ฆราวาสได้เป็นพระอรหัตหากไม่บวชต้องเข้าสู่พระนิพพาน [มิลินทปัญหา]
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่  21 ก.ย. 2552
หมายเลข  13635
อ่าน  4,266

ข้อความตอนหนึ่งจากหนังสือ  มิลินทปัญหา  คีหิอรหัตตปัญหา

     .....ภนฺเต  นาคเสน  ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าพระนาคเสนเถระผู้มั่นในอริยศีลสังวรวินัย  ตุมฺเห ภณถ พระผู้เป็นเจ้ากล่าวไว้กับโยมแต่เดิมว่า ฆราวาสได้พระอรหัตนั้นมีคติ ๒ ประการ คือจะต้องบวชเสียในวันอันได้พระอรหัตนั้นประการ ๑    ข้อหนึ่งบุคคลเป็นฆราวาสได้สำเร็จพระอรหัตแล้ว   ไม่บวชเสียในวันนี้จะเข้าสู่พระนิพพานในวันที่ได้พระอรหันต์นั้นประการ ๑  เป็นคติสิริเป็น ๒ ประการแน่   ดังนี้หรือกระไร            

     พระนาคเสนจึงถวายพระพรว่า  มหาราช  ขอถวายพระพรบพิตรพระราชสมภารพระองค์ผู้ประเสริฐ ซึ่งฆราวาสได้พระอรหัตในวันใด  ต้องบวชในวันนั้น  ในสำนักครูบาอาจารย์โดยปรกติที่ว่าจะกระทำเหมือนพระโองการตรัสฉะนี้    จะได้บวชเอาเองก็ดี  จะให้คอยเท่าอุปัชฌาย์อาจารย์ท่านผู้มีฤทธิ์อันจะเหาะมาบวชให้ก็ดี    ช้าไปวัน  ๑ หรือ ๒วัน เช่นนี้ไม่ได้ ถ้าบวชเองก็เป็นไถยเพศ มิได้เรียกว่าบรรพชา  ประการหนึ่ง  ถึงจะคอยท่าพระอรหันต์อันมีฤทธิ์ รู้จักจิตว่าจะบรรพชาจึงจะเหาะมาบวชให้ก็ไม่ได้  ถ้าช้าไปจนวัน ๑ หรือ ๒ วัน เกินกำหนดไป  ก็คงจะเข้าสู่นิพพานในวันนั้น  ขอถวายพระพร  สมเด็จพระเจ้ามิลินท์ผู้เป็นปิ่นประชากรมีพระราชโองการตรัสว่า ภนฺเต  นาคเสนข้าแต่พระนาคเสนผู้ปรีชาญาณอันประเสริฐ    พระผู้เป็นเจ้าสิว่ากระนั้น   ก็ฆราวาสนี้ถ้าได้ถึงพระอรหัตแล้วน่าที่จะดีทีเดียว  ไฉนจึงร้อนรนถึงสิ้นชีวิตฉะนี้เล่า        

     พระนาคเสนผู้ประกอบด้วยปรีชาเฉลิมปราชญ์  จึงวิสัชนาว่า มหาราช ขอถวายพระพรบพิตรพระราชสมภาร เป็นด้วยเพศฆราวาสนี้ต่ำไม่สมควรแก่พระอรหัต ภูมิคฤหัสถ์นี้เป็นภูมิอันต่ำช้านัก จึงต้องให้ละเพศฆราวาสบวชเสียในวันที่ได้พระอรหัตนั้นนี่แหละเพศแห่งบรรพชิตผิดกันต่างกัน  อุปมาดังบุคคลอันเคยรับประทานอาหารเลี้ยงชีวิต มีชีวิตอยู่เพราะอาศัยอาหาร ครั้นมาเป็นทุพภิกขกาลเกิดข้าวแพงหาอาหารบริโภคมิได้  บุรุษผู้นั้นอดอาหารอยู่หลายวัน   ครั้นหาอาหารได้  บุรุษชายนั้นบริโภคจนเกินขนาด   เตโชธาตุมิอาจเผาผลาญได้  บุรุษผู้นั้นก็ถึงแก่ชีวิตักษัยกระทำกาลกิริยาตาย  จะว่าบุรุษชายนั้นไม่รู้ประมาณ     หรือจะโทษเอาอาหารว่า  ตายเพราะอาหารหรือประการใดเล่า        

     สมเด็จพระเจ้ามิลินท์ภูมินทราธิบดีมีพระราชโองการว่า  ภนฺเต  นาคเสน   ข้าแต่พระนาคเสนผู้ปรีชาญาณ    อาหารเป็นเครื่องเลี้ยงชีวิตจะเป็นยาพิษหามิได้  บุรุษผู้นั้นมาสิ้นชีวิตด้วยโลภในอาหาร  รับประทานเกินขนาดไป จะโทษอาหารอย่างไรได้

      พระนาคเสนถวายพระพรว่า  ฉันใดก็ดี  ภูมิฆราวาสต่ำนักไม่อาจต้านทานพระอรหัตเปรียบดุจคนอดอาหาร   ต้านทานอาหารไม่ได้ฉะนั้น  เหตุฉะนี้แหละฆราวาสที่ได้พระอรหัตจึง ต้องบรรพชาเสีย  หรือนิพพานเสียในวันนั้น  นะบพิตรพระราชสมภาร  อีกประการหนึ่งเล่า  เปรียบอุปมาดุจกลุ่มหญ้าอันน้อยนักบุคคลจะเอาศิลาอันหนักทับลงกลุ่มหญ้าอันน้อยมิอาจทนทานศิลานั้นได้ ประการหนึ่ง เปรียบดังบุคคลประกอบได้บุญอันน้อย  ได้สมบัติอันเป็นอิสรภาพแล้วมิอาจปราบดาภิเษกครองราชสมบัติได้ ไม่คู่ควรที่จะครองราชสมบัติ  ก็บังเกิดความฉิบหายอันตรายต่างๆ ถึงกับต้องประหารชีวิต  ทนเวทนาสาหัส   จะโทษสมบัติว่าสมบัติร้อนพาให้อายุนั้นหรือประการใดเล่า  ขอถวายพระพร


Tag  ฆราวาส พระนิพพาน พระอรหัต ไม่บวช

  ความคิดเห็นที่ 1  
 
pornchai
pornchai
วันที่ 20 พ.ย. 2552

เราจึงควรเห็นความแตกต่างระหว่างพระสงฆ์และฆราวาส เพราะเพศบรรชิตสามารถรองรับคุณธรรมถึงขั้นพระอรหัตได้แต่เพศฆราวาสไม่สามารถรองรับได้

ขออนุโมทนาครับ

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
เซจาน้อย
วันที่ 6 มี.ค. 2555

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ขอบคุณ และขออนุโมทนาครับ

 

 

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
jaturong
วันที่ 8 มี.ค. 2555

ขอบคุณ และขออนุโมทนาครับ

 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
ใหญ่ราชบุรี
ใหญ่ราชบุรี
วันที่ 8 พ.ย. 2558

สาธุ อนุโมทนา และขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่งค่ะ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ