ภิกษุขโมยกลิ่นปทุม [ปทุมปุปผสูตร]
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่  16 ก.ย. 2552
หมายเลข  13567
อ่าน  472

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เล่ม ๑ ภาค ๒ - หน้าที่ 380
 ๑๔.  ปทุมปุปผสูตร  ว่าด้วยภิกษุขโมยกลิ่นปทุม

       [๗๙๕]  สมัยหนึ่ง  ภิกษุรูปหนึ่ง  พำนักอยู่ในแนวป่าแห่งหนึ่งในแคว้นโกศล  สมัยนั้นแล  ภิกษุนั้นกลับจากบิณฑบาตภายหลังเวลาฉัน  ลงสู่สระโบกขรณีแล้วสูคดมดอกปทุม.

        [๗๙๖]  ครั้งนั้นแล  เทวดาผู้สิงอยู่ในแนวป่านั้น  มีความเอ็นดู ใคร่ประโยชน์แก่ภิกษุนั้น  หวังจะไห้เธอสลด  จึงเข้าไปหาถึงที่อยู่  ครั้นแล้วได้กล่าวกะเธอด้วยคาถาว่า

        ท่านสูดดมดอกไม้ที่เกิดในน้ำซึ่งใคร ๆ ไม่ได้ให้แล้ว นี้เป็นองค์อันหนึ่ง แห่งความเป็นขโมย  ท่านผู้นิรทุกข์  ท่านเป็นผู้ขโมยกลิ่น.


Tag  ภิกษุขโมยกลิ่นปทุม

  ความคิดเห็นที่ 1  
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่ 16 ก.ย. 2552

      [๗๙๗]  ภิกษุกล่าวว่า เราไม่ได้นำไป   เราไม่ได้หัก   เราดมดอกไม้ที่เกิดในน้ำห่าง ๆ   เมื่อเป็นเช่นนี้  ท่านจะเรียกว่าเป็นผู้ขโมยกลิ่นด้วยเหตุดังรือ  ส่วนบุคคลที่ขุดเง่าบัว  หักดอกบัวบุณฑริก เป็นผู้มีการงานอันเกลื่อนกล่นอย่างนี้ ไฉนท่านจึงไม่เรียกเขาว่าเป็นขโมย.

         [๗๙๘]   เทวดากล่าวว่า บุรุษผู้มีบาปหนา แปดเปื้อนด้วยราคาทิกิเลสเกินเหตุ  เราไม่พูดถึงคนนั้น แต่เราควรจะกล่าวกะท่าน  บาปประมาณเท่าปลายขนทราย ย่อมปรากฏประดุจเท่าก่อนเมฆในนภากาศแก่บุรุษผู้ไม่มีกิเลส ดังว่าเนินผู้มักแสวงหาไตรสิกขาอันสะอาดเป็นนิจ.

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่ 16 ก.ย. 2552

      [๗๙๙]  ภิกษุกล่าวว่า ดูก่อนเทวดา  ท่านรู้จักเราแน่ละ และท่านเอ็นดูเรา  ดูก่อนเทวดา  ท่านเห็นธรรมเช่นนี้ในกาลใด ท่านพึงกล่าวอีก [ในกาลนั้น]  เถิด.

      [๘๐๐]  เทวดากล่าวว่า เราไม่ได้อาศัยท่านเป็นอยู่เลย และเราไม่ได้มีความเจริญเพราะท่าน  ดูก่อนภิกษุ   ท่านพึงไปสุคติได้ด้วยกรรมที่ท่านพึงรู้.

       ลำดับนั้นแล  ภิกษุนั้นเป็นผู้อันเทวดานั้นให้สลด  ถึงซึ่งความสังเวชแล้วแล.

จบปทุมปุปผสูตร

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
suwit02
วันที่ 17 ก.ย. 2552

สาธุ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ