ทำไมต้องพึ่งพระพุทธเจ้า
ทำไมเราต้องพึ่งพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะเหตุว่าไม่มีใครสามารถที่จะรู้ความจริงของสิ่งที่กำลังมีจริงๆ ในขณะนี้ด้วยตนเองได้ เพราะฉะนั้น การมีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง ก็คือมีพระปัญญาคุณ พระบริสุทธิคุณ และพระมหากรุณาคุณของพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ทรงบำเพ็ญพระบารมี ตรัสรู้แล้วทรงแสดงพระธรรม ๔๕ พรรษาโดยละเอียดยิ่ง โดยประการทั้งปวง
ไม่ว่ากล่าวถึงสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่มีจริง มีจริงแน่นอนเมื่อเกิดขึ้นปรากฏเพียงชั่วคราว แล้วหมดไปแล้วไม่กลับมาอีก ความลึกซึ้งของธรรมเกิดโดยที่ว่าไม่มีใครสามารถที่จะไปบังคับบัญชาให้เกิดขึ้นได้ตามปรารถนา สิ่งหนึ่งสิ่งใดก็ตามที่เกิด ต้องมีปัจจัยหรือสิ่งซึ่งอาศัยกันและกันเกิดขึ้น สิ่งนั้นจึงเกิดได้ แต่ก็เพียงชั่วคราวแสนสั้นแล้วก็หมดไป การเกิดดับสืบต่อที่สั้นมากและเร็วมากก็ไม่ปรากฏเลย แต่สืบต่อจนกระทั่งเหมือนกับว่าไม่ได้ดับไปเลย ทุกสิ่งทุกอย่างก็เป็นอย่างนี้ตั้งแต่เกิดจนตาย เพราะเหตุว่าเกิดแล้วจะไม่ตายไม่ได้
โดยมากเราคิดว่าจะหมดสิ้นไปต่อเมื่อตาย แต่ความจริงแม้เมื่อวานนี้ เหตุการณ์ใดๆ ที่เกิดขึ้นก็หมดแล้ว และไม่กลับมาอีก เมื่อเช้านี้ก็เช่นเดียวกัน เมื่อสักครู่นี้ก็เช่นเดียวกัน แล้วมีอะไรที่เหลือบ้างจากการที่เห็นบ้าง ได้ยินบ้าง คิดนึกบ้าง แต่ละวันจนกระทั่งถึงขณะสุดท้ายที่จะจากโลกนี้ไป แล้วก็มีปัจจัยที่จะทำให้ไม่สิ้นสุดเลย เหมือนกับว่าตายแล้วก็เกิดอีก เหมือนกับชาติก่อนก็ต้องมีการเห็นการได้ยินเหล่านี้ และเมื่อจบชาติก่อนก็มีชาตินี้ต่อไป ชาติต่อไปก็สืบต่อจากชาตินี้เหมือนกับชาตินี้สืบต่อมาจากชาติก่อน เราจำสิ่งที่เกิดขึ้นในชาติก่อนไม่ได้เลย ทุกอย่างเป็นไปอย่างรวดเร็วสืบต่อโดยไม่มีระหว่างคั่นเลย
การศึกษาพระธรรมก็คือเข้าใจสิ่งที่มี โดยที่เราไม่สามารถที่จะคิดเอง แต่พระธรรมที่ตรัสไว้ดีแล้ว ๔๕ พรรษา อย่าประมาทแต่ละคำ
