เกิดมาก็คือเป็นธรรมที่เกิด

ขณะนี้มีใครรู้บ้างว่าเห็นอะไร? ลืม? เห็นเป็นคน เป็นโต๊ะ เป็นเก้าอี้ แต่ความจริง เห็นสิ่งที่สามารถปรากฏให้เห็นได้ เท่านั้นเอง

แข็ง ใครเห็นแข็งบ้าง? ถ้าเห็นแสดงว่าผิด เพราะไม่สามารภเห็นแข็งได้ แต่กระทบกาย แม้ว่าจะมืดสนิท ลักษณะของแข็งก็ปรากฏได้

เพราะฉะนั้น ธรรมที่เป็นแข็งไม่ใช่ธรรมที่เป็นสิ่งที่ปรากฏให้เห็นได้

นี่คือเริ่มเห็นความละเอียดของชีวิตประจำวันตามความเป็นจริง ที่จะเริ่มเข้าใจว่า เกิดมาก็คือเป็นธรรมที่เกิด ถ้าไม่มีธรรมเกิด จะมีการเข้าใจว่าเป็นเรา เป็นเขาเป็นโลกนี้ได้อย่างไร

แต่เมื่อมีธรรมที่เกิดดับ ก็ต้องจากโลกนี้ไปโดยไม่มีใครสามารถบังคับบัญชาได้ แม้พระพุทธเจ้าก็ทรงดับขันธปรินิพพานจากโลกนี้ไป ไม่มีใครอยู่ในโลกนี้ตลอดไป

แต่จะอยู่อย่างไร อยู่อย่างสนุกสนาน เพลิดเพลิน เกี่ยวข้องพัวพันกับเหตุการณ์ต่างๆ เป็นสุขเป็นทุกข์ไปแต่ละวัน แล้วก็จากโลกนี้ไปโดยไม่รู้ความจริง และไม่เข้าใจด้วยว่าสิ่งที่เคยเป็นของเราในระหว่างที่ยังไม่จากโลกนี้ไป เป็นของเราจริงๆ หรือเปล่า หรือว่าไม่ได้เป็นของเราตอนที่จากโลกนี้ไป

ทำให้เข้าใจความจริงของชีวิต และรู้คุณค่าของการได้เกิดเป็นมนุษย์

ต่างกับสัตว์เดรัจฉาน ไม่สามารถจะฟังและก็เข้าใจสิ่งที่ได้ยินได้ฟัง

แต่ว่าผู้ที่เป็นมนุษย์สามารถที่จะมีโอกาสได้ฟังสิ่งซึ่งทำให้สามารถเข้าใจความจริงของชีวิต คือ การเกิดแล้วก็จากโลกนี้ไป แล้วก็หนีไม่พ้น

🍃เพราะฉะนั้น ระหว่างที่ยังไม่จากไป ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ประโยชน์สูงสุดก็คือ ได้เข้าใจความจริง

บ้านธัมมะ ๓ ส.ค. ๕๔