ว่าด้วยสิ่งเดียวประเสริฐกว่าร้อยกว่าพัน [คาถาธรรมบท]
 
Khaeota
วันที่  19 มิ.ย. 2553
หมายเลข  16531
อ่าน  510

 พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๒-หน้าที่ 417 คาถาธรรมบท   สหัสสวรรคที่ ๘  ว่าด้วยสิ่งเดียวประเสริฐกว่าร้อยกว่าพัน

๑๐.  ก็ผู้ใดมีปัญญาทราม  มีใจตั้งมั่น พึงเป็น

อยู่  ๑๐๐ ปี  ความเป็นอยู่วันเดียวของผู้มีปัญญา  มี

ฌาน  ประเสริฐกว่า  (ความเป็นอยู่ของผู้นั้น).

  ๑๑.  ก็ผู้ใดเกียจคร้าน  มีความเพียรอันทราม

พึงเป็นอยู่  ๑๐๐ ปี  ความเป็นอยู่วันเดียวของท่านผู้

ปรารภความเพียรมั่น  ประเสริฐกว่าชีวิตของผู้นั้น. ๑๒.  ก็ผู้ใดไม่เห็นความเกิดขึ้นและความเสื่อม

อยู่  พึงเป็นอยู่ ๑๐๐ ปี   ความเป็นอยู่วันเดียวของ

ผู้เห็น  ความเกิดและความเสื่อม ประเสริฐกว่า

ความเป็นอยู่ของผู้นั้น.

  ๑๓.  ก็ผู้ใดไม่เห็นบทอันไม่ตาย   พึงเป็นอยู่

๑๐๐ ปี   ความเป็นอยู่วันเดียว  ของผู้เห็นบทอันไม่

ตาย (พระนิพพาน)  ประเสริฐกว่าความเป็นอยู่ของผู้ นั้น.

  ๑๔.  ผู้ใดไม่เห็นธรรมอันยอดเยี่ยม  พึงเป็น

อยู่  ๑๐๐  ปี  ความเป็นอยู่วันเดียว  ของผู้เห็นธรรม

อันยอดเยี่ยม  ประเสริฐกว่าความเป็นอยู่ของผู้นั้น.


Tag  ประเสริฐกว่า ปรารภความเพียรมั่น ปัญญาทราม ผู้มีปัญญา พระสูตร เกียจคร้าน
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ