บูชา ๒ อย่าง [มังคลัตถทีปนีแปล]
 
K
K
วันที่  31 ส.ค. 2552
หมายเลข  13426
อ่าน  2,505

มังคลัตถทีปนีแปล เล่ม ๑ - หน้าที่ 81

กถาว่าด้วยการบูชา

[บูชา ๒  อย่าง]

     [๕๗]  ชื่อว่าบูชามี  ๒ อย่าง  ด้วยสามารถ  อามิสบูชา  และปฏิบัติบูชา.  บรรดาบูชา ๒ อย่างนั้น การบูชาด้วยสักการะมีดอกไม้ เป็นต้นและด้วยปัจจัย ๔  ชื่อว่า อามิสบูชา, การบูชาด้วยปฏิบัติ  ชื่อว่าปฏิบัติบูชา. ส่วนในอรรถกถา ท่านกล่าวว่า  "การทำสักการะ เคารพนบนอบและไหว้ ชื่อว่าบูชา." โดยกำหนดบุคคลอย่างสูงสุด  พระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า และพระอริยสาวก  ชื่อปูชไนยบุคคล.จริงอยู่ ท่านเหล่านั้น เรียกว่า ปูชไนยบุคคล เพราะทำภาวะแห่งการบูชาที่บุคคลทำในตนแม้เล็กน้อย  นำประโยชน์สุขมาให้ตลอดกาลนาน  เหตุเป็นทักษิไณยบุคคล.

     [๕๘]  ก็ชื่อว่า  การบูชาในปูชไนยบุคคลมีพระพุทธเจ้าเป็นต้น แม้เล็กน้อย ก็ย่อมนำประโยชน์สุขมาให้ตลอดกาลนาน. "ใคร ๆ ไม่อาจนับบุญของบุคคลผู้บูชาปูชารหบุคคลทั้งหลาย  คือพระพุทธเจ้าหรือเหล่าพระสาวกผู้ล่วงธรรมเป็นเหตุให้เนิ่นช้า ข้ามโสกะ และปริเทวะได้แล้ว ว่าบุญนี้มีประมาณเท่านี้.  อนึ่ง  ใคร ๆ ไม่อาจนับบุญของบุคคล  ผู้บูชา ปูชารหบุคคลเหล่านั้น ผู้คงที่  ดับสนิทแล้ว  หาภัยแต่ที่ไหนมิได้ว่า 'บุญนี้มีประมาณเท่านี้.'  อนึ่ง บุคคลใดในโลกนี้  พึงครอบครองความ เป็นบุคคลนั้นนั่น ย่อมไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖* แห่ง  การบูชานี้เลย.

[แก้อรรถ]

     [๖๐]  โยชนาว่า  "บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ปูชารเห ความว่าพระพุทธเจ้า พระปัจเจกพระพุทธเจ้า พระสาวก อาจารย์  อุปัชฌายะมารดาบิดา  และครู เป็นต้น ชื่อว่า  ปูชารหบุคคล, ใคร ๆ ไม่อาจนับบุญของบุคคลผู้บูชาซึ่งปูชารหบุคคลเหล่านั้น  ด้วยดอกไม้  ประทีปธูป  ของหอม  เครื่องประดับ และปัจจัย ๔ เป็นอาทิ และด้วยการกราบไหว้เป็นต้นได้."


Tag  บูชา ปฏิบัติ อามิส

  ความคิดเห็นที่ 1  
 
suwit02
วันที่ 3 ก.ย. 2552

สาธุ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ