พราหมณ์ชื่อจูเฬกสาฎก [คาถาธรรมบท]
 
วันชัย๒๕๐๔
วันชัย๒๕๐๔
วันที่  26 ธ.ค. 2552
หมายเลข  14877
อ่าน  460

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๓ - หน้าที่ 8 "บุคคลพึงรีบขวนขวายในความดี,   พึงห้ามจิต เสียจากบาป,   เพราะว่า  เมื่อบุคคลทำความดีช้าอยู่, ใจจะยินดีในบาป."

  แก้อรรถ

 บรรดาบทเหล่านั้น    บทว่า  อภิตฺเรถ  ความว่า  พึงทำด่วนๆ   คือเร็วๆ .   จริงอยู่  คฤหัสถ์เมื่อจิตเกิดขึ้นว่า   " จักทำกุศลบางอย่าง  ในกุศลทานทั้งหลายมีถวายสลากภัตเป็นต้น "    ควรทำไวๆ ทีเดียว    ด้วยคิดว่าเราจะทำก่อน  เราจะทำก่อน "   โดยประการที่ชนเหล่าอื่นจะไม่ได้โอกาสฉะนั้น.  หรือบรรพชิต   เมื่อทำวัตรทั้งหลายมีอุปัชฌายวัตรเป็นต้น   ไม่ให้โอกาสแก่ผู้อื่น   ควรทำเร็วๆ ทีเดียว   ด้วยคิดว่า   " เราจะทำก่อน   เราจะทำก่อน."

 สองบทว่า   ปาปา   จิตฺต  ความว่า ก็บุคคลพึงห้ามจิตจากบาปกรรมมีกายทุจริตเป็นต้น   หรือจากอกุศลจิตตุปบาท  ในที่ทุกสถาน.

      สองบทว่า   ทนฺธิ หิ  กรโต   ความว่า   ก็ผู้ใดคิดอยู่อย่างนั้นว่า " เราจักให้,  จักทำ,   ผลนี้จักสำเร็จแก่เราหรือไม่ "   ชื่อว่าทำบุญช้าอยู่  เหมือนบุคคลเดินทางลื่น.      ความชั่วของผู้นั้นย่อมได้โอกาส    เหมือนมัจเฉรจิตพันดวงของพราหมณ์ชื่อเอกสาฎกฉะนั้น.    เมื่อเช่นนั้นใจของเขาย่อมยินดีในความชั่ว,   เพราะว่าในเวลาที่ทำกุศลกรรมเท่านั้นจิตย่อมยินดีในกุศลกรรม,   พ้นจากนั้นแล้ว   ย่อมน้อมไปสู่ความชั่วได้แท้.

 ในกาลจบคาถา  ชนเป็นอันมาก  ได้บรรลุอริยผลทั้งหลาย มีโสดา-ปัตติผลเป็นต้น    ดังนี้แล.


Tag  พราหมณ์ชื่อจูเฬกสาฎก
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ