ให้ทานที่ให้แล้วมีผลมาก [ทานสูตร]
 
small
วันที่  17 เม.ย. 2552
หมายเลข  11980
อ่าน  736

  พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตก เล่ม ๑ ภาค ๔ - หน้าที่ 168

 ๖. ทานสูตร ว่าด้วยให้ทานที่ให้แล้วมีผลมาก    [๒๐๔]   จริงอยู่   พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแล้ว   พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นพระอรหันต์ตรัสแล้ว  เพราะเหตุนั้น  ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วว่า  ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  ถ้าว่าสัตว์ทั้งหลายพึงรู้ผลแห่งการจำแนกทานเหมือนอย่างเรารู้ไซร้   สัตว์ทั้งหลายยังไม่ให้แล้ว ก็จะไม่พึงบริโภค  อนึ่งความตระหนี่อันเป็นมลทิน จะไม่พึงครอบงำจิตของสัตว์เหล่านั้น  สัตว์เหล่านั้นไม่พึงแบ่งคำข้าวคำหลังจากคำข้าวนั้นแล้วก็จะไม่พึงบริโภค  ถ้าปฏิคาหกของสัตว์เหล่านั้นพึงมี   ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย   แต่เพราะสัตว์ทั้งหลายไม่รู้ผลแห่งการ

จำแนกทานเหมือนอย่างเรารู้  ฉะนั้น  สัตว์ทั้งหลายไม่ให้แล้วจึงบริโภค   อนึ่งความตระหนี่อันเป็นมลทินจึงยังครอบงำจิตของสัตว์เหล่านั้น.   พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้แล้ว  ในพระสูตรนั้น  พระผู้มี-พระภาคเจ้าตรัสคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า ถ้าว่าสัตว์ทั้งหลาย  พึงรู้ผลแห่งการ จำแนกทาน   เหมือนอย่างที่   พระผู้มีพระ-  ภาคเจ้าผู้แสวงหาคุณอันใหญ่ตรัสแล้วโดย วิธีที่ผลนั้นเป็นผลใหญ่ไซร้  สัตว์ทั้งหลาย  พึงกำจัดความตระหนี่   อันเป็นมลทินเสีย  แล้ว  มีใจผ่องไส  พึงให้ทานทีให้แล้ว   มี  ผลมาก  ในพระอริยบุคคลทั้งหลายตาม  กาลอันควร อนึ่ง ทายกเป็นอันมาก  ครั้น  ให้ทักษิณาทาน  คือ  ข้าวในพระทักษิไณย-  บุคคลทั้งหลายแล้ว จุติจากความเป็นมนุษย์  นี้แล้ว  ย่อมไปสู่สวรรค์   และทายกเหล่านั้น   ผู้ใคร่กาม  ไม่มีความตระหนี่   ไปสู่สวรรค์  แล้วบันเทิงอยู่ในสวรรค์นั้น  เสวยอยู่ซึ่ง  ผลแห่งการจำแนกทาน.


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
suwit02
วันที่ 1 พ.ค. 2552

สาธุ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ