สงสัยเรื่องฆ่าไรฝุ่น เราจะต้องไปเกิดเป็นแบบเดียวกันหรือเปล่า
 
medulla
วันที่  6 ม.ค. 2550
หมายเลข  2602
อ่าน  1,638

อย่างเช่นเราเคยฆ่ายุง  ฆ่าเห็บให้สุนัข  หรือเอายามาพอกหัวเพื่อฆ่าเหา  หรือแม้แต่เอาสเปรย์ฆ่าไรฝุ่นที่หมอนมุ้ง(ไรฝุ่นมีเป็นหลายล้านตัว)  เคยคิดว่าสัตว์ตัวเล็กๆ น่าจะไม่มีพลังชีวิตอะไรมาก ฆ่าเพื่อรักษาชีวิตใหญ่(ไม่ให้คนเกิดโรค) ไม่น่าบาปมาก

          แต่พอมาศึกษาพระธรรมก็ไม่กล้าทำสิ่งพวกนี้อีกเลย   ยุงก็ไม่ฆ่า พยายามติดมุ้งลวดให้หมดทุกช่อง    สุนัขที่บ้านก็ปล่อยไปตามกรรม  ไม่กล้าฆ่าเห็บหมัดให้มันอีกเลยก็มีช่วยหยิบๆ ออกไปบ้าง แต่เห็บหมัดมันก็เดินขึ้นมาไต่ตัวสุนัขอยู่ดี  เลยปล่อยไปตามวิบากของใครของมัน     หมอนมุ้งก็เอาไปตากแดดแทนไม่ใช้สเปรย์ฆ่า  เพราะกลัวแรงไป(แต่จุดประสงค์ก็กำจัดไรฝุ่นอยู่ดี)

         อยากทราบว่า เราจะต้องไปเกิดเป็นสัตว์พวกนี้เพื่อชดใช้กรรมหรือเปล่า   หรือว่ากรรมที่ฆ่าสัตว์ตัวเล็กๆ แบบนี้จะมาในรูปแบบอื่นๆ เช่น เป็นผื่นคัน หรืออื่นๆ ตามสมควร

        ขออภัยที่ถามนะคะ ไม่ทราบจริงๆ 


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
study
วันที่ 7 ม.ค. 2550

ตามหลักคำสอนของพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า  พระองค์แสดงวิบากของการฆ่าสัตว์ว่า โดยตรงทำให้เกิดในนรก วิบากอย่างเบาที่สุดคือ เมื่อกลับมาเกิดเป็นมนุษย์จะทำให้เป็นคนอายุสั้น คือตายก่อนวัยอันควร         สรุปคือ ผลของการมีเจตนาฆ่า   ไม่ว่าจะฆ่าสัตว์เล็กหรือสัตว์ใหญ่ก็ตาม จะทำให้เกิดในนรก   แต่เมื่อเปรียบเทียบโทษว่า การฆ่าสัตว์เล็กและสัตว์ที่มีคุณน้อย  มีโทษน้อยกว่าการฆ่าสัตว์ใหญ่ และ สัตว์ที่มีคุณมาก     

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 7 ม.ค. 2550

ตราบใดที่ยังไม่ใช่พระโสดาบัน   ก็ยังยีโอกาสที่จะล่วงศีลได้  เมื่อเหตุปัจจัยพร้อม  ดังนั้น กรรมที่เป็นอกุศลที่ทำลงไป เมื่อให้ผลก็ย่อมให้ผลในทางที่ไม่ดี ผลของกรรมที่ครบองค์ ย่อมนำไปสู่อบาย  แม้เกิดเป็นมนุษย์  เศษของกรรมนั้นก็ให้ผลได้อีก   ดังนั้น  ควรเห็นคุณค่าของพระธรรม     ที่พระพุทธองค์ทรงแสดงเพื่อดับกิเลส    เพราะกิเลสทำให้ประพฤติล่วงศีลได้ครับ  การฟังธรรม  การสนทนาธรรมจึงเป็นสิ่งที่สำคัญในชีวิต ที่เราเกิดมาและได้พบพระพุทธศาสนา  และที่สำคัญต้องเข้าใจพระพุทธศาสนาที่ถูกต้องว่าหนทางที่ดับกิเลสคืออย่างไร   เพราะกิเลสไม่ได้อยู่ในขณะอื่น  แต่อยู่ในขณะนี้  ดังนั้นปัญญาจึงต้องรู้สภาพธัมมะที่มีในขณะนี้เองว่าไม่ใช่สัตว์บุคคล  ตัวตนครับ

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
pornpaon
วันที่ 7 ม.ค. 2550
ขออนุโมทนาค่ะ         ตอนนี้ที่บ้านดิฉันก็มีสัตว์เลี้ยงแบบไม่ได้ตั้งใจ คือ ยุง มด แมลงสาบเยอะแยะไปหมด  เดินหลบหลีกกันเอาเอง  ตัวไหนตายเอง ( ตามอายุที่สั้นมาก ) ก็เก็บกวาดกันไปจะฉีดยาฆ่าแมลงก็ทรมานทั้งตัวเองและสัตว์ด้วย       2 - 3 ปีนี้นานๆ เผลอทีก็ตบเพี๊ยะโดนแขนตัวเองเจ็บไปที ยุงตัวดีก็บินปร๋อสบายใจไป  น้องสาวที่คอยบ่นอยู่เรื่อยว่า  ไม่มีคนทำ เขาก็ต้องทำ   ปล่อยให้บาปคนเดียวอยู่ได้    เกือบปีมานี้เห็นเลิกถามหายาฉีดยุงไปแล้วเหมือนกัน
 
  ความคิดเห็นที่ 5  
 
medulla
วันที่ 7 ม.ค. 2550
ขอบพระคุณทุกท่านค่ะ  ขออนุโมทนาค่ะ
 
  ความคิดเห็นที่ 6  
 
pla
วันที่ 8 ม.ค. 2550

คิดว่าควรจะพิจารณาองค์ประกอบ ครบ  5  ข้อหรือเปล่า  คือ   1. สัตว์นั้นมีชีวิต    2. รู้ว่าสัตว์นั้นมีชีวิต   3. มีจิตคิดจะฆ่า  4. พยายามฆ่า   5. สัตว์นั้นตายด้วยความพยายามแต่ในกรณีการฆ่าไรนั้น ต้องถามทางผู้รู้นะคะ  แต่ดิฉันคิดว่าควรพิจารณาจิตขณะนั้นจะดีกว่านะคะ    ว่าเป็นกุศลหรือเป็นอกุศลค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 7  
 
wannee.s
wannee.s
วันที่ 8 ม.ค. 2550

พยายามหาวิธีอื่น     หรือหลีกเลี่ยงการฆ่าให้น้อยที่สุด     และที่สำคัญขึ้นอยู่กับเจตนามีกำลังมากหรือกำลังน้อย ถ้าจำเป็นต้องทำ ก็ต้องทำความดีมากๆ โดยเฉพาะการอบรมเจริญสติปัฏฐาน  เพื่อวันหนึ่งบรรลุเป็นโสดาบันแล้วเราก็ไม่ต้องไปอบายอีก

 
  ความคิดเห็นที่ 8  
 
อิสระ
อิสระ
วันที่ 12 ม.ค. 2550
ขออนุโมทนาครับ
 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ