สัจจะ...สัจจะในอกุศล (ตอนที่ ๔)
 
เมตตา
เมตตา
วันที่  22 ธ.ค. 2554
หมายเลข  20209
อ่าน  1,377

      ผู้ที่กำลังอบรมสัจจะบารมี สะสมความเป็นผู้ตรงต่อความจริงทั้งทางกาย ทางวาจาและทางใจ    แต่เมื่อยังเป็นผู้มีกิเลสอยู่ ย่อมล่วงศีล ๕  ได้ในชีวิตประจำวัน  แต่ เมื่อได้ฟังพระธรรม  ศึกษาอบรมความเข้าใจ  และจริงใจที่จะขัดเกลากิเลส   เมื่อคิดขึ้นได้ในโทษของอกุศล ก็ย่อมงดเว้นจากการล่วงอกุศลได้  ค่อยๆ สะสมความเป็นผู้ตรง  สัจจะที่ถูกต้องนั้นต้องเป็นไปในทางกุศลเท่านั้น  ต้องเป็นไปในทางอบรมเจริญปัญญาเพื่อรู้แจ้งความจริง  ผู้ให้สัจจะในทางอกุศลเช่น ไปให้สัจจะกับอาจารย์ผู้สอนให้ปฏิบัติธรรม ไม่ถูกต้องตรงตามพระธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงไว้ว่า    จะประพฤติ  ปฏิบัติตาม และเป็นศิษย์ตลอดชีวิต  ก็จะต้องรักษาสัจจะนั้นต่อไป   ผู้นั้นควรพิจารณาให้เข้าใจว่า สัจจะในอกุศลนั้นยิ่งทำให้ไม่สามารถที่จะอบรมเจริญปัญญาเพื่อรู้แจ้งอริยสัจจธรรมได้เลย  ถ้ายังรักษาสัจจะในอกุศลนั้นไว้ก็ยิ่งออกจากอกุศลนั้นยากยิ่งขึ้น  ท่านอาจารย์ได้กล่าวไว้ว่า ....ต้องกล้าออกจากอกุศลอย่างเร็วที่สุดด้วยความไม่ประมาท  เพราะ ถ้าช้าจะทำให้ออกจากอกุศลนั้นยากขึ้น   จนในที่สุดก็สายเกินไปที่จะออกจากอกุศลนั้นได้ และอาจจะเป็นอย่างนี้ทุกๆ ชาติ 

     เพราะฉะนั้น  ถ้าผู้ใดให้สัจจะในอกุศลไว้ ต้องกล้าที่จะออกจากอกุศลนั้นๆ ไม่ว่าจะให้สัจจะในอกุศลใดๆ ไว้ก็ตาม เพราะอกุศลไม่สามารถรู้แจ้งธรรมได้   เพราะสัจจะที่ถูกต้อง  สัจจะที่จะเป็นบารมีต้องเป็นไปในกุศล ต้องเป็นไปในการอบรมเจริญปัญญาเพื่อรู้แจ้งอริยสัจจธรรมเท่านั้น
สัจจะ หมายความถึงกุศลจิตซึ่งตรงต่อการอบรมเจริญกุศล  เพื่อเป็นบารมียิ่งขึ้น

 
ขอกราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์สุจินต์บริหารวนเขตต์ ค่ะ


Tag  บารมี ศีล๕ สัจจะ อริยสัจจธรรม

  ความคิดเห็นที่ 1  
 
paderm
paderm
วันที่ 22 ธ.ค. 2554

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

     สัจจะ คือ ความจริง ซึ่งความจริงต้องเป็นกุศล และจริง ตรง ด้วยกาย วาจาและใจขณะที่คิดว่า รักษาสัจจะ ในทางอกุศล ขณะนั้น ไม่ใช่สัจจะ แต่เป็นความไม่ตรง สัจจะ ที่สำคัญ จึงต้อง มีปัญญา ความเห็นถูกเป็นสำคัญ จึงจะเป็น สัจจะบารมี ที่ทำให้ตรง ด้วยความเห็นถูก ตรง เพราะเข้าใจพระธรรม จึงเห็นโทษของกิเลสและประพฤติในสิ่งที่ถูกต้อง ด้วยความจริงใจที่เป็นสัจจะครับ
    ส่วนการกล้า กล้าในที่นี้ มีความหมายลึกซึ้ง กล้าในการทำอกุศล ไม่ชื่อว่าเป็นผู้กล้าแต่เป็นความขลาด เพราะไม่สามารถชนะกิเลส แต่แพ้ต่อกิเลส จะชื่อว่า ผู้กล้าไม่ได้  ดังนั้น ผู้กล้า  หรือ คำที่เราเคยได้ยินคือ วีระ  กล้า ต้องกล้าออกจากอกุศล   แต่ถ้า ไม่มีปัญญา จะออกจากอกุศลได้อย่างไร ดังนั้น วีระ ความเป็นผู้กล้า   ต้องประกอบด้วยปัญญา จึงจะเป็นผู้กล้า และสามารถออกจากอกุศลได้ครับ ขออนุโมทนา

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
เซจาน้อย
วันที่ 22 ธ.ค. 2554

  ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ขอบคุณ และขออนุโมทนาครับ

 

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
Boon.J
วันที่ 22 ธ.ค. 2554

ขออนุโมทนากับพี่เมตตาครับ

 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
bou
วันที่ 22 ธ.ค. 2554

 

               ขอบคุณและอนุโมทนาค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 5  
 
intra
วันที่ 22 ธ.ค. 2554

ขอบคุณ และขออนุโมทนาในกุศลจิตและปัญญาของทุกท่านค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 6  
 
orawan.c
orawan.c
วันที่ 22 ธ.ค. 2554

 ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ขอบคุณ และขออนุโมทนาค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 7  
 
วันชัย๒๕๐๔
วันชัย๒๕๐๔
วันที่ 23 ธ.ค. 2554

ขออนุโมทนาในกุศลวิริยะของพี่เมตตา ที่ได้นำข้อคิดพิจารณาธรรม มาฝากทุกท่าน  โดยสม่ำเสมอ เป็นประโยชน์มากครับ เมื่ออ่านเรื่องนี้ ทำให้คิดถึงตอนหนึ่งที่ท่านอาจารย์  ได้สนทนาไว้ที่บ้านมิ่งโมฬี สวนผึ้ง เมื่อเดือนพฤศจิกายน ที่ผ่านมา มีข้อความที่ท่านอาจารย์กล่าวถึงเรื่องความตระหนี่ และ ความเป็นทาสของความเห็นผิด  จึงใคร่ขออนุญาตินำบางตอนมาให้ทุกท่านได้พิจารณาด้วย ดังนี้ครับ "...กว่าจะพ้นจากความเป็นทาส โดยสิ้นเชิง ก็ต้องเพราะ "ปัญญา" แม้เพียงในขณะที่ฟัง  เพื่อที่จะเข้าใจถูก เห็นถูก ว่า ไม่เป็นทาสของความเห็นผิด คำสอนผิด ที่ไม่ทำให้เกิด "ปัญญา" ความรู้ถูก เห็นถูก ในลักษณะของสภาพธรรม ที่มีจริงที่กำลังปรากฏ แค่นี้ พ้นยากไม๊คะ?  ที่จะรู้ว่า สิ่งใดถูก สิ่งใดผิด แล้วก็ไม่เป็นทาส ของความพอใจ ที่จะมีความเห็นผิดนั้นอีก  บางคน ไม่ได้เลยค่ะ รู้ว่าผิด ก็ยังพอใจ เพื่อฝูง พวกพ้อง หมู่คณะ ครู อาจารย์ ไม่ใช่เป็นผู้ที่ "ตรง" ต่อธรรมะ แต่ว่า ผู้ที่ตรง ทุกคำที่ได้ยินเนี่ยค่ะ สะสมความถูกต้อง ความตรง จึงสามารถที่จะ พ้นจากความเป็น "ทาส" คือ ความไม่ตรง และ ความเห็นผิด  เพราะ ความติดข้อง ในความเห็นผิดนั้น..."

ขอเชิญอ่านข้อความเต็มได้ที่นี่ครับ...

ไปสนทนาธรรม ที่ บ้านมิ่งโมฬี สวนผึ้ง ๒๒ - ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๔

 
  ความคิดเห็นที่ 8  
 
pat_jesty
วันที่ 23 ธ.ค. 2554

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาทุกท่านค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 9  
 
เมตตา
เมตตา
วันที่ 24 ธ.ค. 2554

  ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

"...กว่าจะพ้นจากความเป็นทาส โดยสิ้นเชิง ก็ต้องเพราะ "ปัญญา" แม้เพียงในขณะที่ฟัง  เพื่อที่จะเข้าใจถูก เห็นถูก ว่า  ไม่เป็นทาสของความเห็นผิด คำสอนผิด ที่ไม่ทำให้เกิด "ปัญญา" ความรู้ถูก เห็นถูก ในลักษณะของสภาพธรรม ที่มีจริงที่กำลังปรากฏ แค่นี้ พ้นยากไม๊คะ? ที่จะรู้ว่า สิ่งใดถูก สิ่งใดผิด แล้วก็ไม่เป็นทาส ของความพอใจ ที่จะมีความเห็นผิดนั้นอีก  บางคน ไม่ได้เลยค่ะ รู้ว่าผิด ก็ยังพอใจ เพื่อนฝูง พวกพ้อง หมู่คณะ ครู อาจารย์ไม่ใช่เป็นผู้ที่ "ตรง" ต่อธรรมะ

..ขออนุโมทนาในกุศลเจตนา กุศลศรัทธาของคุณวันชัย ภู่งาม อย่างย่ิงค่ะ.. และในกุศลจิตของทุกๆ ท่านด้วยค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 10  
 
pamali
วันที่ 24 ธ.ค. 2554

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 11  
 
j-atosa
j-atosa
วันที่ 29 ธ.ค. 2554

รู้ถูก เห็นถูก จึงเป็นผู้ที่กล้า ที่จะละออกมาจากอกุศลทั้งปวงได้ สาธุๆค่ะ  อ่านแล้วมีกำลังใจมากๆเลยค่ะ การศึกษาพระธรรมต้องเป็นผู้ละเอียด สาธุ สาธุ สาธุ อนุโมทามิ

 
  ความคิดเห็นที่ 12  
 
เข้าใจ
เข้าใจ
วันที่ 1 มี.ค. 2556

ขอบพระคุณ และกราบอนุโมทนาใน สัจจะ และธัมมะครับ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ