ว่าด้วยภิกษุเป็นธีรชน [มหานิทเทส]
 
Khaeota
วันที่  18 มิ.ย. 2553
หมายเลข  16519
อ่าน  702


 พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย มหานิทเทส เล่ม ๕ ภาค ๒ - หน้าที่ 590
                    ข้อความบางตอนจาก...ว่าด้วยภิกษุเป็นธีรชน

 .....................ชาคริยานุโยคเป็นไฉน ?   ภิกษุในธรรมวินัยนี้   ย่อมชำระจิตให้บริสุทธิ์จากธรรมทั้งหลาย    อันเป็นเครื่องกั้นกางด้วยการเดินการนั่งตลอดวัน       ย่อมชำระจิตให้บริสุทธิ์จากธรรมทั้งหลาย อันเป็นเครื่องกั้นกาง   ด้วยการเดินการนั่งตลอดปฐมยามแห่งราตรี   ย่อมสำเร็จสีหไสยา  (นอนอย่างราชสีห์)    โดยข้างเบื้องขวา   ซ้อนเท้าเหลื่อมเท้า    มีสติสัมปชัญญะ    ใส่ใจถึงสัญญาในความลุกขึ้น   ตลอดมัชฌิมยามแห่งราตรี  กลับลุกขึ้นแล้ว    ชำระจิตให้บริสุทธิ์ จากธรรมทั้งหลายอันเป็นเครื่องกั้นกาง  ด้วยการเดิน  การนั่ง  ตลอดปัจฉิมยามแห่งราตรี  พิจารณาถึงความอยู่แห่งบุคคลผู้มีราตรีเดียวเจริญ     ชื่อว่า   ประพฤติในธรรมเป็นส่วนสุดรอบคือชาคริยานุโยคในภายใน    ย่อมไม่ทำลายชาคริยานุโยคอันเป็นเขตแดน  นี้ชื่อว่า   ธรรมเป็นส่วนสุดรอบคือชาคริยานุโยค  เพราะเหตุนั้น  จึงชื่อว่า  ภิกษุ...มีสติ  ประพฤติในธรรมเป็นส่วนสุดรอบ


เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ