ให้ทานที่ให้แล้วมีผลมาก [ทานสูตร]
 
small
วันที่  17 เม.ย. 2552
หมายเลข  11980
อ่าน  664

      พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตก เล่ม ๑ ภาค ๔ - หน้าที่ 168

            ๖. ทานสูตร  ว่าด้วยให้ทานที่ให้แล้วมีผลมาก             [๒๐๔]    จริงอยู่     พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแล้ว    พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นพระอรหันต์ตรัสแล้ว   เพราะเหตุนั้น    ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วว่า   ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย   ถ้าว่าสัตว์ทั้งหลายพึงรู้ผลแห่งการจำแนกทานเหมือนอย่างเรารู้ไซร้    สัตว์ทั้งหลายยังไม่ให้แล้ว ก็จะไม่พึงบริโภค   อนึ่งความตระหนี่อันเป็นมลทิน จะไม่พึงครอบงำจิตของสัตว์เหล่านั้น  สัตว์เหล่านั้นไม่พึงแบ่งคำข้าวคำหลังจากคำข้าวนั้นแล้วก็จะไม่พึงบริโภค     ถ้าปฏิคาหกของสัตว์เหล่านั้นพึงมี    ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย       แต่เพราะสัตว์ทั้งหลายไม่รู้ผลแห่งการ

จำแนกทานเหมือนอย่างเรารู้  ฉะนั้น    สัตว์ทั้งหลายไม่ให้แล้วจึงบริโภค   อนึ่งความตระหนี่อันเป็นมลทินจึงยังครอบงำจิตของสัตว์เหล่านั้น.             พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้แล้ว   ในพระสูตรนั้น     พระผู้มี-พระภาคเจ้าตรัสคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า                               ถ้าว่าสัตว์ทั้งหลาย   พึงรู้ผลแห่งการ                     จำแนกทาน    เหมือนอย่างที่    พระผู้มีพระ-                     ภาคเจ้าผู้แสวงหาคุณอันใหญ่ตรัสแล้วโดย                     วิธีที่ผลนั้นเป็นผลใหญ่ไซร้   สัตว์ทั้งหลาย                     พึงกำจัดความตระหนี่     อันเป็นมลทินเสีย                     แล้ว   มีใจผ่องไส   พึงให้ทานทีให้แล้ว   มี                      ผลมาก       ในพระอริยบุคคลทั้งหลายตาม                     กาลอันควร อนึ่ง ทายกเป็นอันมาก      ครั้น                      ให้ทักษิณาทาน  คือ  ข้าวในพระทักษิไณย-                     บุคคลทั้งหลายแล้ว จุติจากความเป็นมนุษย์                     นี้แล้ว  ย่อมไปสู่สวรรค์   และทายกเหล่านั้น                      ผู้ใคร่กาม    ไม่มีความตระหนี่    ไปสู่สวรรค์                      แล้วบันเทิงอยู่ในสวรรค์นั้น       เสวยอยู่ซึ่ง                     ผลแห่งการจำแนกทาน.



  ความคิดเห็นที่ 1  
 
suwit02
วันที่ 1 พ.ค. 2552

สาธุ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ