คิดมีจริง แต่ว่าสิ่งที่คิดไม่จริงหรือคะ

ถ. คิดมีจริง แต่ว่าสิ่งที่คิดไม่จริงหรือคะ
ต. ลองคิดสิคะ คิดถึงอะไร
ถ. คิดถึงเรื่องราว
ต. เรื่องอะไร
ถ. เรื่องที่กำลังสงสัย
ต. เรื่องนั้นอยู่ที่ไหน
ถ. หาไม่เจอ
ต. ถ้าไม่คิดจะมีไหมคะ
ถ. ถ้าไม่คิดก็ไม่มี
ต. เพราะฉะนั้นมีเมื่อคิด แต่เพียงเป็นเรื่องที่คิด ขณะนั้นจิตเกิดขึ้นรู้เรื่อง แต่ไม่ใช่เห็นขณะนี้ แล้วรู้ว่าเป็นธรรมะที่กำลังมีจริงๆ โดยไม่ต้องทำอะไรเลย เกิดแล้วปรากฏแล้ว มีสิ่งที่กำลังปรากฏ แล้วก็จิตเห็นก็เกิด แล้วเห็นแล้วด้วย นี่คือธรรมะที่เกิดแล้วรู้ว่าอะไรมีจริง อะไรไม่มีจริง!!!
ถ. ขณะที่คิด สภาพธรรมก็คือสภาพคิด
ต. ถูกต้อง โดยมากคนจะสงสัยมาก เพราะเคยคิดแล้วก็ไม่รู้ว่าคิดเป็นยังไง!! ภาวะจริงๆ ของคิดเป็นยังไง!! แต่ลองเทียบเคียง เห็น มีสิ่งที่กำลังปรากฏ เพราะฉะนั้น มีธาตุที่กำลังเห็นสิ่งที่กำลังปรากฏ ได้ยิน ได้กลิ่น ลิ้มรส รู้สิ่งที่กระทบสัมผัส ก็มีสิ่งที่กำลังปรากฏจริงๆ แต่เวลาเกิดความคิด สิ่งนั้นกำลังมีจริงเหมือนสิ่งที่กำลังปรากฏทางตาหรือเปล่า!!เหมือนเสียงที่กำลังปรากฏ เหมือนกลิ่นที่กำลังปรากฏหรือเปล่า!! เพราะฉะนั้นก็เป็นคิดเรื่องราวของสิ่งที่เคยเห็น เคยได้ยิน นั่นเอง
ถ. สภาพที่เป็นธรรมะคือสภาพคิดเท่านั้นใช่ไหม
ต. ขณะที่กำลังคิดนะคะ "พระนครสาวัตถี" ที่นี่กรุงเทพฯ แล้วก็คิดถึงพระนครสาวัตถี แต่เวลาที่อยู่ที่นั่น ไม่ใช่แล้วใช่ไหม แต่ก็ยังคิดคำว่า "พระนครสาวัตถี" เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม คิดเป็นคิด ไม่ใช่สิ่งที่ปรากฏให้เห็น ไม่ใช่สิ่งที่ปรากฏเป็นเสียงให้ได้ยินจริงๆ โดยไม่ต้องคิด

บ้านธัมมะ ๓๐ มี.ค. ๕๔