สะสมอกุศลโดยไม่รู้ตัว

  
ธรรมทัศนะ
วันที่  16 พ.ย. 2569
หมายเลข  53377
อ่าน  122

สนทนาธรรม ที่ บ้านคุณฟองจันทร์ วอลช

๑๘ มีนาคม ๒๕๕๔

ฟังแล้วก็รู้ว่า ขณะนี้เป็นสภาพธรรมจริงๆ แต่สติก็ไม่ระลึก ถูกต้องหรือไม่ เพราะอะไร อกุศลเกิดแล้ว เกิดเล่า เกิดบ่อย ตั้งแต่เช้ามา ปริมาณนับไม่ถ้วน แล้วจะให้สติสัมปชัญญะมีกำลังพอที่จะเกิดเข้าใจลักษณะของสภาพธรรม ได้หรือไม่

แสดงให้เห็นว่า บารมี หมายความถึง ความดี ขณะใดที่เป็นกุศลเกิด ขณะนั้นไม่ใช่อกุศล และถ้ากุศล คือ ความดีเกิดบ่อยๆ ๆ มากขึ้นๆ ก็มีกำลังที่จะทำให้สติสัมปชัญญะ เพราะได้เข้าใจธรรม มีโอกาสที่จะเกิดขึ้น เข้าใจลักษณะของสภาพธรรมในขณะนั้น เพราะไม่มีอกุศลเป็นเครื่องกั้น

แต่วันนี้ตั้งแต่เช้ามามีเครื่องกั้น คือ อกุศลมากเพียงใด แล้วจะให้เกิดการระลึกรู้ลักษณะของสภาพธรรม วันรุ่งขึ้นอกุศลก็มากอีก และทุกวันก็เป็นเช่นนี้ แล้วจะให้รู้ลักษณะของสภาพธรรม เป็นไปได้หรือไม่

แสดงให้เห็นว่า แม้แต่ความดีก็มีกำลัง เป็นปัจจัยหนึ่งที่สามารถที่ว่าขณะใดที่กุศลจิตเกิด ขณะนั้นไม่เป็นอกุศล ถ้าดีๆ ๆ บ่อยขึ้นๆ ๆ เครื่องกั้นน้อยลงไป ก็มีโอกาส ซึ่งเมื่อฟังเข้าใจแล้ว ไม่มีอะไรมาขัดขวางหรือว่ามากั้น เพราะสามารถที่จะรู้ได้ว่าสติปัญญาไม่ได้เกิดตามความต้องการ แต่เพราะมีความเข้าใจ และเป็นเรื่องละโดยตลอด

พระธรรมที่ทรงแสดงไม่ต้องแสดงให้ใครติดข้องเลย ไม่ต้องให้ติด ก็ติดแล้ว จะให้ติดอีกเพื่ออะไร ใช่หรือไม่ แต่อะไรที่จะสามารถละความติดข้องได้ ก็ต้องด้วยปัญญา ซึ่งละเอียดมาก จึงสามารถที่จะเห็นประโยชน์ของกุศลทุกประเภท แล้วเห็นโทษของอกุศลแม้เพียงเล็กน้อยที่เกิดในวันหนึ่งๆ เหมือนผงอย่างละเอียดซึมซาบลงไปเป็นอนุสัยอยู่เรื่อยๆ แล้วจะให้รู้ลักษณะของสภาพธรรมก็เป็นไปไม่ได้

แต่ขณะใดก็ตามกุศลเกิด ขณะนั้นอกุศลเกิดไม่ได้ แล้วลองคิดดูว่า ถ้ากุศลเกิดบ่อยๆ ขึ้น กุศลนั้นก็มีกำลัง ทางอกุศลก็น้อยลงไป เครื่องกั้นก็น้อย

ด้วยเหตุนี้ ประโยชน์แม้ของความดี หรือกุศลเพียงเล็กน้อย ก็ประมาทไม่ได้ แต่ถ้าประมาท สะสมอกุศลโดยไม่รู้ตัวเลย ไม่ต้องหวัง ไม่ได้ต้องการ ก็เกิดแล้วมากมาย จะมีอะไรไปละ ไปทำลายได้ เพราะฉะนั้น บารมีไม่ใช่มีเพียงหนึ่ง ไม่ใช่ปัญญาบารมีอย่างเดียว

ปกิณณกธรรม ตอนที่ 1720


เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ