ว่าด้วยความหมดจด [สุทธิกสูตร]
 
Khaeota
วันที่  18 มิ.ย. 2553
หมายเลข  16524
อ่าน  508

       พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เล่ม ๑ ภาค ๒ - หน้าที่ 215

๗.  สุทธิกสูตร 

ว่าด้วยความหมดจด

 [๖๔๘]  สาวัตถีนิทาน.   ครั้งนั้นแล    สุทธิกภารทวาชพราหมณ์  เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้ายังที่ประทับ    ครั้นแล้ว  สนทนาปราศรัยกับพระผู้มีพระ-ภาคเจ้า    ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้ว   จึงนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง[๖๔๙]  สุทธิกภารทวาชพราหมณ์ นั่ง  ณ  ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว  ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า  พราหมณ์บางคน ในโลกแม้เป็นผู้ มีศีล    กระทำตบะอยู่    ย่อมหมดจดไม่ได้  พราหมณ์นั้นถึงพร้อมแล้วด้วยวิชชา และ จรณะย่อมหมดจดได้   หมู่สัตว์อื่นนอกนี้ ย่อมหมดจดไม่ได้.

[๖๕๐]  พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า   พราหมณ์ผู้กล่าวถ้อยคำแม้มาก เป็น   ผู้เน่าและเศร้าหมองในภายใน อาศัยการ
 
 
โกหก  (ลวงโลก)   ย่อมไม่เป็นพราหมณ์   เพราะชาติ   กษัตริย์   พราหมณ์  แพทย์   ศูทร คนจัณฑาล และคนเทหยากเยื่อ   มี   ความเพียรอันปรารภแล้ว  มีจิตมั่นคง   มี   ความบากบั่นมั่นเป็นนิตย์   ย่อมถึงความ  หมดจดอย่างยิ่ง       ท่านจงรู้อย่างนี้เถิด  พราหมณ์.

[๖๕๑]  เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสอย่างนี้แล้ว      สุทธิกภารทวาชพราหมณ์ ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า  ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ ภาษิตของพระองค์ แจ่มแจ้งนัก   ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ    ภาษิตของพระองค์แจ่มแจ้งนัก   ฯลฯ ก็แหละท่านพระภารทวาชะ  ได้เป็นพระอรหันต์รูปหนึ่ง   ในบรรดาพระอรหันต์ ทั้งหลาย  ดังนี้แล.


Tag  ความเพียร จรณะ ตบะ ปรารภแล้ว มีจิตมั่นคง มีศีล ย่อมหมดจดไม่ได้ วิชชา สุทธิกสูตร หมดจดได้
  ความคิดเห็นที่ 1  
 
pamali
วันที่ 12 ธ.ค. 2554

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น....

และขอยึดถือพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งสูงสุดในชีวิต.....

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ