ไม่เศร้าโศก
 
joychorelada
วันที่  24 ก.ย. 2562
หมายเลข  31186
อ่าน  175

ขอกราบเรียนถามค่ะ

ท่านวิสาขา
เป็นพระโสดาบัน
แต่ยังร้องไห้เมื่อ
หลานตาย แสดงว่า
โสดาปฏิผล ดับโศกะ
ไม่ได้มากเท่า การ
เจริญมรณะสติ ใช่มั้ยคะ
เคยฟังมงคลสูตรที่ 35
ไม่เศร้าโศก
เมื่อครั้งพระโพธิสัตว์
บังเกิดในสกุล พราหมณ์
ณ หมู่บ้านใกล้ประตูเมือง
พาราณสี เมื่อบุตรชาย
ของท่านถูกงูกัดตาย
คนในบ้านอีก 5 คน
ไม่มีใครร้องไห้เลย
เพราะท่านได้สอน
ให้เจริญมรณสติ
ด้วยเดชแห่งศีลของ
คนเหล่านั้น
ภพแห่งท้าวสักกะ
จึงแสดงอาการร้อน ฯ



  ความคิดเห็นที่ 1  
 
khampan.a
khampan.a
วันที่ 24 ก.ย. 2562

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น   

บุคคลผู้ที่ยังมีความเศร้าโศกอยู่นั้น   หมายถึงความเป็นผู้ที่ยังมีกิเลสอยู่   ยังมีความติดข้อง  ยินดีพอใจ  ยังมีอวิชชา  จึงยังต้องเศร้าโศก  แต่เมื่อได้อาศัยการฟังพระธรรมศึกษาพระธรรมตามที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดง      ย่อมจะทำให้เข้าใจสภาพธรรมตามความเป็นจริงว่าเป็นสภาพธรรม  เป็นธาตุแต่ละอย่าง ๆ  ที่เกิดขึ้นแล้วก็ดับไปไม่เที่ยง ไม่ยั่งยืน    และสามารถที่จะละคลายความเห็นผิดที่ยึดถือสภาพธรรมที่กำลังปรากฏว่าเป็นตัวตน เป็นสัตว์  เป็นบุคคลได้ในที่สุด  

สำหรับพระโสดาบัน เป็นผู้ที่สามารถดับกิเลสได้ในระดับหนึ่ง  ดับความเห็นผิดได้ทั้งหมด  ดับความสงสัยในสภาพธรรม    แต่เนื่องจากท่านยังไม่สามารถดับความติดข้องยินดีพอใจได้   นางวิสาขามหาอุบาสิกา ท่านยังมีความติดข้องในหลาน  เมื่อพลัดพรากจากสิ่งที่เป็นที่รัก  ก็ย่อมจะมีเหตุปัจจัยให้เกิดความเศร้าโศกเสียใจ เป็นธรรมดา  มีความเศร้าโศกเสียใจ  เกิดขึ้น อันเนื่องมาจากยังมีความติดข้องยินดีพอใจอยู่นั่นเอง   แต่พระโสดาบัน  ท่านเข้าใจอย่างถูกต้องในความเป็นจริงของธรรม ว่า เป็นธรรม ที่เกิดเพราะเหตุปัจจัย ไม่ใช่สัตว์ไม่ใช่บุคคล 

สำหรับการอบรมเจริญมรสติ  เป็นเรื่องของสติและปัญญาที่เกิดขึ้น ปรารภความตาย  ซึ่งก็ต้องเป็นเรื่องของปัญญา  ขณะที่ปัญญาเกิดขึ้น  ขณะนั้น อกุศลใด ๆ เกิดไม่ได้    ความเศร้าโศกเสียใจ เกิดไม่ได้  เพราะขณะนั้น สภาพธรรมฝ่ายดีเกิดขึ้นทำกิจหน้าที่   ผู้ที่สะสมมาที่จะไม่เศร้าโศก  ก็ไม่เศร้าโศก  ซึ่งก็คือ ธรรม นั่นเอง ที่เกิดขึ้นทำกิจหน้าที่    แต่ตราบใดก็ตามที่ยังไม่สามารถดับกิเลสใดๆ ได้  ยังไม่สามารถดับความเห็นผิดในการยึดถือสภาพธรรมว่าเป็นตัวตนเป็นสัตว์ เป็นบุคคลได้ ก็ยังมีความยึดถือในสภาพธรรมที่กำลังปรากฏได้  ยังเป็นเราที่ไม่เศร้าโศก  จนกว่าจะได้ประจักษ์แจ้งสภาพธรรมที่กำลังปรากฏตามความเป็นจริง   จึงสำคัญที่ความเข้าใจ  ครับ 

ขอเชิญศึกษาเพิ่มเติมได้ที่หัวข้อด้านล่างนี้ครับ

มรณสติหรือสติระลึกสภาพธรรม - อย่างไรจึงจะไม่ประมาท
เกิด แก่ เจ็บ ตาย


...อนุโมทนาในกุศลจิตของทุก ๆ ท่านครับ...

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
kullawat
วันที่ 30 ก.ย. 2562

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ 

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ