ขอถึงพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง [โลหิจจสูตร]
 
paderm
paderm
วันที่  11 พ.ย. 2551
หมายเลข  10351
อ่าน  1,616

พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค เล่ม ๑ ภาค ๒ - หน้าที่ 253

โลหิจจสูตร
     [๓๖๔]   เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสอย่างนี้แล้ว  โลหิจจพราหมณ์ได้กราบ

ทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า   ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ   บุรุษผู้หนึ่งพึงฉวยผมบุรุษ

อีกผู้หนึ่ง     ซึ่งกำลังจะตกไปสู่เหวคือนรกไว้      ฉุดขึ้นให้ยืนอยู่บนบกฉันใดข้าพระองค์กำลังจะตกไปสู่เหว    คือ นรก   พระโคดมผู้เจริญได้ยกขึ้นให้ยืนอยู่บนบก ก็ฉันนั้นเหมือนกัน   ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ   ภาษิตของพระองค์ไพเราะยิ่งนัก จับใจยิ่งนัก เปรียบเหมือนบุคคลหงายของที่คว่ำ  เปิดของที่ปิด บอกทางแก่คนหลงทาง หรือส่องประทีปในที่มืดด้วยคิดว่า   คนมีจักษุจักเห็นรูปดังนี้ ฉันใด พระโคดมผู้เจริญก็ทรงประกาศพระธรรมโดยอเนกปริยาย   ฉันนั้นเหมือนกันข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ   ข้าพระองค์ขอถึงพระโคดมผู้เจริญพร้อมทั้งพระธรรม 

และพระสงฆ์   เป็นที่พึ่ง    ขอพระโคดมผู้เจริญโปรดจงทรงจำข้าพระองค์ว่าเป็น

อุบาสกผู้ถึงสรณะอย่างมอบกายถวายชีวิต   ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเถิด.


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
pornpaon
วันที่ 12 พ.ย. 2551

ขอถวายความนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย ที่พึ่งอันเกษมสูงสุดของข้าพเจ้า

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
opanayigo
วันที่ 4 มี.ค. 2552

กราบอนุโมทนาค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
suwit02
วันที่ 6 มี.ค. 2552

สาธุ

 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
ใหญ่ราชบุรี
ใหญ่ราชบุรี
วันที่ 3 พ.ย. 2556

สาธุ สาธุ สาธุ อนุโมทามิ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ