ในชีวิตประจำวัน เรามีโลภะ มีโทสะ และมีโมหะ

ในชีวิตประจำวันโดยปกติ เรามีโลภะ มีความติดข้อง ยินดีพอใจ, มีโทสะ ความขุ่น-เคืองใจ โกรธ ไม่พอใจ (เวลาที่โทสะเกิดขึ้น จะรู้สึกไม่สบายใจทันที เพราะเวทนาที่เกิดร่วมกันกับโทสะ มีเพียงโทมนัสสเวทนาอย่างเดียว) และมีโมหะ ความไม่รู้ด้วย

เพราะในขณะที่อกุศลจิตเกิดแต่ละครั้ง โมหเจตสิกก็จะเกิดร่วมด้วยทุกครั้ง แต่ถ้าเมื่อใดถึงขั้นที่จะต้องล่วงออกมาเป็นอกุศลกรรมที่ครบองค์ เป็นอกุศลกรรมบถประการต่างๆ ซึ่งเป็นการเบียดเบียนบุคคลอื่นให้เดือดร้อน นั่นย่อมแสดงให้เห็นถึงกำลังของอกุศลว่า ขณะนั้นอกุศลมีกำลังมาก ....ขออนุโมทนาครับ...