สัทธรรมมีความหมายหลายนัย
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่  1 พ.ค. 2552
หมายเลข  12175
อ่าน  6,434

     คำว่า "สัทธรรม" หมายถึงธรรมของผู้สงบคือสัตบุรุษ  ในพระไตรปิฎกแสดงไว้หลายนัยคือ บางแห่งแสดงสัทธรรม ๓  บางแห่งแสดง ๔  บางแห่ง ๗  บางแห่ง ๘  บางแห่ง ๑๐ เป็นต้น

พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย ทสก-เอกาทสกนิบาต เล่ม ๕ - หน้าที่ 129

     บทว่า   สทฺธมฺมฏฐิติยา  ความว่า  สัทธรรมมี ๓ อย่าง คือ ปริยัตติสัทธรรม  ปฏิปัตติสัทธรรม อธิคมสัทธรรม.  บรรดาสัทธรรม  ๓อย่างนั้น  พุทธวจนะแม้ทั้งสิ้น  ชื่อว่า  ปริยัตติสัทธรรม  สัทธรรมนี้คือธุดงค์คุณ  ๑๓  จาริตศีล  วาริตศีล  สมาธิ  วิปัสสนา  ชื่อว่า  ปฏิปัตติสัทธรรม.  โลกุตรธรรม ๙  ชื่อว่า  อธิคมสัทธรรม.  สัทธรรมนั้นแม้ทั้งหมด   เพราะเหตุที่เมื่อมีบัญญัติสิกขาบท  ภิกษุทั้งหลายย่อมเรียนสิกขาบทวิภังค์แห่งสิกขาบทนั้น  และพระพุทธวจนะอื่น เพื่อส่องความสิกขาบทและวิภังค์นั้น  และเมื่อปฏิบัติสิกขาบทตามที่ทรงบัญญัติ  บำเพ็ญข้อปฏิบัติย่อมบรรลุโลกุตรธรรมพี่พึงบรรลุด้วยข้อปฏิบัติ  ฉะนั้น  พระสัทธรรมจึง



  ความคิดเห็นที่ 1  
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่ 1 พ.ค. 2552

พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค เล่ม ๓ ภาค ๒ - หน้าที่ 229
  
     [๓๓๐]  สัทธรรม ๗   ดูก่อนท่านผู้มีอายุทั้งหลาย   ภิกษุในพระธรรมวินัยนี้  ๑. เป็นผู้มีศรัทธา  ๒. เป็นผู้มีหิริ    ๓. เป็นผู้มีโอตตัปปะ   ๔. เป็นผู้มีพหูสูต   ๕. เป็นผู้ปรารภความเพียร ๖. เป็นผู้มีสติมั่นคง  ๗. เป็นผู้มีปัญญา.

     ๔.ทุติยโกธสูตร  ว่าด้วยอสัทธรรม   ๔           
    [๔๔]   ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย   อสัทธรรม ๔ ประเภทนี้  อสัทธรรม ๔ ประเภทคืออะไร คือ   ความเป็นผู้หนักในความโกรธ  ไม่หนักในพระสัทธรรม ๑   ความเป็นผู้หนักในความลบหลู่ท่าน  ไม่หนักในพระสัทธรรม ๑  ความเป็นผู้หนักในลาภ ไม่หนักในพระสัทธรรม ๑   ความเป็นผู้หนักในสักการะไม่หนักในพระสัทธรรม ๑   นี้แล  อสัทธรรม ๔ ประเภท           
     ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย   พระสัทธรรม ๔ ประเภทนี้  พระสัทธรรม ๔ ประเภทคืออะไร  คือ    ความเป็นผู้หนักในพระสัทธรรม ไม่หนักในความโกรธ ๑    ความเป็นผู้หนักในพระสัทธรรม ไม่หนักในความลบหลู่ท่าน ๑   ความเป็นผู้หนักในพระสัทธรรม ไม่หนักในลาภ ๑   ความเป็นผู้หนักในพระสัทธรรม  ไม่หนักในสักการะ ๑.  นี้แล

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่ 1 พ.ค. 2552

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท  เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๔ - หน้าที่ 358
     
     " ภิกษุมีธรรมเป็นที่มายินดี  ยินดีแล้วในธรรม ใคร่ครวญอยู่ซึ่งธรรม   ระลึกถึงธรรมอยู่  ย่อมไม่เสื่อมจากพระสัทธรรม."             
     บทว่า  สทฺธมฺมา   ความว่า ภิกษุเห็นปานนั้น  ย่อมไม่เสื่อมจากโพธิปักขิยธรรม ๓๗ ประเภท และจากโลกุตรธรรม ๙.

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
suwit02
วันที่ 1 พ.ค. 2552

สาธุ

 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
เข้าใจ
เข้าใจ
วันที่ 8 ส.ค. 2555

กราบขอบพระคุณ และขออนุโมทนาครับ

 
  ความคิดเห็นที่ 5  
 
peem
วันที่ 21 มี.ค. 2558

ขออนุโมทนาค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 6  
 
orawan.c
orawan.c
วันที่ 7 พ.ย. 2558

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 7  
 
kullawat
วันที่ 29 ม.ค. 2560

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ 

 
  ความคิดเห็นที่ 8  
 
kullawat
วันที่ 29 ม.ค. 2560

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ 

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ