ข้อปฏิบัติภิกษุผู้อยู่ป่าเป็นวัตร
 
paderm
paderm
วันที่  24 ส.ค. 2554
หมายเลข  19567
อ่าน  672

พระวินัยปิฎก จุลวรรค เล่ม ๗ ภาค ๒ - หน้าที่ 350

อารัญญกวัตร

     [๔๒๘]  สมัยนั้น  ภิกษุมากรูปด้วยกัน อยู่ในป่า  พวกเธอไม่ตั้งน้ำฉัน ไม่ตั้งน้ำใช้ไว้ ไม่ติดไฟไว้  ไม่เตรียมไม้สีไฟไว้ ไม่รู้ทางนักษัตร ไม่รู้ทิศาภาค พวกโจรพากันไปที่นั้น ได้ถามภิกษุเหล่านั้นว่า  ท่านผู้เจริญทั้งหลาย  มีน้ำดื่มหรือ

ภ.  ไม่มี ท่านทั้งหลาย

จ.  มีน้ำใช้หรือไม่

ภ.  ไม่มี ท่านทั้งหลาย

จ.   มีไฟหรือไม่

ภ.  ไม่มี ท่านทั้งหลาย

จ.   มีไม้สีไฟหรือไม่

ภ.  ไม่มี ท่านทั้งหลาย

จ.  วันนี้ประกอบด้วยฤกษ์อะไร

ภ.   พวกเราไม่รู้เลย ท่านทั้งหลาย

จ.  นี้ทิศอะไร 

ภ.   พวกเราไม่รู้เลย ท่านทั้งหลาย.

     ลำดับนั้น โจรเหล่านั้นคิดกันว่า พวกนี้น้ำดื่มก็ไม่มี  น้ำใช้ก็ไม่มี ไฟก็ไม่มี ไม้สีไฟก็ไม่มี ทางนักษัตรก็ไม่รู้ ทิศาภาคก็ไม่รู้ พวกนี้เป็นโจร พวกนี้ไม่ใช่ภิกษุ จึงทุบตีแล้วหลีกไป จึงภิกษุเหล่านั้น แจ้งเรื่องนั้นแก่ภิกษุทั้งหลาย  ภิกษุทั้งหลาย จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า

     ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทำธรรมีกถา ในเพราะเหตุเป็นเค้ามูลนั้น ในเพราะเหตุแรกเกิดนั้น  แล้วตรัสกะภิกษุทั้งหลายว่า  ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  เพราะเหตุนั้นแล  เราจักบัญญัติวัตรแก่พวกภิกษุผู้อยู่ป่าเป็นวัตร โดยประการที่ภิกษุผู้อยู่ป่าเป็นวัตร  พึงประพฤติเรียบร้อย. 

     [๔๒๙]  ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  ภิกษุผู้อยู่ป่าเป็นวัตร  พึงลุกขึ้นแต่เช้าตรู่  พึงสวมถุงบาตร   คล้องบ่า พาดจีวรบนไหล่ สวมรองเท้า เก็บเครื่องไม้ เครื่องดินปิดประตูหน้าต่าง แล้วออกจากเสนาสนะ  กำหนดรู้ว่าจักเข้าบ้านเดี่ยวนี้ พึงถอดรองเท้า เคาะต่ำๆ แล้วใส่ถุง คล้องบ่า เมื่อปกปิดมณฑลสาม พึงนุ่งให้เป็นปริมณฑล  คาดประคดเอว  ห่มผ้าซ้อน ๒ ชั้น  กลัดลูกดุม  ล้างบาตรแล้วถือเข้าบ้านโดยเรียบร้อย ไม่ต้องรีบร้อน  พึงปกปิดกายด้วยดีไปในละแวกบ้าน  พึงสำรวมด้วยดีไปในละแวกบ้าน. . .อย่าเดินกระโหย่งไปในละแวกบ้าน  เมื่อเข้าสู่นิเวศน์พึงกำหนดว่า  จักเข้าทางนี้  จักออกทางนี้  อย่ารีบร้อนเข้าไป อย่ารีบร้อนออกมา อย่ายืนไกลนัก อย่ายืนใกล้นัก อย่ายืนนานนัก อย่ากลับเร็วนัก  ยืนอยู่พึงกำหนดว่า  เขาประสงค์จะถวายภิกษา หรือไม่ประสงค์จะถวาย เขาพักการงาน ลุกจากที่นั่ง จับทัพพี จับภาชนะ หรือตั้งไว้ พึงยืนอยู่ด้วยคิดว่า เขาประสงค์จะถวายเมื่อเขาถวายภิกษา  พึงแหวกผ้าซ้อนด้วยมือซ้าย  พึงน้อมบาตรเข้าไปด้วยมือขวา  พึงใช้มือทั้งสองประคองบาตรรับภิกษา  และไม่พึงมองดูหน้าผู้ถวายภิกษา พึงกำหนดว่า เขาประสงค์จะถวายแกง   หรือไม่ประสงค์จะถวาย  ถ้าเขาจับทัพพี  จับภาชนะหรือตั้งไว้ พึงยืนอยู่ด้วยคิดว่าเขาประสงค์จะถวาย  เมื่อเขาถวายภิกษาแล้ว  พึงคลุมบาตรด้วยผ้าซ้อนแล้วกลับโดยเรียบร้อย ไม่ต้องรีบร้อน  พึงปกปิดกายด้วยดีไปในละแวกบ้าน. . .ไม่พึงเดินกระโหย่งไปในละแวกบ้าน ออกจากบ้านแล้ว   เข้าถุงบาตร  คล้องบ่า  พับจีวร วางศีรษะ  สวมรองเท้าเดินไป  ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  ภิกษุผู้อยู่ป่าเป็นวัตร พึงตั้งน้ำฉัน พึงตั้งน้ำใช้  พึงติดไฟไว้  พึงเริ่มไม้สีไฟไว้  พึงเตรียมไม้เท้าไว้ พึงเรียนทางนักษัตรทั้งสิ้น  หรือบางส่วนไว้  พึงเป็นผู้ฉลาดในทิศ

     ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  นี้แล เป็นวัตรของภิกษุผู้อยู่ป่าเป็นวัตร ซึ่งภิกษุผู้อยู่ป่าเป็นวัตร พึงประพฤติเรียบร้อย.


เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ