ผู้เที่ยวไปคนเดียวเหมือนนอแรด [ขัคควิสาณสูตร]
 
เมตตา
เมตตา
วันที่  18 เม.ย. 2552
หมายเลข  11987
อ่าน  1,155

 พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๕ - หน้าที่ 94
                      

  ขัคควิสาณสูตรที่ ๓ ว่าด้วยผู้เที่ยวไปคนเดียวเหมือนนอแรด
                    
                           [๒๙๖]  บุคคลวางอาชญาในสัตว์ทั้ง                ปวงแล้ว    ไม่เบียดเบียนบรรดาสัตว์เหล่านั้น                แม้ผู้ใดผู้หนึ่งให้ลำบาก   ไม่พึงปรารถนาบุตร                จะพึงปรารถนาสหายแต่ที่ไหน    พึงเที่ยวไป                ผู้เดียวเหมือนนอแรด  ฉะนั้น.                            ความเยื่อใย     ย่อมมีแก่บุคคลผู้เกี่ยว                ข้องกัน     ทุกข์นี้ย่อมเกิดขึ้นตามความเยื่อใย                บุคคลเล็งเห็นโทษ     อันเกิดแต่ความเยื่อใย                พึงเที่ยวไปผู้เดียว  เหมือนนอแรด  ฉะนั้น.                           บุคคลอนุเคราะห์มิตรสหาย   เป็นผู้มี
 
                จิตปฏิพัทธ์แล้ว     ชื่อว่าย่อมยังประโยชน์ให้                เสื่อม  บุคคลเห็นภัย    คือ   การยังประโยชน์                ให้เสื่อมในการเชยชิดนี้    พึงเที่ยวไปผู้เดียว                เหมือนนอแรด  ฉะนั้น.



  ความคิดเห็นที่ 1  
 
เมตตา
เมตตา
วันที่ 18 เม.ย. 2552
                บุคคลข้องอยู่แล้ว       ด้วยความเยื่อใย                ในบุตรและภริยา    เหมือนไม้ไผ่กอใหญ่เกี่ยว                ก่ายกัน   ฉะนั้น     บุคคลไม่ข้องอยู่    เหมือน                หน่อไม้   พึงเที่ยวไปผู้เดียว    เหมือนนอแรด                ฉะนั้น.                       เนื้อในป่าที่บุคคลไม่ผูกไว้แล้ว       ย่อม                ไปหากินตามความปรารถนา    ฉันใด   นรชน                ผู้รู้แจ้ง      เพ่งความประพฤติตามความพอใจ                ของตน  พึงเที่ยวไปแต่ผู้เดียวเหมือนนอแรด                ฉะนั้น.                        การปรึกษาในที่อยู่     ที่ยืน     ในการไป                ในการเที่ยว      ย่อมมีในท่ามกลางแห่งสหาย                บุคคลเพ่งความประพฤติตามความพอใจ    ที่                พวกบุรุษชั่วไม่เพ่งเล็งแล้วพึงเที่ยวไปผู้เดียว                เหมือนนอแรด  ฉะนั้น.
 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
เมตตา
เมตตา
วันที่ 18 เม.ย. 2552
 การเล่น       การยินดี      ย่อมมีในท่าม-               กลางแห่งสหาย      อนึ่ง     ความรักที่ยิ่งใหญ่               ย่อมมีในบุตรทั้งหลาย     บุคคลเมื่อเกลียดชัง               ความพลัดพรากจากสัตว์และสังขาร    อันเป็น              ที่รัก       พึงเที่ยวไปผู้เดียว      เหมือนนอแรด              ฉะนั้น.                      บุคคลย่อมเป็นอยู่ตามสบาย        ในทิศ              ทั้งสี่และไม่เดือดร้อน     ยินดีด้วยปัจจัยตามมี              ตามได้     ครอบงำเสียซึ่งอันตราย    ไม่หวาด-              เสียว   พึงเป็นผู้เที่ยวไปผู้เดียว  เหมือนนอแรด              ฉะนั้น.                       แม้บรรพชิตบางพวกก็สงเคราะห์ได้              ยาก     อนึ่ง  คฤหัสถ์ผู้อยู่ครองเรือนสงเคราะห์              ได้ยาก        บุคคลเป็นผู้มีความขวนขวายน้อย               ในบุตรของผู้อื่น     พึงเที่ยวไปผู้เดียว   เหมือน              นอแรด  ฉะนั้น.
 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
เมตตา
เมตตา
วันที่ 18 เม.ย. 2552
             นักปราชญ์ละเหตุ           อันเป็นเครื่อง              ปรากฏแห่งคฤหัสถ์        ดุจต้นทองหลางมีใบ              ร่วงหล่น       ตัดเครื่องผูกแห่งคฤหัสถ์ได้แล้ว              พึงเที่ยวไปผู้เดียว  เหมือนนอแรด  ฉะนั้น.                       ถ้าว่าบุคคลพึงได้สหายผู้มีปัญญา              เครื่องรักษาตน   ผู้เที่ยวไปร่วมกันได้มีปรกติ              อยู่ด้วยกรรมดี       เป็นนักปราชญ์ไซร้    พึง              ครอบงำอันตรายทั้งปวง      เป็นผู้มีใจชื่นชม              มีสติ  เที่ยวไปกับสหายนั้น.                                       ฯลฯ
 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
suwit02
วันที่ 21 เม.ย. 2552

สาธุ

 
  ความคิดเห็นที่ 5  
 
opanayigo
วันที่ 24 เม.ย. 2552

หากไม่พบสหายที่ดีกว่าตน

หรือเสมอตน

พึงเที่ยวไปผู้เดียวเถิด

...พระพุทธพจน์..

 

ขออนุโมทนาค่ะ

 

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ