เรื่องการประพฤติพรหมจรรย์
 
devout
วันที่  3 ก.ค. 2549
หมายเลข  1523
อ่าน  1,773

 พระอภิธรรมปิฎก  กถาวัตถุ  ภาค ๑  อรรถกาพรหมจริยกถาหน้า ๒๙๗ - ๒๙๘ กล่าวว่า   การอยู่ประพฤติพรหมจรรย์มี  ๒  อย่าง  คือ   การเจริญมรรค ๑  การบรรพชา ๑
 
ขอเรียนถามว่า   การอยู่ประพฤติพรหมจรรย์โดยการเจริญมรรคคืออย่างไรคะ ?  และเพราะเหตุใดท่านจึงกล่าวอีกว่า   อสัญญีสัตว์ประพฤติพรหมจรรย์ไม่ได้? (ถ้าเป็นเพราะไม่มี
ปสาทรูป  ท่านก็น่าจะหมายรวมถึง   อรูปพรหมบุคคลด้วย แต่ในที่นี้ท่านไม่ได้กล่าวไว้)
 
ขอบพระคุณค่ะ


  ความคิดเห็น 1  
 
study
วันที่ 4 ก.ค. 2549

การประพฤติพรมจรรย์  คือ การประพฤติประเสริฐ  บางนัยมีความหมายกว้างมาก คือ รวมกุศลทุกประเภท  ส่วนการอยู่ประพฤติพรรมจรรย์ในพระธรรมวินัยนี้ ในบางแห่งท่านมุ่งหมายเอาการออกบวชเป็นเพศบรรชิตตามพระผู้มีพระภาคเจ้า  และการเจริญสติปัฏฐานคือ อริยมรรคมีองค์แปด การเจริญสติปัฏฐาน(อริยมรรค)ไม่ว่าผู้อบรมจะอยู่ในเพศไหนก็ตาม  เมื่อปัญญาสมบูรณ์  ย่อมรู้แจ้งอริยสัจจธรรมเป็นพระอริยบุคคล นี้คือ ผลของการอยู่ประพฤติพรหมจรรย์ในพระศาสนานี้ 

สำหรับในอสัญญสัตตาพรหมภูมิ ไม่มีนามธรรม จึงไม่มีการเจริญอริยมรรค ผู้ที่สำเร็จเป็นพระอริยบุคคล  และได้อรูปฌาน  เมื่อจุติแล้วเกิดในอรูปพรหมภูมิ  ย่อมเจริญสติปัฏฐานอบรมอริยมรรคต่อไป   แม้ไม่มีปสาทรูป  ทางมโนทวารก็เจริญสติปัฏฐานได้  ท่านจึงกล่าวว่า  มีการอยู่ประพฤติพรหมจรรย์ในอรูปได้

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ