ปัญหาพยากรณ์ ๔ [ปาฎิวรรค]
 
opanayigo
วันที่  16 ส.ค. 2552
หมายเลข  13224
อ่าน  2,429

พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค เล่ม ๓ ภาค ๒ - หน้าที่ 192

        [๒๕๕]  ปัญหาพยากรณ์  ๔        ๑.  เอกังสพยากรณียปัญหา        ปัญหาที่จะต้องแก้โดยส่วนเดียว        ๒.  ปฏิปุจฉาพยากรณียปัญหา    ปัญหาที่จะต้องย้อนถามแล้วจึงแก้        ๓.  วิภัชชพยากรณียปัญหา          ปัญหาที่จะต้องจำแนกแล้วจึงแก้        ๔.  ฐปนียปัญหา                      ปัญหาที่ควรงดเสีย

            ........................................................................... ในปัญหาพยากรณ์ ๔ นั้น  ถูกถามว่าจักษุไม่เที่ยงหรือ   พึงพยากรณ์ก่อนโดยส่วนเดียวว่าไม่เที่ยงขอรับ.   ในโสตะ  เป็นต้นก็มีนัยนี้.     นี้ชื่อว่า  เอกังสกรณียปัญหา.ถูกถามว่า   จักษุหรือชื่อว่าไม่เที่ยง.    พึงแจกแล้วพยากรณ์อย่างนี้ว่า    ไม่ใช่จักษุเท่านั้น   แม้แต่โสตะ   ก็ไม่เที่ยง   แม้ฆานะ  ก็ไม่เที่ยง.    นี้ชื่อว่า  วิภัชช-พยากรณียปัญหา.  ถูกถามว่า จักษุฉันใด  โสตะ  ก็ฉันนั้น  โสตะฉันใด  จักษุก็ฉันนั้นเป็นต้น.    จึงย้อนถามว่า  ท่านถามด้วยอรรถว่าอะไร   เมื่อเขาตอบว่า ถามด้วยอรรถว่าเห็น     จึงพยากรณ์ว่า    ไม่ใช่.      เมื่อเขาตอบว่า   ถามด้วยอรรถว่าไม่เที่ยง     จึงพยากรณ์ว่า  ใช่.    นี้ชื่อว่า  ปฏิปุจฉาพยากรณียปัญหา.แต่ถูกถามว่า นั้นก็ชีวะ นั้นก็สรีระ เป็นต้น    พึงหยุดเสียด้วยกล่าวว่า    ข้อนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าไม่พยากรณ์. ปัญหานี้ไม่พึงพยากรณ์.  นี้ชื่อว่าปฐนียปัญหา.ดังนั้น เมื่อปัญหามาถึงโดยอาการนั้น    ปัญหาพยากรณ์ ๔ เหล่านี้    ถือเอาเป็นประมาณได้.  พึงพยากรณ์ปัญหานั้นด้วยอำนาจปัญหาพยากรณ์  ๔ นี้.

 


Tag  ปัญหาพยากรณ์ ๔ ปาฏิวรรค

  ความคิดเห็นที่ 1  
 
suwit02
วันที่ 20 ส.ค. 2552

สาธุ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ