การเข้านิโรธสมาบัติ [วิสุทธิมรรคแปล]
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่  4 พ.ค. 2553
หมายเลข  16056
อ่าน  5,165

วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 288

[เข้าอย่างไร]

     ปัญหากรรมข้อว่า "อนึ่ง การเข้านิโรธสมาบัตินั้นมีได้อย่างไร" แก้ว่าการเข้านิโรธสมาบัตินั้นย่อมมีได้แก่ (พระอริยะชั้นสูง) ผู้เพียรพยายามด้วยอำนาจแห่งสมถะและวิปัสนา ทำบุพกิจแล้ว ทำเนวสัญญานาสัญญายตนะให้ดับไปอยู่การเข้านิโรธสมาบัตินั้นมีได้อย่างนี้ ก็แลความ (ต่อไป) นี้เป็นความสังเขปในการเข้านิโรธสมาบัตินั้น คือ ผู้ใดเพียงพยายามด้วยอำนาจสมถะอย่างเดียว ผู้นั้นได้บรรลุเนวสัญญานาสัญญายตนสมบัติแล้วก็หยุด ส่วนผู้ใดเพียรพยายามด้วยอำนาจวิปัสนาอย่างเดียว ผู้นั้นบรรลุผลสมาบัติแล้วก็หยุด แต่ผู้ใดเพียรพยายามด้วยอำนาจสมถะและวิปัสนาทั้ง ๒ (เป็นคู่กัน) ทีเดียว ทำบุพกิจแล้ว ทำเนวสัญญานาสัญญาตนะให้ดับไป ผู้นั้นย่อมเข้านิโรธสมาบัตินั้นได้ ๑ ส่วนความ (ต่อไป) นี้ เป็นความพิสดาร คือ ภิกษุในพระธรรมวินัยนี้ปรารถนาจะเข้านิโรธ ทำภัตกิจ ล้างมือและเท้าดีแล้ว (ไป) นั่ง ณ อาสนะอันลาดไว้ดีแล้ว ในโอกาสที่สงัด คู้บัลลังก์ ตั้งกายให้ตรง ดำรงสติไว้เฉพาะหน้าเธอเข้าปฐมฌาน ออกแล้ว (ทำวิปัสนา) พิจารณาสังขารทั้งหลายในปฐมฌานนั้น โดยความไม่เที่ยง โดยความเป็นทุกข์ โดยความเป็นอนัตตา                                     

[วิปัสสนา ๓]

     อันวิปัสสนานั่นมี ๓ อย่าง คือ สังขารปริคัณหณกวิปัสนา (วิปัสนาที่กำหนดสังขาร) ผลสมาบัติวิปัสนา (วิปัสนาสำหรับเข้าสมาบัติ) นิโรธสมาบัติวิปัสสนา(วิปัสนาสำหรับเข้านิโรธสมาบัติ) ในวิปัสนา ๓ นั้น สังขารปริคัณหณกวิปัสนาจะเป็นอย่างอ่อนหรืออย่างกล้าก็แล้ว แต่ย่อมเป็นปทัสถานแห่งมรรคอยู่นั้นเอง ๒ ผลสมาบัติวิปัสนา เป็นอย่างกล้าจึงควร เป็นเช่นกับมรรคภาวนา ๑ ส่วนนิโรธสมาบัติวิปัสนา เป็นอย่างไม่อ่อนนัก ไม่กล้านัก จึงควร ๒ เพราะเหตุนั้นผู้เข้านิโรธสมาบัตินั่น จึงชื่อว่า (ทำวิปัสนา) พิจารณาสังขารทั้งหลายนั้นด้วยวิปัสนาอันไม่อ่อนนัก ไม่กล้านัก                                

[ลำดับการเข้าต่อไป]

     ลำดับนั้น เข้าทุติยฌาน ออกแล้ว(ทำวิปัสนา) พิจารณาสังขารทั้งหลายในทุติยฌานนั้น อย่างที่กล่าวแล้วนั้นเหมือนกัน ต่อนั้นเข้าตติยฌาน ฯลฯ ต่อนั้น เข้าวิญญาณัญจายตนะ ออกแล้ว (ทำวิปัสนา) พิจารณาสังขารทั้งหลายในวิญญาณัญจายตนะนั้น อย่างนั้นแหละ ครั้นแล้ว เข้าอากิญจัญญายตนะออกแล้วทำบุพกิจ ๔ อย่าง คือ นานาพัทธอวิโกปนะ ไม่ยังพัสดุที่เนื่องกับภิกษุต่างรูปให้กำเริบ สังฆปฏิมานนะ (คำนึงถึง) การรอคอยแห่งสงฆ์  สัตถุปักโกสนะ (คำนึงถึง)  การรับสั่งให้หาแห่งพระศาสดา อัทธานปริเฉท(คำนึงถึงกำหนดกาลแห่งชีวิต..


เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ