ให้อาหารปลาก็อุทิศบุญได้
 
mick
วันที่  11 เม.ย. 2552
หมายเลข  11947
อ่าน  1,071

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๔ - หน้าที่ 305

ในอดีตกาล   เมื่อพระเจ้าพรหมทัตครองราชสมบัติอยู่ในพระ-

นครพาราณสี    พระโพธิสัตว์บังเกิดในตระกูลกฎุมพี  พอรู้เดียงสาก็

รวบรวมทรัพย์สมบัติไว้.    และพระโพธิสัตว์นั้นมีน้องชายอยู่คนหนึ่ง.

ในกาลต่อมา   เมื่อบิดาของคนทั้งสองนั้นทำกาลกิริยาไปแล้ว   วันหนึ่ง

พี่น้องทั้งสองนั้นคิดกันว่า     พวกเราจักชำระสะสางการค้าขายอันเป็น

ของบิดาให้เรียบร้อยเสียที         จึงไปยังบ้านหนึ่ง       ได้ทรัพย์พ้น

กหาปณะแล้วกลับมา          บริโภคอาหารห่อแล้วรอเรืออยู่ที่ท่าแม่น้ำ.

พระโพธิสัตว์ได้ให้อาหารที่เหลือแก่ปลาทั้งหลายในแม่น้ำคงคาแล้วให้

ส่วนบุญแก่เทวดาประจำแม่น้ำ.     เทวดาพออนุโมทนาส่วนบุญเท่านั้น

ก็เจริญพอกพูนด้วยยศอันเป็นทิพย์    จึงรำพึงถึงความเจริญยศของตน

ก็ได้รู้ถึงเหตุนั้น.  ฝ่ายพระโพธิสัตว์ลาดผ้าห่มลงบนทรายนอนหลับไป.

ส่วนน้องชายของพระโพธิสัตว์นั้น   มีปกตินิสัยค่อนข้างเป็นโจรอยู่บ้าง

เขาจึงทำห่อกรวดเข้าห่อหนึ่งให้เหมือนห่อกหาปณะ      แล้ววางทั้งสอง

ไว้รวมกัน   เพราะประสงค์จะไม่ให้กหาปณะเหล่านั้นแก่พระโพธิสัตว์

จะถือเอาเสียเองคนเดียว.         เมื่อพี่น้องทั้งสองนั้นขึ้นเรือไปถึงกลาง

แม่น้ำคงคา  น้องชายทำเรือให้โคลงแล้วคิดว่าเราจะโยนห่อกรวดทิ้งน้ำ

กลับโยนห่อทรัพย์พันกหาปณะลงไปเก็บช่อนห่อกรวดไว้   แล้วกล่าวว่า

คุณพี่      ห่อทรัพย์พันกหาปณะตกน้ำไปแล้ว      เราจะทำอย่างไรกัน.

พระโพธิสัตว์กล่าวว่า   เมื่อมันตกน้ำไปแล้ว  พวกเราจักกระทำอย่างไร

ได้  อย่าคิดมันเลย.   เทวดาประจำแม่น้ำคิดว่า   เราอนุโมทนาส่วนบุญที่

พระโพธิสัตว์นี้ให้   จึงเจริญด้วยยศทิพย์ เราจักรักษาทรัพย์อันเป็นของ

พระโพธิสัตว์นี้ไว้   จึงบันดาลให้ปลาปากกว้างตัวหนึ่ง   กลิ่นห่อทรัพย์

นั้นไว้ด้วยอานุภาพของตน   ตนเองถือการอารักขาอยู่. 



  ความคิดเห็นที่ 1  
 
Komsan
วันที่ 14 พ.ย. 2556

ขออนุโมทนาครับ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ