ความสิ้นอายุของสรรพสัตว์ ๔ อย่าง
 
Khaeota
วันที่  13 มี.ค. 2553
หมายเลข  15737
อ่าน  3,113

อภิธัมมัตถสังคหบาลี และอภิธัมมัตถวิภาวีนีฎีกา - หน้าที่ 248

[อธิบายความสิ้นอายุของสรรพสัตว์ ๔ อย่าง]


วินิจฉัยในคำว่า "อายุกฺขเยน" เป็นต้น ดังต่อไปนี้ แม้เมื่อยังมีกรรมานุภาพ ความตายเพราะความสิ้นไปแห่งอายุ  ตามที่กำหนดไว้ในคตินั้นๆ ชื่อว่า อายุกขยมรณะ (ความตายเพราะสิ้นอายุ) แม้เมื่ออายุตามที่กำหนดไว้ในคตินั้นๆ ยังเหลืออยู่ และเมื่อความพร้อมเพรียงแห่งปัจจัยมีคติและกาลเป็นต้นยังมีอยู่ ความตายเพราะกรรมที่ให้สำเร็จภพนั้นๆ   ให้ผลเสร็จสิ้นแล้ว ชื่อว่า กัมมักขยมรณะ (ความตายเพราะความสิ้นกรรม) ความตาย  เพราะอายุและกรรมสิ้นไปพร้อมๆ กันทีเดียว ชื่อว่า อุภยักขยมรณะ (ตายเพราะสิ้นไปทั้ง ๒ อย่าง) แม้เมื่ออายุและกรรมทั้ง ๒ อย่างนั้นยังมีอยู่ ความตายของบุคคลทั้งหลาย ผู้มีสันดานที่ขาดลงด้วยความพยายามทั้งหลาย มีการนำศัสตรามา เป็นต้น ซึ่งเป็นไปด้วยกำลังกรรมที่เข้าไปตัดรอนบางอย่างที่สำเร็จแล้วในภพก่อนก็ดี ความตายที่เป็นไปแล้วด้วยอำนาจให้เคลื่อนจากฐานในทันใดนั่นเอง ดุจความตายของพระเจ้าทุสิมารราช และพระเจ้ากลาพุราชเป็นต้น เพราะกรรมที่มีความสามารถถูกอุปัจเฉทกกรรมซึ่งประมวลมา  ด้วยความพยายามบางอย่าง อันตนทำไว้ในเหล่าชนผู้มีคุณมากขัดขวางแล้ว เป็นกรรมไม่สามารถในการยังอัตภาพนั้นๆ ให้เป็นไปได้ก็ดี  ชื่อว่า อุปัจเฉทกมรณะ (ความตายเพราะกรรมเข้าไปตัดรอน) ฯ ก็อุปัทเฉทกมรณะนี้  ไม่มีแก่พวกสัตว์นรก  พวกชนชาวอุตตตรกุรุทวีป และพวกเทพบางเหล่า ฯ เพราะฉะนั้น ท่านอาจารย์ทั้งหลาย จึงกล่าวว่า  "ความตาย  พึงมีแก่สัตว์บางพวก เพราะความพยายามบ้าง เพราะอุปัจเฉทกกรรมบ้าง " ดังนี้ ฯความเกิดขึ้น  คือ ความเป็นไปแห่งมรณะ ชื่อว่า มรณุปปัตติ  (ความเกิดขึ้นแห่งความตาย)


Tag  กัมมักขยมรณะ ความสิ้นอายุของสรรพสัตว์ ๔ อย่าง อายุกขยมรณะ อุปัจเฉทกมรณะ อุภยักขยมรณะ
  ความคิดเห็นที่ 1  
 
chatchai.k
chatchai.k
วันที่ 3 ก.ย. 2563

ขออนุโมทนาครับ 

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ