Print 
พระเถระไปทูลขอหัตถกรรมจากพระเจ้าอชาติศัตรู [มหาวิภังค์]
 
ajarnkruo
วันที่  13 ส.ค. 2553
หมายเลข  16923
อ่าน  1,837

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เล่ม ๑ ภาค ๑ - หน้าที่ ๓๑
[พระเถระไปทูลขอหัตถกรรมจากพระเจ้าอชาติศัตรู]

       ในวันที่ ๒ พระเถระเหล่านั้นได้ไปยืนอยู่ที่ประตูพระราชวัง.  พระเจ้าอชาต-ศัตรูเสด็จมาไหว้แล้ว รับสั่งถามว่า  ข้าแต่พระคุณเจ้าผู้เจริญ !    พระคุณเจ้าทั้งหลาย พากันมาเพราะเหตุไร ดังนี้      แล้วจึงทรงรับสั่งย้อนถามถึงกิจที่พระองค์เองควรทำ.           พระเถระทั้งหลายได้ทูลบอกหัตถกรรม  เพื่อประโยชน์แก่การปฏิสังขรณ์มหาวิหารทั้ง ๑๘ ตำบล.

 

[พระราชาทรงอุปถัมภ์กิจสงฆ์ทุกอย่าง]

                  พระราชาทรงรับว่า    ดีละ เจ้าข้า    แล้วได้พระราชทานพวกมนุษย์

ผู้ทำหัตถกรรม.    พระเถระทั้งหลายสั่งให้ปฏิสังขรณ์วิหารทั้งหมดเสร็จสิ้นเดือน

แรก      แล้วได้ทูลให้พระราชาทรงทราบว่า           ขอถวายพระพร มหาบพิตร !

การปฏิสังขรณ์วิหารเสร็จสิ้นแล้ว   บัดนี้อาตมภาพทั้งหลาย จะทำการสังคายนา

พระธรรมและพระวินัย

                    ราชา. ดีละ   เจ้าข้า !      ขอพระคุณเจ้าทั้งหลายจงหมดความคิด

ระแวงสงสัยกระทำเถิด   อาณาจักรจงไว้เป็นภาระของข้าพเจ้า  ธรรมจักรจงเป็น

ภาระของพระคุณเจ้าทั้งหลาย ขอพระคุณเจ้าโปรดใช้ข้าพเจ้าเถิดเจ้าข้า ! จะให้

ข้าพเจ้าทำอะไร.พระเจ้าอชาตศัตรูทรงรับสั่งว่า ได้  เจ้าข้า !  ดังนี้ แล้วรับสั่งให้

สร้างมณฑปที่มีเครื่องประดับอันเป็นสาระซึ่งควรทัศนา         เช่นกับสถานที่อัน

วิสสุกรรมเทพบุตรนิรมิตไว้     มีฝาเสาและบันไดอันนายช่างจำแนกไว้ดี   วิจิตร

ด้วยมาลากรรมและลดากรรมนานาชนิด          ราวกะว่าจะครอบงำเสียซึ่งสมบัติ

แห่งราชมณเฑียรของพระมหากษัตริย์        ดุจประหนึ่งว่าจะเยาะเย้ยสิริแห่งเทพ

วิมาน  ปานประหนึ่งว่าเป็นสถานที่อาศัยอยู่แห่งสิริ     ดุจท่าเป็นที่ประชุมชั้นเอก

ของเหล่าวิหคคือนัยนาแห่งเทพดาและมนุษย์        และประดุจสถานที่รื่นรมย์ใน

โลกอันเขาประมวลจัดสรรไว้        ตกแต่งมณฑปนั้นให้เป็นเช่นกับวิมานพรหมมี

เพดานงดงาม  รุ่งเรืองดุจสลัดอยู่ซึ่งพวงดอกกุสุมที่ห้อยย้อยนานาชนิด    วิจิตร

ด้วยเครื่องบูชาดอกไม้ต่าง ๆ   มีการงานอันควรทำที่พื้นทำสำเร็จเรียบร้อยดีแล้ว

ประหนึ่งว่ามีพื้นที่บุด้วยแก้วมณีอันวิจิตรด้วยรัตนะฉะนั้น   ภายในมหามณฑปนั้นทรงรับสั่ง ให้ปูเครื่องลาดอันเป็นกัปปิยะ ๕๐๐ ซึ่งคำนวณค่ามิได้    สำหรับภิกษุ ๕๐๐ รูป   แล้วให้ปูเถรอาสน์พิงข้างด้านทิศทักษิณ  ผินหน้าไปทางทิศอุดร   ในท่ามกลางมณฑปให้ตั้งธรรมาสน์อันควรเป็นที่ประทับนั่งของพระผู้มีพระภาคเจ้าผินหน้าไปทางทิศบูรพา  และทรงวางพัดวีชนีอันวิจิตรด้วยงาไว้บนธรรมาสน์นั่นแล้ว    รับสั่งให้เผดียงแก่ภิกษุสงฆ์ว่า   ท่านผู้เจริญ ! กิจของข้าพเจ้าสำเร็จแล้ว

ดังนี้.


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
ผู้ร่วมเดินทาง
ผู้ร่วมเดินทาง
วันที่ 28 ส.ค. 2555 09:22 น.

ขอบพระคุณและขออนุโมทนาครับ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าสู่ระบบ