ปัญญาเห็นสิ่งที่ไม่ใช่ที่เห็นแล้ว คือ เห็นตัวธรรมแท้ๆ

สติสัมปชัญญะเกิด ถ้าไม่ใช่โดยอนัตตา ก็เป็นมิจฉามรรคซึ่งมาจากมิจฉาทิฏฐิ

ผลย่อมสมควรแก่เหตุ เหตุที่สมควร คือ ความรอบรู้ในปริยัติ

ศึกษาพระไตรปิฏกโดยไม่ถูกต้อง
เหมือนจับงูพิษข้างหาง

ปัญญาเห็นสิ่งที่ไม่ใช่ที่เห็นแล้ว คือ เห็นตัวธรรมแท้ๆ ไม่มีเราสักขณะเดียวเลย เป็นเพียงธาตุแต่ละหนึ่ง ไม่ใช่เรา

อดทนที่จะเผากิเลส เผาความติดข้องและความไม่รู้ เป็นอาตาปี

เห็นดอกไม้ ก็ไปแล้ว ไปสู่การเห็นเหมือนเดิมที่เคยเห็น เป็นอัตตา เพิ่มความไม่รู้และความต้องการต่างๆ โดยความเป็นเรา ไม่ใช่อนัตตา