนาฆ่าสัตว์อื่นให้ตาย ไม่ว่าจะทำเพื่อกรณีใดๆ ก็ตามย่อมเป็นปาณาติบาต คือ

ไม่มีการยกเว้นว่า  เพราะหน้าที่ หรือเพราะอาชีพ หรือ  เพราะเขาเป็นคนที่สมควรถูก

ประหารก็ตาม  เมื่อมีเจตนาฆ่าได้กระทำการฆ่า  และสัตว์นั้นตายด้วยการพยายามนั้น  ชื่อว่าปาณาติบาต

 

 
  ความคิดเห็น 2  
 
wannee.s
wannee.s
วันที่ 18 ก.พ. 2550

    
  ถ้าเราเปลี่ยนอาชีพไม่ได้จริงๆ  เช่น คนทีเรียนหมอ  ต้องทำการทดลองฆ่าสัตว์  กว่าจะจบเป็นหมอก็ฆ่าสัตว์ไปมากมาย   ก็ต้องทำความดีมากๆ และอบรมปัญญาด้วย   

 ในครั้งพุทธกาลก็มีโจรเคราแดง เป็นเพชฌฆาตฆ่าโจรที่ต้องประหารชีวิตเป็นเวลา 

55 ปี เป็นอกุศลกรรม หลังจากที่เขาเกษียณแล้ววันหนึ่งเขาเห็นพระสารีบุตรได้มีจิต

เลื่อมใส ถวายภัตแก่พระสารีบุตรด้วยผลบุญนั้นท่านจึงเกิดในภพดุสิต เพราะฉะนั้นการคบกัลยาณมิตรเป็นเหตุให้เกิดในสุคติภูมิค่ะ

 

 
  ความคิดเห็น 3  
 
pornchai.s
pornchai.s
วันที่ 18 ก.พ. 2550


   ไม่ว่าจะเป็นพระราชา   พระภิกษุ   ทหาร   ตำรวจ   ชาวบ้าน  กระทำปา
ณาติบาต  เช่นฆ่ายุง ไป 1 ตัว   เป็นอกุศลกรรมบถ  ครบองค์  สามารถให้ผล ปฏิสนธิ ในนรกได้ 

ผู้ใดจะเกิดในสิ่งแวดล้อมแบบไหน หรือจะประกอบอาชีพอะไร   ย่อมเป็นไปตามผลของกรรม  บางคนเห็นโทษในการทำอกุศลกรรมก็งดเว้น   หรือเปลี่ยนอาชีพไป   

บางคนถึงแม้ไม่เปลี่ยนอาชีพแต่ก็ยังมีการฟังพระธรรม   อบรมเจริญกุศลทุกประการด้วย   เมื่อบรรลุเป็นพระอริยบุคคลก็ไม่ต้องไปเกิดในอบายภูมิอีก


 

 
  ความคิดเห็น 4  
 
devout
วันที่ 19 ก.พ. 2550

  แม้ว่าจะครบองค์ของกรรมบท  แต่ถ้าสัตว์นั้นมีคุณน้อยโทษย่อมน้อย ถ้าสัตว์นั้นมีคุณมากโทษย่อมมาก  เช่นการฆ่าพระอรหันต์ การฆ่าบิดามารดา  จัดเป็นอนันตริยก

รรมซึ่งให้ผลในชาติถัดไปทันที  กั้นทั้งสุคติและมรรคผล ตัวอย่างท่านพระองคุลีมาล 

แม้ท่านจะได้ฆ่าผู้คนมาแล้วมากมายด้วยความเห็นผิด แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการ

บรรลุพระอรหันต์ในชาตินั้นท่านต้องได้รับวิบากกรรมก็ขณะที่ยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น   แต่

เมื่อท่านดับขันธปรินิพพานไปแล้ว  กรรมย่อมตามไปให้ผลไม่ได้  จึงเป็นอโหสิกรรม 

ส่วนปุถุชนนั้นยังมีคติไม่แน่นอน จึงไม่ควรประมาทแม้แต่อกุศลเพียงเล็กน้อย


 

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ