ผู้สิ้นวัฏฏะทุกข์

โดยทั่วไปเมื่อกล่าวถึง เกิด แก่ เจ็บ ตาย หมายถึงความเป็นไปของสัตว์โลก ซึ่งเป็นที่ประชุมกันของรูปนามขันธ์ห้า (จิต เจตสิก รูป) ขันธ์ห้าที่เกิดขึ้นในชาติปัจจุบันนี้เป็นผลที่สืบเนื่องมาจากชาติปางก่อน เพราะชาติก่อนมีเหตุ คือกรรม จึงเป็นปัจจัยทำให้มีการเกิด (ปฏิสนธิ) เมื่อมีความเกิดจึงมี ความแก่ และความตาย เพราะชาติปัจจุบันนี้กระทำเหตุให้เกิดภพใหม่ต่อไปจึงมีการเกิด แก่ และตาย ในภพต่อไปอีกสืบเนื่องกันอย่างนี้ เพราะมีขันธ์ห้าสืบเนื่องกันเป็นไปจึงเรียกว่า สังสารวัฏฏ์

ผู้ที่อบรมเจริญปัญญาจนบรรลุความเป็นพระอรหันต์ ชื่อว่าดับเหตุของการเกิดขึ้นในภพใหม่ เรียกว่า ผู้สิ้นวัฏฏะทุกข์ สิ้นชาติ สิ้นกรรม สิ้นวิบาก