Print 
ผู้มีศรัทธาเลื่อมใส พึงรู้ได้โดยสถาน ๓ [ฐานสูตร]
 
บ้านธัมมะ
วันที่  13 พ.ย. 2551
หมายเลข  10373
อ่าน  950

พระสุตตันตปิฎก  อังคุตตรนิกาย  ติกนิบาต  ฐานสูตร เล่มที่ ๑ ภาคที่ ๓ หน้า ๑๙๒

     (๔๘๑)  ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  ผู้มีศรัทธาเลื่อมใส พึงรู้ได้โดยสถาน ๓  สถาน ๓    คืออะไรบ้าง?  คือ เป็นผู้ใคร่ในการเห็นผู้มีศีลทั้งหลาย ๑   เป็นผู้ใคร่ที่จะฟังพระธรรม ๑  เป็นผู้มีใจปราศจากมลทินคือตระหนี่อยู่ครองเรือน มีการบริจาคอันปล่อยแล้ว  มีมืออันล้างแล้ว (คอยจะหยิบของให้ทาน) ยินดีในการสละ  ควรแก่การขอ  พอใจในการให้และการแบ่งปัน ๑   ผู้มีศรัทธาเลื่อมใส  พึงรู้ได้โดยสถาน ๓  นี้แล.        

     ข้อความตอนหนึ่งจากอรรถกถาฐานสูตรดังกล่าว   แสดงถึงตัวอย่างบุคคลผู้มีศรัทธาในการฟังพระธรรม  ดังนี้ "หญิงคนหนึ่ง  เป็นชาวบ้านกาฬุมพระ  อุ้มลูกไปยังจิตตลบรรพต ด้วยคิดว่าจักฟังธรรม  จึงให้ลูกนอนพิงต้นไม้ต้นหนึ่ง  ตนเองก็ยืนฟังพระธรรม. ในระหว่างรัตติภาค(ส่วนแห่งราตรี)  งูตัวหนึ่งกัดเด็กที่นอนอยู่ใกล้ ๆ นาง   ทั้ง ๆ  ที่นางดูอยู่ เข้าสี่เขี้ยว แล้วหนีไป.นางคิดว่า  ถ้าเราจักบอกว่า  ลูกของเราถูกงูกัด   ก็จักเป็นอันตรายแก่การฟังธรรม  เมื่อเรายังเวียนว่ายอยู่ในสังสารวัฏฏ์  เด็กคนนี้  ได้เป็นลูกของเรามาแล้วหลายครั้ง  เราจักประพฤติธรรมเท่านั้น  แล้วยืนอยู่ตลอดทั้ง ๓  ยาม  ประคองธรรมไว้  ได้บรรลุโสดาปัตติผลเมื่ออรุณขึ้นแล้ว  ทำลายพิษ(งู)ในบุตรด้วยการทำสัจจกิริยา  แล้วอุ้มบุตรไป  บุคคลเห็นปานนี้  ย่อมชื่อว่า  เป็นผู้ใคร่ฟังธรรม.


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
pamali
วันที่ 5 ก.ค. 2554 08:49 น.
ขออนุโมทนาค่ะ
 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าสู่ระบบ