การตั้งอยู่แห่งพระสัทธรรม [จุลวรรค]
 
small
วันที่  11 พ.ค. 2552
หมายเลข  12309
อ่าน  594
               พระวินัยปิฎก จุลวรรค เล่ม ๗ ภาค ๒ - หน้าที่ 499

......ครุธรรมเหล่านี้ใด      อันพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงรีบบัญญัติเสียก่อน     เพื่อ

กันความละเมิด      ในเมื่อยังไม่เกิดเรื่อง,       เมื่อครุธรรมเหล่านั้น    อันพระผู้มี

พระภาคเจ้าแม้มิได้ทรงบัญญัติ     พระสัทธรรมจะพึงตั้งอยู่ได้ห้าร้อยปี    เพราะ

เหตุที่มาตุคามบวช,            แต่เพราะเหตุที่ทรงบัญญัติครุธรรมเหล่านั้นไว้ก่อน

พระสัทธรรมจักตั้งอยู่ได้อีกห้าร้อยปี       ข้อนี้       ก็ฉันนั้นแล     จึงรวมความว่า

พระสัทธรรมจักตั้งอยู่ตลอดพันปีที่ตรัสทีแรกนั่นเอง  ด้วยประการฉะนี้.

           แต่คำว่า    พันปี    นั้น   พระองค์ตรัสด้วยอำนาจพระขีณาสพผู้ถึงความ

แตกฉานในปฏิสัมภิทาเท่านั้น.     แต่เมื่อจะตั้งอยู่ยิ่งกว่าพันปีนั้นบ้าง   จักตั้งอยู่

สิ้นพันปี   ด้วยอำนาจแห่งพระขีณาสพสุกขวิปัสสกะ,   จักตั้งอยู่สิ้นพันปี    ด้วย

อำนาจแห่งพระอนาคามี,     จักตั้งอยู่สิ้นพันปี    ด้วยอำนาจแห่งพระสกทาคามี,

จักตั้งอยู่สิ้นพันปี    ด้วยอำนาจพระโสดาบัน,   รวมความว่า พระปฏิเวธสัทธรรม

จักตั้งอยู่ตลอดห้าพันปี   ด้วยประการฉะนี้.



เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ