ว่าด้วยความหมดจด [สุทธิกสูตร]
 
Khaeota
วันที่  18 มิ.ย. 2553
หมายเลข  16524
อ่าน  455

        พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เล่ม ๑ ภาค ๒ - หน้าที่ 215

                                                ๗.  สุทธิกสูตร 

ว่าด้วยความหมดจด

 [๖๔๘]  สาวัตถีนิทาน.   ครั้งนั้นแล    สุทธิกภารทวาชพราหมณ์  เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้ายังที่ประทับ     ครั้นแล้ว  สนทนาปราศรัยกับพระผู้มีพระ-ภาคเจ้า      ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้ว    จึงนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง[๖๔๙]  สุทธิกภารทวาชพราหมณ์       นั่ง  ณ  ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว  ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า                     พราหมณ์บางคน        ในโลกแม้เป็นผู้                     มีศีล     กระทำตบะอยู่    ย่อมหมดจดไม่ได้                     พราหมณ์นั้นถึงพร้อมแล้วด้วยวิชชา และ                     จรณะย่อมหมดจดได้   หมู่สัตว์อื่นนอกนี้                     ย่อมหมดจดไม่ได้.

[๖๕๐]  พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า                      พราหมณ์ผู้กล่าวถ้อยคำแม้มาก เป็น                      ผู้เน่าและเศร้าหมองในภายใน อาศัยการ
 
                     
โกหก  (ลวงโลก)   ย่อมไม่เป็นพราหมณ์                      เพราะชาติ   กษัตริย์   พราหมณ์  แพทย์                      ศูทร คนจัณฑาล และคนเทหยากเยื่อ   มี                      ความเพียรอันปรารภแล้ว  มีจิตมั่นคง   มี                      ความบากบั่นมั่นเป็นนิตย์    ย่อมถึงความ                     หมดจดอย่างยิ่ง        ท่านจงรู้อย่างนี้เถิด                     พราหมณ์.

          [๖๕๑]  เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสอย่างนี้แล้ว      สุทธิกภารทวาชพราหมณ์          ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า  ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ ภาษิตของพระองค์          แจ่มแจ้งนัก   ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ    ภาษิตของพระองค์แจ่มแจ้งนัก   ฯลฯ          ก็แหละท่านพระภารทวาชะ  ได้เป็นพระอรหันต์รูปหนึ่ง   ในบรรดาพระอรหันต์          ทั้งหลาย  ดังนี้แล.



  ความคิดเห็นที่ 1  
 
pamali
วันที่ 12 ธ.ค. 2554

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น....

และขอยึดถือพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งสูงสุดในชีวิต.....

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ