เลี้ยงตน มารดาบิดา บุตร ภริยา โดยธรรม
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่  25 พ.ค. 2552
หมายเลข  12464
อ่าน  976
 พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย จตุกนิบาต เล่ม ๒ - หน้าที่ 200

 ฯลฯอริยสาวกในพระธรรมวินัยนี้  เลี้ยงตน  เลี้ยงมารดาบิดา  บุตร  ภริยา บ่าว ไพร่  คนอาศัย  เพื่อนฝูง  ให้เป็นสุขเอิบอิ่มสำราญดี ด้วยโภคทรัพย์ที่ได้มาด้วยความหมั่น

ขยัน  ที่สะสมขึ้นด้วยกำลังแขน  ที่ต้องทำงานจนเหงื่อไหลที่ชอบธรรม  ที่ได้มา

โดยธรรม  กรรมที่สมควรข้อที่  ๑  ของอริยสาวกนั้น   เป็นการชอบแก่เหตุแล้ว 

เป็นการสมควรแล้ว  เป็นการใช้  (โภคทรัพย์)โดยทางที่ควรใช้แล้ว    ฯลฯบทว่า  พาหาพลปริจิเตหิ ได้แก่ ที่สะสมให้มากขึ้นด้วยกำลังแขน.  บทว่า เส

ทาวกฺขิ-ตฺเตหิ  คือเหงื่อไหล.  อธิบายว่า  ด้วยความพยายามทำงานจน

เหงื่อไหล.  บทว่า  ธมฺมิเกหิ  ได้แก่ ประกอบด้วยธรรม. บทว่า  ธมฺมลทฺเธหิ

คือ ไม่ละเมิดกุศลกรรมบถธรรม ๑๐ ได้แล้ว. บทว่า ปตฺตกมฺมานิได้แก่ กรรมที่

เหมาะ  กรรมอันสมควร.  บทว่า  สุเขติ  ได้แก่ ทำเขาให้มีความสุข.  บทว่า  ปิเณติ  ได้แก่ ย่อมทำให้เอิบอิ่มสมบูรณ์ด้วยกำลัง.


เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ