ว่าด้วยข้อปฏิบัติไม่ผิด [อปัณณกสูตร]
 
Khaeota
วันที่  18 มิ.ย. 2553
หมายเลข  16517
อ่าน  971

    
   พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย ติกนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๓
 - หน้า 47                    ข้อความบางตอนจาก...6. อปัณณกสูตร                                  ว่าด้วยข้อปฏิบัติไม่ผิด

 ............. ก็ภิกษุเป็นผู้หมั่นประกอบความเป็นผู้ไม่เห็นแก่นอนอย่างไร  ภิกษุ ในพระธรรมวินัยนี้เวลากลางวัน ชำระจิตจากอาวรณิยธรรม๔ ด้วยการจงกรม๕ด้วยการนั่ง  เวลากลางคืน ตอนยามต้น  ก็ชำระจิตจากอาวรณิยธรรม   ด้วยการจงกรม     ด้วยการนั่ง     ตอนยามกลาง    สำเร็จสีหไสยา    โดยข้างเบื้องขวาซ้อนเท้าให้เหลื่อมกัน   มีสติสัมปชัญญะ    ทำอุฏฐานสัญญา   ไว้ในใจ   ตอนยามปลาย กลับลุกขึ้นชำระจิตจากอาวรณิยธรรม  ด้วยการจงกรม   ด้วยการนั่งอย่างนี้แล  ภิกษุทั้งหลาย    ภิกษุเป็นผู้หมั่นประกอบความเป็นผู้ไม่เห็นแก่นอนบทว่า   ชาคริยานุโยคมนุยุตฺโต  ความว่า  ภิกษุย่อมขวนขวายประ-กอบความเป็นผู้ตื่นอยู่  โดยนัยที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า  ภิกษุพึงแบ่งกลางวันและกลางคืนออกเป็น  ๖  ส่วน  แล้วพึงประกอบความเพียรในกลางวันด้วยการจงกรมและนั่ง



เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ