Print 
เหตุใดผมจึงศึกษา ... ๓๓ _พระธรรมท้ายเล่ม [๑]
 
สารธรรม
วันที่  17 เม.ย. 2551
หมายเลข  8291
อ่าน  2,064

 

           "...พืชอันหว่านลงในนาอันสมบูรณ์เมื่อฝนตกต้องตามฤดูกาล   ธัญญชาติย่อมงอกงาม    ไม่มีศัตรูพืช     ย่อมแตกงอกงามถึงความไพบูลย์ให้ผลเต็มที่  ฉันใด โภชนะที่บุคคลถวายในสมณพราหมณ์    ผู้มีศีลสม-บูรณ์ ก็ฉันนั้น  ย่อมนำมาซึ่งกุศลอันสมบูรณ์เพราะกรรมที่เขาทำนั้นสมบูรณ์แล้ว   เพราะฉะนั้น บุคคลในโลกนี้ผู้หวังกุศลสัมปทา จงเป็นผู้มีประโยชน์ถึงพร้อม พึงคบหาท่านผู้มีปัญญาสมบูรณ์     ปุญญสัมปทาย่อมสำเร็จได้อย่างนี้      ท่านผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ    ได้จิตสัมปทาแล้ว   กระทำกรรมให้บริบูรณ์  ย่อมได้ผลบริบูรณ์ รู้โลกนี้ตามเป็นจริงแล้ว    พึงถึงทิฐิสัมปทา      อาศัยมรรคสัมปทา มีใจบริบูรณ์ ย่อมบรรลุอรหัต เพราะกำจัดมลทินทั้งปวงได้แล้ว    บรรลุนิพพานสัมปทาได้แล้ว     ย่อมหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง     การหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวงนั้น จัดเป็นสรรพสัมปทา ฯ"

 

พระสุตตันตปิฏก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต (๑๒๕)

 

 

คลิก ดาวน์โหลด หนังสือที่นี่

 

เหตุใดผมจึงศึกษาธรรรมะ

 

227-06/10/2552


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
Tathata
Tathata
วันที่ 16 มิ.ย. 2561 07:53 น.

ขอบพระคุณและอนุโมทนาค่ะ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าสู่ระบบ