ยับยั้งความคิดไม่ได้ คิดตลอด
ผู้ฟัง ความเข้าใจในขั้นการฟังแล้วถ้าพูดว่ากุศลเกิด หรือถ้าสติเกิดก็จะรู้ว่าเมื่อเวลาเห็น ก็เห็นเพียงครั้งเดียว เมื่อเวลาได้ยิน ก็ได้ยินเพียงครั้งเดียว แล้วก็เห็นคนเดียว ได้ยินคนเดียว คิดก็คิดคนเดียว แต่ว่าขณะนี้ก็มีสหายธรรม ชอบไปฟังเสียงที่ไม่น่ายินดี ไม่น่าพอใจ และก็ชื่นชมยินดี
ท่านอาจารย์ เป็นเรื่องของคนอื่น ซึ่งจริงๆ แล้วกำลังคิด แล้วก็ไม่รู้ขณะที่คิดไม่ใช่เรา แล้วก็รู้ด้วยว่าขณะนั้นเป็นกุศลจิตหรืออกุศลจิตที่คิด นี่เป็นสิ่งที่จะต้องรู้ตรงตามความเป็นจริง เพราะว่าเรายับยั้งความคิดไม่ได้ คิดตลอด คิดถึงสิ่งที่ปรากฏทางตา แม้ไม่ใช่คนก็คิดใช่ไหมว่าสิ่งที่ปรากฏทางตาเป็นอะไร ถ้ายิ่งเป็นคนเรื่องราวยิ่งมากกว่าสิ่งนั้นมากมาย ยิ่งเป็นคนคุ้นเคยเรื่องยิ่งยาว ตั้งแต่สมัยเด็กจนกระทั่งถึงสมัยนี้ก็เป็นเรื่องที่ยาวมาก แต่ว่าห้ามไม่ได้ แต่ต้องรู้ตามความเป็นจริงว่าจริงๆ แล้วคือธรรมซึ่งเป็นจิต เจตสิก รูป ซึ่งเกิดแล้วดับไปหมดไม่เหลืออะไร