Print 
เรื่องพระอุปนันทศากยบุตร [รตนวรรค สิกขาบทที่ ๕]
 
Khaeota
วันที่  20 ส.ค. 2553
หมายเลข  16994
อ่าน  1,533

                   
                      พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เล่ม ๒ - หน้าที่ 831

                                     รตนวรรค  สิกขาบทที่  ๕

                                   เรื่องพระอุปนันทศากยบุตร

           [๗๕๕]    โดยสมัยนั้น     พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่  ณ  พระ-

เชตวัน      อารานของอนาถบิณฑิกคหบดี     เขตพระนครสาวัตถี  ครั้งนั้น  ท่าน

พระอุปนันทศากยบุตรกำลังนอนอยู่บนเตียงนอนอันสูง. พอดีพระผู้มีพระภาคเจ้า

เสด็จจาริกตามเสนาสนะ   พร้อมด้วยภิกษุเป็นอันมาก   ผ่านเข้าไปทางที่อยู่ของ

ท่านพระอุปนันทศากยบุตร ๆ ได้แลเห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จมาแต่ไกลเทียว

ครั้นแล้วได้กราบทูลว่า ขอเชิญเสด็จทอดพระเนตรเตียงนอนของข้าพระพุทธเจ้า

พระพุทธเจ้าข้า.

            จึงพระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จกลับจากที่นั้น    แล้วรับสั่งกะภิกษุทั้งหลาย

ว่า   ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  พวกเธอพึงทราบโมฆบุรุษเพราะที่อยู่อาศัย  ครั้นแล้ว

ทรงติเตียนท่านพระอุปนันทศากยบุตร     โดยอเนกปริยาย ...แล้วรับสั่งกะภิกษุ

ทั้งหลายว่า

             ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย    ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้

ว่าดังนี้:-

                                         พระบัญญัติ

             ๑๓๖.   ๕.  อนึ่ง  ภิกษุ ภิกษุผู้ให้ทำเตียงก็ดี  ตั่งก็ดี  ใหม่  พึงทำ

ให้มีเท้าเพียง ๘ นิ้ว     ด้วยนิ้วสุคต      เว้นไว้แต่แม่แคร่เบื้องต่ำ      เธอทำ

ให่ล่วงประมาณนั้นไป  เป็นปาจิตตีย์   ที่ให้ตัดเสีย.

                                เรื่องอุปนันทศากยบุตร  จบ


เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าสู่ระบบ