ว่าด้วยข้อปฏิบัติของนักบวชและผู้ครองเรือน[ธรรมิกสูตรที่ ๑๔]
 
orawan.c
orawan.c
วันที่  22 พ.ค. 2553
หมายเลข  16285
อ่าน  491

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๖ - หน้าที่ ๓๕๕
ธรรมิกสูตรที่ ๑๔ว่าด้วยข้อปฏิบัติของนักบวชและผู้ครองเรือน

       [๓๓๒] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน    อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี        ใกล้พระนครสาวัตถี    ครั้งนั้นแล   ธรรมิกอุบาสกพร้อมด้วยอุบาสก ๕๐๐ เข้าไปเฝ้าพระผู้มี-พระภาคเจ้า    ถึงที่ประทับ ถวายบังคมแล้ว นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง  ครั้นแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า

             [๓๓๓] ข้าแต่พระโคดม    ผู้มีพระ-ปัญญาเสมอด้วยแผ่นดิน ข้าพระองค์ขอทูลถามพระองค์             อุบาสกผู้ออกบวชเป็นบรรพชิตก็ดี      อุบาสกผู้ยังอยู่ครองเรือนอีกก็ดี    บรรดาสาวกทั้งสองพวกนี้สาวกกระทำอย่างไรจึงจะเป็นผู้ยังประโยชน์ให้สำเร็จ....................................................

       พระผู้มีพระภาคเจ้า เพื่อจะทรงแสดงปฏิปทาของบรรพชิตก่อน   ตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายมาแล้วจึงตรัสพระคาถาว่า

         ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย      เธอทั้งหลายจงฟังเรา      เราจะยังเธอทั้งหลาย ให้ฟังธรรมอันกำจัดกิเลส    และเธอทั้งปวงจงประพฤติธรรมอันกำจัดกิเลสนั้น      ภิกษุผู้มีปัญญาความคิดผู้เห็นประโยชน์      พึงเสพอิริยาบถอันสมควรแก่บรรพชิตนั้น.  ....................................................................................


         ก็เราจะบอกวัตรแห่งคฤหัสถ์แก่เธอทั้งหลาย  สาวกกระทำอย่างไรจึงจะเป็นผู้ยังประโยชน์ให้สำเร็จ จริงอยู่ สาวกไม่พึงได้เพื่อจะถูกต้องธรรมของภิกษุล้วน ด้วยอาการที่มีความหวงแหน. ......................................................................


Tag  ข้อปฏิบัติของนักบวชและผู้ครองเรือน

เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ