มนุษย์ยุคที่อายุขัยต่ำกว่าร้อยปี กิเลสมาก บรรลุยาก
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่  13 ม.ค. 2553
หมายเลข  15114
อ่าน  731
 พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย พุทธวงศ์ เล่ม ๙ ภาค ๒ - หน้าที่ 694

แม้กาลที่อายุคนต่ำกว่าร้อยปี  ก็ยังไม่ใช่กาลอันสมควร.  เพราะเหตุไร  เพราะ

ว่าในกาลนั้น  [กาลที่มนุษย์มีอายุต่ำกว่าร้อยปี]  สัตว์ทั้งหลายมีกิเลสหนาแน่น

และโอวาทที่ประทานแก่สัตว์ที่มีกิเลสหนาแน่น  จะไม่คงอยู่ในฐานะควรโอวาท

จะขาดหายไปเร็วเหมือนรอยไม้ที่ขีดในน้ำ เพราะฉะนั้น  จึงไม่ใช่กาลอันสมควร

แต่กาลแห่งอายุต่ำกว่าแสนปีลงมา  สูงเกินร้อยปีขึ้นไป  ชื่อว่ากาลอันสมควร

กาลนั้นเป็นเวลาร้อยปี.  ดังนั้น  พระมหาสัตว์จึงทรงเห็นกาลว่าเป็นกาลที่ควร

บังเกิด.


เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ